Kvöldkaffi hjá presthjónunum.

Frú Unnur í eldhúsinu.

Fátt er betra í tilverunni en að lauma sér í kvöldkaffi hjá mömmu og pabba þótt á ókristilegum tíma sé. Hér er undirbúningur að góðgerðunum á fullu í eldhúsinu hjá prestfrúnni.

Hvíldarstaða í stofusófanum.

Það er nú aldeilis fínt að geta lagst fyrir smástund í stofusófanum hjá presthjónunum meðan kaffið og meðlætið er að sjatna og ræða dægurmálin í vikulok.

Hirtirnir tveir.

Hér hittast þeir Hirtirnir tveir til að taka stöðu í dægurmálum og bera saman bækur sínar presturinn og læknirinn.

Kvennaskólamærin mætt í boðið.

Sigrún kom óvænt í kaffiboðið. Hún fór að sjálfsögðu yfir stöðu mála með presthjónunum meðan feðgarnir hvíldu lúin bein í stofusófanum.

Fjallasýn í Salt Lake City.

Klettafjöllin í Utah.
Loksins, loksins sá ég hluta af Klettafjöllunum í sumar. Þessi mynd er tekin í Salt Lake City. Þið sjáið "Y" merki í fjallinu. Þetta er til þess að minna vegfarendur á að fyrir neðan þetta merki er Brigham Young háskólinn, sem mun vera stærsti einkaháskóli í heimi. Hversu oft hefur maður ekki heyrt af þessum mikla fjallgarði. Hann er tígurlegur sérstaklega er minnistætt fjallið Sofandi indjána prinsessan. Ég á enga mynd af því vegna þesss að ég gleymdi að taka hana ég var svo hugfanginn af því. Það minnir mig á manninn upp í Manitóba á sléttum Kanada sem hafði aldrei séð Klettafjöllin og lét svo verða að því að fara og sjá þau. Þegar hann kom til baka og var spurður hvernig honum hefði litist á Klettafjöllin sagð'ann; "þau voru svona eins og stórt grjót". Klettafjöllin eru stórkostleg sýn og einstakt augnayndi jafnvel fyrir okkur aðdáendur Esjunnar og Borganna í Reykhólasveit, en Jensína amma sagði að það væri fallegasti staður á jörðinni. Annállinn færir Axel bróður bestu hamingjuóskir í tilefni dagsins. Annars ekkert sérstakt í fréttum. Sirrý skrapp aðeins yfir pollinn. Kveðja.

Símakeflið horfið.

Símakeflið.

Við tókum eftir því að gamla símakeflið var horfið þegar við komum austur í Skaftártungu. Það var komið vel til ára sinna og hafði þjónað vel og lengi sem útiborð. En nú býður það endanlegra örlaga sinna í gilinu og verður væntanlega næsta varðeldi að bráð. Gamla símakeflið minnir okkur á að allir veraldlegir hlutir eru forgengilegir. Framtíðin felst í endurnýjun lífsins. Litla páskaliljan minnir okkur á þetta en við settum niður lauk í fyrra og nutum hennar í sumarbyrjun. Hún minnir okkur á að nú hallar sumri og allt á sinn tíma og mikilvægt sé að nota tímann. Kveðja.

Vík í Mýrdal.

Hér sést yfirlitsmynd yfir Vík í Mýrdal tekin frá kirkjunni fyrir ofan þorpið og Reynisdrangar í fjarlægð. Alltaf finnst okkur gaman að koma til Víkur í Mýrdal. Stoppuðum að vísu stutt í þetta sinn.