Þáði í dag bæði fjórðu covid sprautuna og innflúensu sprautu í einni og sömu heimsókninni. Ég fékk svo covid í mars í Gautaborg. Allur er varinn góður. Þetta er fyrsta skipti sem ég læt sprauta mig gegn inflúensu.
Sýnir færslur með efnisorðinu Heimili. Sýna allar færslur
Sýnir færslur með efnisorðinu Heimili. Sýna allar færslur
fimmtudagur, 29. september 2022
sunnudagur, 12. apríl 2020
Síðasta kvöldmáltíðin
Síðasta kvöldmáltíðin búin (kjöt í karrý) og ekkert eftir nema stundin um kvöl frelsarans framundan. Á æskuárum var þessi tími ungum eirðarlausum pilti mikil áraun. Maður mátti bókstaflega EKKERT gera heima fyrir. Þegar maður komst á unglingsár var það helsta dægrarstytting okkar vinanna að bíða í röð við nætursöluna, sem opnaði á miðnætti föstudagins langa. Það var eins og þungu fargi væri létt af okkur þegar lúgan opnaði og hægt var að kaupa kók og prins - hvílíkt frelsi. Svo liðu árin og kröfur um heilagleika á þessum degi slökknuðu. Ég man þegar maður gat farið á skíði í Bláfjöllum. Jafnvel búðir eru nú í einhverju mæli opnar. Við höfum mörg undanfarn ár ýmist verið í Svíþjóð á þessum tíma eða skroppið austur í Skaftártungu. Það er löngu búið að fella niður flugið okkar til Köben. Þá var Tungan ein í boði þar til maðurinn í svörtu fötunum, hann Víðir skipaði okkur að halda okkur heima. Hver vill ekki hlíða Víði. Er ekki eins með ykkur?
Labels:
Fjölskylda,
Heimili,
Kirkja,
Samfélagsmál
mánudagur, 4. nóvember 2019
Upphaf byggingarsögu - óvænt niðurstaða.
Við keyptum lóð, sökkla og teikningar að einbýlishúsi 1983. Sáum auglýsingu í mbl en gerðum ekkert í því í fyrstu, en svo birtist auglýsingin aftur skömmu fyrir jól. Ég hafði samband við kunningja minn sem bjó í þessu hverfi. Hann upplýsti mig um að þetta væri besta lóðin í hverfinu (bótalóð), hvað staðsetningu varðar. Hann ráðlagði mér að bjóða uppsett verð, þá 750 þúsund krónur, það þýddi ekkert að prútta við eigandann. Við fórum að þessu ráði eftir að hafa skoðað teikningar og hugsað málið yfir helgi. Á mánudeginum hafði fasteignasalinn samband við mig og upplýsti að við gætum fengið lóðina og sökkulinn, ef við borguðum 800 þúsund krónur. En við skyldum hafa hraðann á því eigandinn væri að fara úr bænum og óvíst hvenær hann kæmi aftur. Við urðum forviða og ég var sannfærður um að við hefðum gert mistök að samþykkja uppsett verð. Hringdi í kunningja minn og sagði honum hvernig tilboðinu var tekið. Ég var að sjálfsögðu ósáttur og leiður hvernig fór. Viðbrögð kunningjans komu á óvart. Hann spurði, "Sveinn hafið þið raunverulegan áhuga á þessari eign og þessu verkefni? Ef þið hafið áhuga þá gangið þið að þessu verði, Það eru margar 50 þúsund krónurnar, sem munu koma til á byggingatímanum sem ekki er búið að gera ráð fyrir." Ég hafði samband við fasteignasalann og gékk að tilboðinu. Frágangur kaupsamningsins var næst á dagskrá og sú stund var ekki síður eftirminnileg. Við höfum nú búið í þessu húsi í 36 ár.
Labels:
Fjölskylda,
Heimili,
Kópavogur
Gerast áskrifandi að:
Færslur (Atom)
