Átti afmæli í gær.

Ég átti afmæli í gær ef það skyldi hafa farið framhjá einhverjum bloggvini. Byrjuðum daginn í bröns hjá Birni og hundinum Sunnu. Þar voru auk okkar Sirrýjar, Sigrúnar og Stellu. Hilda, Magnús og Vala Birna. Síðdegis komu í Brekkutúnið mamma, pabbi, Þórunn, Sveinn, Sunneva, Telma Þórunn, Árni, Hjörtur, Axel, Rannveig, Alexander og Axel jr., Stella og Valdimar. Heillaóskir bárust frá Svíþjóð. Maður gaf sér ekki tíma til þess að blogga í tilefni dagsins. Alltaf gaman að hitta fólkið sitt. Annars lítið í fréttum og svo sem lítið að blaðra um á þessum síðum. Árin telja orðið fimmtíu og fjögur. Maður yngist ekkert en mér finnst ég heldur ekki finna neitt sérstaklega fyrir því að eldast. Öldrunarfræðingurinn segir að þetta sé allt í höfðinu á manni þ.e.a.s. aldur sé afstæður og markist meira af hugarfari en árum. Ég er ekki frá því að það sé eitthvað til í þessu. Aðalatriðið er að reyna að finna sér verkefni við hæfi svo manni leiðist ekki frá degi til dag. Ég held að það sé ómögulegt að hafa lítið eða ekkert fyrir stafni í lengri tíma. Jæja ég er að fara á tónleika í Salnum í kvöld með kanadískum píanóleikara. Kveðja.

Tíminn líður hratt.

Höfði í Reykjavík. Mikið líður tíminn hratt. Það eru tuttugu ár frá því að leiðtogafundurinn var haldinn í Höfða! Það var vor í lofti þetta ár og þetta var gott ár. Það var uppsveifla í sjávarútveginum og almenn bjartsýni í þjóðfélaginu. Við vorum á Snæfellsnesi helgina sem fundurinn var haldinn. Ég fór á fund í Útvegsmannafélagi Snæfellness og Sirrý var með strákana á Skjaldatröð á Hellnum á meðan. Veðrið var hundleiðinlegt, hífandi rok og rigning. Ronald Regan og Michael Gorbatsjov voru í aðalhlutverki. Raisa var mætt en Nancy lét ekki sjá sig. Okkar menn voru líka í sviðsljósinu. Steingrímur forsætisráðherra í alþjóðapressunni og Davíð Oddsson borgarstjóri. Hann fór með gestabókina og lét þá kvitta í hana. Það var nú það eina sem kvittað var undir á þessum fundi. Fræg er myndin af Regan með Vigdísi í göngutúr á Bessastöðum. Þótt ekki væri skrifað undir friðarsamkomulag á þessum fundi var ljóst að stórtíðindi í heimsmálum voru í uppsiglingu. Endalok kaldastríðsins, afvopnun, friður, von fyrir mannkynið. Nýir tímar voru í sigti og endalok kommúnismans. Ég man að ég geymdi dagblöðin frá þessum fundi í mörg ár. Gæti jafnvel átt þau enn. Manni þótti þetta svo merkilegur viðburður. Það fer vel á því að herstöðinni á Miðnesheiði var lokað á tuttugu ára afmæli fundarins. Það hefði verið óhætt að gera það fyrir 15 árum síðan. Nú skiptir það engu að velta sér upp úr því. Minningarnar leita á hugan þegar maður horfir til baka þessi tuttugu ár. Þetta eru jú bestu árin og lungað úr starfstímanum. Spurningar eins og hvernig höfum við notað tímann og hvernig hefur okkur farnast leita á hugann. Ég ætla ekki að fara að velta mér upp úr því, en í stuttu máli sagt hafa þetta verið stórkostleg ár í heildina. Spennandi tímar með óþrjótandi verkefnum og tækifærum. Það er ekki hægt að biðja um meira. Kveðja.

Laxveiðar með netatrossu og pöbbarölt.

Feðgarnir Helgi og Hörður Dagurinn í gær var sannkallaður "action" dagur. Við fórum þrír, ég Helgi vinur og Hörður sonur hans norður í Laxá í Refasveit að veiða lax til að nota í klak. Við vorum komnir norður um klukkan eitt. Þá var hafist handa að ganga á líklega staði og draga netatrossu yfir helstu svæði. Með okkur í þessari vinnu var Magnús bóndi á Syðra Holti. Við vorum við þessa iðju til sex. Náðum þó aðeins þremur löxum þar af komust tveir í laxakistuna. Komum við heima hjá bóndanum og áttum þar ánægjulega kaffistund áður en haldið var suður. Hittum systur hans og nágranna og áttum við þau skemmtilegt spjall. Það er svo gefandi að hitta fólk sem býr í allt öðruvísi umhverfi og fá örlitla innsýn í líf þess og störf. Við ætluðum að gista í veiðihúsinu þessa nótt, en Stebbi bróðir Helga hafði óvart lánað húsið og gleymdi að segja okkur frá því. Vissi þó vel að þetta stóð til. Þegar í bæinn var komið um klukkan níu skelltum við okkur í heitan pott heima hjá Helga og Hörður eldaði handa okkur kjöt. Kominn úrvinda heim um miðnættið. Nú á föstudaginn var útstáelsi á manni. Var á fundi í Útvegsmannafélagi Reykjavíkur. Borðuðum saman að fundi loknum og síðan var farið á pubbarölt á búllur bæjarins. Fórum á nokkrar búllur og maður hitti fólk sem maður hefur ekki séð lengi eða þá aldrei. Ég tók það sem merki um að nú ætti ég að fara til míns heima þegar ég hitti ungan pilt sem sagði við mig: "Heyrðu ég held að þú þekkir hann pabba." Auðvitað þekki ég pabba hans vel. Nú þetta er skemmtileg upplifiun að kynnast aðeins næturlífi borgarinnar. Það virðist vera að Vínbarinn sé "staðurinn" fyrir 50+ aldurinn. Aðrir staðir eru sóttir af mun yngra fólki. Reykjavík er eins og þorp af stærri gerðinni. Viljir þú hitta fullt af fólki sem þú hefur ekki séð lengi þá er þetta leiðin til þess að hitta það. Kveðja

Í miðri viku.

Sirrý er farin til Svíþjóðar í stutta vinnuferð. Kemur aðeins við í Kristianstad í leiðinni. Stella hans Valdimars er líka farin í vinnuferð yfir sundið til Noregs. Gunnar Örn bróðir Sirrýjar kom hér í viku byrjun. Nú annars er lítið annað í fréttum af þessum vettvangi. Vinna, sjónvarp og sofa. Í þessum takti líða dagarnir. Þetta er svo sem ekki í frásögur færandi. Tja, en hvað með það. Kveðja.

Á Þingvöllum.

Í litaskoðun Í gær fórum við í hina "árlegu" haustlitaferð á Þingvelli. Gríðarlega fallegir litir hvert sem litið er. En maður verður svolítið dapur þegar sumarið er búið og haustið og veturinn framundan.

Haustlitir

Spáð í skýin Við tókum þátt í uppákomunni sem Andri Snær stóð fyrir. Sáum engar stjörnur en skýin sáum við og öll ljósin hjá þeim sem ekki tóku þátt. Fyrir "utanlands" Íslendinga skal það upplýst að sl. fimmtudag var kl. 22.00 slökkt á ljósastaurum og mælst til að fólk myndi slökkva ljósin heima til þess að taka þátt í sérstakri uppákomu í tengslum við kvikmyndahátíð sem var að hefjast í Reykjavík.