Björn Dagbjartsson - minning

     

    Kynni okkar Björns Dagbjartssonar stjúpföður eiginkonu minnar, Sigurveigar hafa varað í rúma 5 áratugi. Hann og Sigrún Valdimarsdóttir tengdamóðir mín voru þá nýkomin heim frá Bandaríkjunum, þar sem hann lauk doktorsnámi árið 1972.

 Björn var dagfarsprúður maður, skynsamur, fylginn sér í skoðunum og nálgaðist sérhvert mál af yfirvegun vísindamannsins. Tilgerðarlaus og réttsýnn maður.

Hann var sjálfstæðismaður og um tíma alþingismaður flokksins fyrir norðan. Alltaf var hann trúr sínum uppruna, fæddur og uppalinn í Álftagerði í Mývatnssveit. Foreldrar hans stunduðu þar búskap og silungsveiði í vatninu.  Hann var elstur sex systkina. Það þótti eftirtektarvert að af bræðrunum luku þrír doktorsnámi. 

Við Sirrý eigum Birni margt að þakka. Hann var ávallt tilbúinn að leggja okkur lið, ef á þurfti að halda. Fyrstu árin í búskap okkar bjuggum við í kjallaranum á Kúrlandi, áður en við héldum sjálf til náms erlendis.

Meðan við dvöldum í Svíþjóð heimsóttu Björn og Sigrún okkur oft. Hann var þá orðinn forstjóri Rannsóknarstofnunar fiskiðnaðarins. Eftir að heim kom áttum við stundum athvarf í kjallarnum á Kúrlandinu. Þegar við svo hófum að byggja okkar hús var Björn meðal fyrstu manna til að hvetja okkur af stað í verkefnið.

Hann var börnunum okkar góður afi og sinnti þeim ávallt af væntumþykju og á sinn þátt í uppeldi þeirra. Sameiginlegt verkefni fjölskyldunnar var smíði sumarhúss í Skaftártungu. Á hverju sumri voru farnar ferðir í Skaftártunguna og oft fengu börnin okkar að fara með Birni og Sigrúnu.

Sjávarútvegurinn var Birni hugstæður. Í lok áttunda áratugar á síðustu öld var hann ráðinn aðstoðarmaður Kjartans Jóhannessonar, sjávarútvegsráðherra. Það þótti svolítið sérstakt þá því að Björn var yfirlýstur sjálfstæðismaður. Ráðherrann leitaði til Björns vegna þekkingar hans á málefnum sjávarútvegsins og lífríki hafsins.

 Það var í þessu hlutverki sem Björn lét til sín taka í umræðunni um nauðsyn þess að standa yrði vörð um sjálfbæra nýtingu fiskistofnana í hafinu. Hann átti mikilvægan þátt í því að beina þessari umræðu í skynsamlegan farveg. Hann átti síðar sæti í mikilvægum nefndum um fiskveiðistjórnun og framtíðarskipulag fiskveiða.

Við skyndilegt andlát Sigrúnar tengdamóður minnar árið 2001 stóð fjölskyldan þétt saman. Björn var þá orðinn sendiherra Íslands í Mosambík, sá fyrsti staðsettur sunnan Sahara eyðimerkurinnar. Ógleymanleg eru jólin sem við fjölskyldan héldum þar árið sem Sigrún lést.

Björn hóf sambúð með Sigríði Jóhannesdóttur í lok veru sinnar í Mosambik og stofnuðu þau heimili á Seltjarnarnesi eftir heimkomuna. Sigríður lést langt um aldur fram. Síðar tók hann upp sambúð með Gunnhildi Sigurðardóttur.

Þó að liðin sé nær aldarfjórðungur síðan Sigrún lést hafa fjölskylduböndin ávallt verið sterk og kærleiksrík. Björn bjó alla tíð heima en varð fyrir slysi á heimili sínu seint á þessu ári og dvaldist á Landsspítalanum síðustu vikurnar.

Nú á kveðjustund þakka ég Birni fyrir allan hans stuðning við fjölskyldu okkar. Aldrei bar skugga á þau samskipti og hans verður sárt saknað.

Sveinn Hjörtur Hjartarson