Á miðsumarsnóttu.

Í kvöld er einn mesti hátíðardagur Svía. Það sem þeir kalla "midsommarfesten." Þeir fagna miðsumri ávallt helgina eftir lengstan sólargang þ.e. 21. júní ár hvert. Þetta er almennur frídagur í landinu. Fjölskyldur og vinir eiga samverustund. Setið er í kvöldsólinni og á borðum sænskir sumarréttir, síld, nýjar kartöflur, dill, hrökkbrauð og öl og vín. Þetta er stóra sumarhátíðin. Dansað er í kringum maístöngina og yndislegasta tíma ársins fangað. Værð og friður leggst yfir sumarlandið og það hvílir ró og friður yfir borg og bí. Marga yndislega stundina hefur maður átt á þessum árstíma í Svíþjóð, bæði á námsárunum og svo í heimsóknum síðustu áratugi. Æ, nú langar mig yfir hafið. Sendi því bestu kveðjur.

Jónsmessa.

Höfum verið heima í dag. Notið góða veðursins sem hér hefur ríkt. Heimsóttum Íu og Kolla. Hér kom Stefanía í heimsókn. Svíar töpuðu tvö núll fyrir Þjóðverjum í 16 liða úrslitum heimsmeistarakeppninnar. Þeir voru ótrúlega óheppnir enda erfitt að keppa við Þjóðverja á heimavelli í Munchen. Í gærkvöldi hittum við Höllu Sigrúnu, Hannes, Önnu Stínu og Hjálmar Örn í Húsdýragarðinum. Vorum að leita að Jónsmessufjöri og enduðum á heimsókn inn i Laugardal þar sem var skemmtihlaup í gangi. Enduðum svo í kvöldheimsókn hjá mömmu og pabba. Þar var staða dægurmála krufin og rædd. Jónsmessa hefur víst aldrei náð sömu hátíðarstemmingu og í Svíþjóð. Þar er þetta einn helsti hátíðardagur ársins. Jónsmessa mun vera í minningu þess að þennan dag fyrir margt löngu hélt Jóhannes skírari eftirminnilega ræðu. Þegar bloggið mitt er skoðað undanfarin tvö ár um þetta leiti er ekki minnst á Jónsmessu fyrr en nú. Það segir ef til vill sína sögu. Annars ekkert í fréttum þannig að ég bið að heilsa.