Maríuvers

Maríukirkjan í Ystad

Nú máttu´ ekki, María, gráta,
meistarinn er ekki hér,
þar sem þú grúfir og grætur
gröfin og myrkrið er.

Líttu til annarrar áttar,
upp frá harmi og gröf:
Ljóminn af lífsins sigri
leiftrar um jörð og höf.

Sjá, já, nú sérðu, María,
sjálfur er Jesús hjá þér
upprisinn, ætlar að fæða
allt til nýs lífs með sér.

Syng því í sigurgleði.
Syng fyrir hvern sem er:
Kærleikans sól hefur sigrað,
sjálfur er Kristur hjá þér.



Sálmurinn er þýðing dr. Sigurbjörns Einarssonar á sálmi eftir sænsku skáldkonuna Ylvu Eggerhorn.(Heimild mbl.is)Sálumurinn var frumfluttur m.a. í Dómkirkjunni í dag.


Altari kirkjunnar. Kirkjan kallast Maríukirkja eftir ungri stúlku, Maríu sem af auðmýkt opnar hjarta sitt fyrir Guði. "Með umfangi sínu og háum turni vísar Maríukirkjan á vonina. Líttu í kringum þig, réttu úr þér, það er VON." Í turni kirkjunnar hafa meðlimir sömu fjölskyldu staðið vakt í áratugi til þess að vakta Ystad og blásið með vissu millibili í lúður til að gefa til kynna tíma dagsins. Fremst við altarið til vinstri er líkneski af Maríu og til hægri er Jóhannes sem minnir okkur á mikilvægi kærleikans í veröld okkar. Kveðja.

Bullað út í eitt.

,,Myndlistin og tónlistin höfðu þar með vinningin yfir ljóðið." Ég rakst á þessa setningu í listaverkabók um verk Leonardo da Vincis í dag þar sem verið var að lofa karlinn fyrir fullkomnun í myndlist sinni. Lesa mætti fleira en einn ákveðin boðskap úr myndum hans og var þá verið að fjalla um frægasta málverk allra tíma hina einu sönnu Mónu Lísu. Eins væri með tónlistina úr henni mætti lesa margt úr tónaflóðinu.Svona geta fræðingar bullað út í eitt og látið prenta á glanspappír. Eins og í ljóði geti ekki falist fleira en einn boðskapur. Auðvitað getur falist í ljóði margvíslegur boðskapur. Ég neita því ekki að í fyrstu fannst mér gaman að lesa þetta því ég er meira fyrir myndmál og lag. En þetta er bara eins og hvert annað bull að fullyrða um þetta.

Helgarferð til Búrgúndý og Parísar.

Móna Lísa Við Sirrý skeltum okkur í heimsókn í Mylluna í Búrgúndý og áttum góða helgi með vinum okkar þar. Síðan lá leiðin til Parísar og voru við þar rúman sólarhring áður en haldið var heim að nýju. Náðum meira að segja að skoða Mónu Lísu. Við höfum verið á leiðinni til Parísar í yfir þrjátíu ár. Loksins náðum við að heimsækja þessa stórkostlegu borg. Hápunkturinn var heimsókn í listasafnið daginn sem við fórum heim til að heilsa upp á Mónu. Virtum myndina lengi fyrir okkur og dáðumst að snilli Leonardo da Vinci. Meira síðar. Kveðja.

Kirkjuhvoll.
Við fórum á myndlistarsýningu Kjartans Guðjónssonar á Akranesi í dag. Sýningin er í uppgerðum prestsbústað sem heitir Kirkjuhvoll. Það er önnur sýning með verkum Kjartans í Seltjarnarneskirkju við eigum eftir að sjá hana. Á Akranesi sýnir Kjartan 22 málverk "typískur" Kjartan, konur, fiskar sjór,abstrakt. Sirrý var hrifinn af einni mynd sem hann nefndi Móna Lísa á Laugarveginum. Aðra mynd sáum við sem við vorum hrifin af kona,blóm,fiðrildi ef ég man rétt. Við eigum tvær myndir eftir Kjartan. Vona að hann verði ekki illur þótt ég tali um "typískan" Kjartan þar sem ég hef ekki löggiltan myndlistarsmekk. Eins og kunnugt er þolir hann illa ummæli lærðra listfræðinga.

Vetrarríki og dulúð Mónu

Hér er vetrarríki allt tíðindalaust sem betur fer. Maður fer í vinnu á morgnana í myrkri og kemur heim úr vinnu í myrkri. Sumum finnst þetta kósí og mæra skammdegið. Ég læt þeim það eftir. Maður verður að einbeita sér að því að horfa á eitthvað fallegt og uppörvandi. Ég horfi m.a.oft á Mónu Lísu og velti fyrir mér dulúð hennar eins og milljónir annarra. Hef ekki komist að neinni niðursöðu varðandi dulmagnaða krafta hennar. Er þó löngu búinn að skynja það að þeir eru miklir. Er þetta mynd af Maríu Magdalenu eða meistarinn sjálfur Leonardo da Vinci í kvennmannslíki? Eins og einhverjir da Vinci sérfræðingar halda fram. Set hér myndina af henni á heimasíðuna svo þið getið notið hennar líka. Það er vel við hæfi á þessari heimasíðu því við erum með mynd af henni á tveimur stöðum hér heima. Mætti á söngæfingu í gærkvöldi með Sköftunum. Við erum að æfa nokkur lög til að syngja á þorrablóti. Annars er maður í þessu sama varðandi hobbýin: æfir á flygilinn, fer í Rotarý og reynir að halda uppi sæmilegum dampi í leikfiminni. Einhver mundi segja að þetta væri svolítil kyrrstaða hjá manni. Vert er þó að hafa í huga að það að nema staðar andartak stöku sinnum er oft eina leiðin til þess að vera fær um að halda áfram.(OW/Listin að lifa 1993). Hef þetta ekki lengra að sinni. Kveðja.