Vetrarríki í janúar

Undraveröld Elliðaárdals
Vetrarríkið í janúar er orðið slíkt að það er ekki annað hægt en að minnast á það í þessum annál. Þessi mikli snjór og erfiða færð sem af honum hlýst setur strik í tilveruna. Þótt ekki geti maður kvartað með tvo 4x4 á hlaðinu og það á nöglum. Margir samborgararnir eru ekki jafn vel búnir til aksturs og það tefur umferðina. Maður reynir að halda sinni daglegu rútínu. Ein af þessum rútínum hafa verið gönguferðirnar um Elliðaárdal á miðvikudagskvöldum og Heiðmörk á laugardagsmorgnum. Heiðmörk er illfær þessa dagana þess vegna hefur verið gengið um Elliðaárdal tvisvar í viku. Í gærkvöldi gengum við Skálmarar um Elliðaárdal í þæfingi og snjóþungum dalnum. Það var stilla og frábært veður til göngu. Á gróðrinum var drifhvít snjóþekja og svæðið líkast undraveröld. Meðfylgjandi mynd sem einn göngufélagi minn tók lýsir stemningunni betur en þúsund orð.(Mynd Sigurlaug Jóna Sigurðardóttir)

Vorar í dal

Það vorar í dalnum okkar, Fossvogsdal. Sólin hækkar ört og dagurinn lengist dag frá degi. Senn líður að páskum og þess skammt að bíða að sumarið vermi okkur aftur. Við erum þegar farin að velta því fyrir okkur hvernig við verjum best þessum fáu sumardögum. Veturinn sem í raun var enginn vetur er að baki nema páskarnir færi okkur páskahretið sem getur verið illskeytt. En það varir aldrei lengur en þýsk Ardennasókn, stutt og dæmd til að tapast fyrir hækkandi sól. Vorið lífgar við gróandann í náttúrunni. Brumhnapparnir eru að sprynga út á trjágróðrinum, þótt birkið þráist aðeins við. Frost er að fara úr jörðu. Það eru komnir fuglar í dalinn. Fjær og austar er annar dalur, Elliðaárdalur sem er engu síðri og tilvalinn til útivistar. Veturinn í vetur hefur verið nýttur til reglulegrar útivistar. Í öllum afbrigðum vetrarríkisins hefur verið gengið um dalina. Það er svo merkilegt að í minningunni hefur veðrið alltaf verið gott á þessum gönguferðum. Það er sérstakt að þegar maður er búinn að klæða sig vel og lagður af stað virðist veðrið alltaf kjörið til útivistar. Það skiptir ekki máli hvort það sé kvöldstilla, frost og stjörnubjartur himinn eða slydda, snjókoma og lítið skyggni. Aðstæður eru alltaf góðar til útiveru. Þessvegna hef ég nú vingast við veturinn. Kveðja.

Nýársganga

Í dag gékk ég góðan hring um Furulund í Heiðmörk með skaftfellskum Skálmfélögum. Meðfylgjandi mynd er af göngufélögum við jólatré sem er skreytt í tilefni jólanna í þessum lundi. Þetta var fyrsta gangan á nýju ári og vonandi eiga þær eftir að verða margar á árinu. Miðað við bifreiðafjöldann í Heiðmörk í dag virðist fjöldi fólks nýta sér þessa aðstöðu, en lítið verður maður var við þetta fólk, enda trágróður víða þéttur og svæðið stórt. Ég efast um að margt sé betra til heilsubótar en að ganga rösklega í svona skógarrjóðri. Súrefnið, angan trjánna að ég tali nú ekki um félagskapur göngufélaganna. Veðrið til útiveru var mjög gott. Stillt veður, frost og heiðskírt. Eitt af markmiðum mínum þetta árið er að komast í góða göngu um óbyggðir Íslands á komandi sumri. (Mynd: Kristinn Kjartansson)

Veðurblíða.

Það er nú meira hvað veðrið leikur við okkur dag eftir dag. Kveðja.

Sólardagar

Þetta eru búnir að vera frábærir sólardagar undanfarið. Það er ótrúlegt hvað sólarhiti hefur góð áhrif á allt mannlíf. Það hægist á öllu og hlutirnir virðast viðráðanlegri. Í dag fór ég einn Elliðaárhring með Skálmurum sem er fólk sem hittist kl. 19.30 niður í Fossvogi og gengur saman meira og minna allt árið. Þessar göngur eru á vegum Skaftfellingafélagsins í Reykjavík. Ég er líklega búinn að fara hringinn með þeim tíu sinnum í vetur. Lengsta gönguferðin tók heilar 90 mínútur í vetrarmyrkri, snjó og hálku. Í dag vorum við 50 mínútur vegna þess að við styttum aðeins hringinn og fórum í gegnum skóglendi. Í kvöldgöngunni nú var sólskin, stilla, fuglakvak og allt orðið iðagrænt.

Á virkum degi.

Þetta er bjartur og fallegur dagur segir veðurmaðurinn. Best að eyða restinni utandyra í stað þess að hanga inni og horfa á fréttirnar á ruv 99. Kveðja.

Hugurinn fyrir vestan

Hugurinn er hjá Vestfirðingum sem bíða þess nú að ofankomunni létti og hættan af snjóflóði líði hjá. Var annars að koma af söngæfingu með Sköftunum. Alltaf gott að syngja í lok dags fyrir svefninn. Við erum að æfa þrjú prógrömm. Í fyrsta lagi fyrir Skaftfellingamessu 15. mars. Söngferðalag á Snæfellsnes í apríl og svo fyrir lokatónleika í maí. Kveðja.

Fyrir austan fjall

Var fyrir austan fjall og fór um eitt uppáhaldssvæðið mitt, Eyrarbakka og Stokkseyri. Á Bakkanum var fáni við hálfa stöng víða í þorpinu vegna jarðarfarar. Samfélagið var í vetrarbúningi og okkur fannst að mörg hús þyrftu málingu. Keyrðum fram hjá gamla ættarhúsinu, Gunnarshúsi. Það virðist nú vera tómt eftir að veitingastaðurinn flutti í annað hús. Á Stokkseyri var einhver svo vinsamlegur að hafa skafið snjóinn af hundaþúfunni hans Páls Ísólfssonar sem sjá má nálægt Ísólfsskála. Við stoppuðum bílinn til þess að hlusta á öldurótið við Stokkseyri. Það brýtur á hrauninu sem liggur út í sjóinn á þessu svæði - gamalt Þjórsárhraun ef ég man rétt. Síðan fórum við Holtaveg nr.413 og komum upp á þjóðveginn fyrir austan Selfoss. Keyrðum fram á nokkur hestastóð á veginum sem voru í vetrarbúningi. Drukkum jurtaseið á Náttúrulækningaheimilinu í Hveragerði með hunangi og kruðurí. Þetta "heimili" er rekið af myndarskap og þangað leitar fjöldi fólks þjónustu. Gott að koma inn á hlýtt heimilið eftir útiveruna. Það var bjart yfir austurfjöllunum séð úr Flóanum en blikur á lofti í suðri. Líklega styttist í það að veður fari hlýnandi og þessum miklu frostdögum með allt að 12 °c frosti sé lokið í bili. Engar sáum við austantórurnar að þessu sinni en það munu vera rauðleit ský yfir austurfjöllum séð úr Flóanum.

Á þrettándanum - sprengingar

Jæja þá eru jólin búin. Þetta hefur verið góður tími með ágætis fríum - gerist vart betra ef frá er talið fótbrot Sirrýjar og óþægindi hennar vegna þess. Margir búnir að sprengja í kvöld enda gott veður til þess, stilla og útsýni gott til Perlunnar í myrkrinu. Annars var ég á fyrsta fundi ársins í Rótarý. Gestur fundarins var utanríkisráðherra. Fór yfir ýmis mál þar á meðal atburðina á Gaza. Góður vinur minn telur þessar árásir vera vegna þess að stjórnarandstaðan í Ísrael sé að vinna fylgi á kostnað ísraelsku ríkisstjórnarinnar vegna ásakana heima fyrir um linkind hennar. Þessvegna bregðist stjórnvöld svo harkalega við og drepi hundruðir manna til þess að afsanna meintar ásakanir um linkind. Ég segi nú bara eins og Palme þegar hann ásakaði fasistana á Spáni fyrir sín illvirki: Satans mördare (Bölvaðir morðingar).

Fréttir úr jólafríinu

María Magdalena. Veðrið er búið að vera fínt í dag. Fór í göngutúr um hádegisbilið í Fossvogsdalinn og það var mikið af fólki á göngu eins og svo oft á svona dögum. Vorum í jólaboði í Grænuhlíðinni hjá Sigurði og Laugu í gær og fórum í okkar árlegu spurningakeppni - og við unnum í þetta skipti Brekkutúnsbúar. Hjörtur og Sveinn Hjörtur yngri fóru upp í Borgarnes í dag. Annars hefur einhver flensuskítur verið að herja á stórfjölskylduna undanfarna daga og ýmsir frá í gær vegna hennar. Ég er búinn að afreka það að lesa eina jólabók. Las Maríu Magdalenu - vegastjarna eða vændiskona, eftir Þórhall Heimisson. Sérstaklega magnþrungin lýsing hans á hrikalegum aðstæðum í Júdeu fyrir hartnær 2000 árum þegar Rómverjar börðu niður með afar blóðugum hætti uppreisn Gyðinganna. Lesturinn verður enn hugstæðari í ljósi þeirra voðaverka sem Ísraelsmenn hafa unnið í dag í Palestínu með blóðugum árásum á Palestínumenn, þar sem hundruðir liggja í valnum. Það er með ólíkindum hvað saga þessa svæðis er blóði drifin í gegnum aldirnar.

Friðsælt í Fossvogsdal

Það er friðsælt hér í Fossvogsdalnum í kvöld. Ótrúlegt að það skuli vera óveður og ófærð hér rétt fyrir ofan bæinn. Annars lítið héðan að frétta. Það er í ýmsu að snúast þessa dagana. Ég er að passa Sunnu þessa dagana og gengur það ágætlega. Farið í verslunarferðir og hitt góðan vin, sem leysti mig út með flottri gjöf. Þetta er svona það helsta héðan. Kveðja.

Kyrrt í Fossvogi

Það er gott skyggni hér í Fossvogi í kvöld. Þrátt fyrir myrkrið er útsýni ágætt. Það gerir heiðskír himinn og hvít slikja á jörðu. Flugvitinn á Perlunni lýsir með sínu græna og hvíta ljósi upp í himinhvolfið og leiðbeinir flugvélum. Kórónan á Borgarspítalanum er vel upplýst og rautt ljós á toppinum eins og jarðaber á ískúf. Vonandi að ungmennin hinumegin í dalnum séu ekki alvarlega slösuð eftir gassprenginguna. Sjarminn við Fossvoginn er kvöldkyrrðin, kyrrð í dalnum þótt í nágrenni hans séu miklar umferðaræðar. Dalurinn er stórt útivistarsvæði sem bæði Kópavogsbúar og Reykvíkingar geta notið ríkulega. Nú er svolítið kallt úti líklega - 2°C að minnsta kosti. Kveðja.

Haustregnið lemur glugga.

Það rignir og það er rok. Fyrsta alvöru haustlægðin gengur nú yfir á suðvestur horninu. Ég fór bæði á rótarýfund í dag þar sem kynnt var starfsemi Molans, sem er menningarhús fyrir ungmenni í Kópavogi. Í kvöld skellti ég mér líka á söngæfingu hjá Sköftunum. Lag kvöldsins var: Það vex eitt blóm fyrir vestan, og vornóttin mild og hljóð, kemur á ljósum klæðum og kveður því vögguljóð, kemur og kveður því ljóð. Ég ann þessu eina blómi, sem aldrei ég fékk að sjá. Og þangað horfir minn hugur í hljóðri og einmanna þrá, hljóðri og einmanna þrá. Því geng ég fár og fölur með framandi jörð við il. Það vex eitt blóm fyrir vestan og veit ekki að ég er til, veit ekki að ég er til. Það fer vel á því að verma sér við minningu liðinnar helgar og syngja þennan texta eftir Stein Steinarr. Þetta er svona það helsta. Sirrý kom heim frá Kaupmannahöfn í gær eftir dvöl í Danmörku. Kveðja.

Rok og rigning -eirðarleysi.

Ég hef aldrei séð sjarman við það að komast vart milli húsa vegna rigningar - já og roks. Það hefur verið stanslaus rigning síðan ég kom í bæinn í gær. Vil ekki að veðrið segi mér hvenær ég eigi að lesa bók, liggja í rúminu, kveikja á kerti, drekka kakó, sleppa því að fara í bakaríð, fara ekki í sund, spara bensínið, gera eitthvað, fara eitthvað, hanga í tölvunni. Best að hætta því líka það hefur stytt upp. Svona er eirðarleysi mitt. Kveðja.

ps. Það kom þessi fallegi regnbogi yfir Fossvoginn. En nú er ég hættur.

Viðburðarrík helgi.

Helgi heldur tölu. Það stóð til að fara í hina árlegu Strandarkirkjugöngu afkomenda Helga Ingvarssonar. Því miður setti veðrið strik í reikninginn og við urðum að hætta við. Helgi vinur ásamt vinum sínum Ástríði og Gunnlaugi höfðu hafið gönguna fyrr um morguninn í Heiðmörk og má því segja að gangan hafi verið byrjuð, en við hin ætluðum að slást í hópinn á Bláfjallaveginum. Haldið var eigi að síður í bílum að Strandarkirkju og þar hélt Helgi tölu um upphaf þessarar göngu, sem afi hans Helgi Ingvarsson yfirlæknir á Vífilstöðum hóf upp úr 1950. Síðar tók faðir hans Sigurður Helgason sýslumaður við merkinu og hélt þessum göngum áfram og nú hafa afkomendur hans haldið á kyndlinum í áratug. Helgi Sigurðsson gekk sína fyrstu göngu 1960. Þess var minnst í kirkjunni að tíu ár eru síðan Sigurður lést. Helgi kom víða við í máli sínu. Hann skýrði m.a. tilgang göngunnar og rakti hvað vakti fyrir afa sínum. Hann sagði frá kirkjunni og sögu hennar og af hverju menn færu í píslargöngur þ.e. er að erfiða líkamlega, hreinsa hugann og setja sér háleit markmið. Að lokum sagði hann frá Þóri haustmyrkva sem nam mikið land á Reykjanesi meðal annars það land sem Strandarkirkja stendur. Ennfremur frá dætrum hans tveimur Herdísi og Krísu og eftir þeim eru landsvæðin kennd þ.e. Krisuvík og Herdísarvík. Hann greindi frá því að kirkjan væri helguð Maríu mey og væri eina kirkjan í lúterskum sið hér á landi sem gæti státað af Maríulíkneski. Blái liturinn í kórnum væri einnig litur hennar.
,,Strákarnir okkar" Til hamingju með silfrið í Kína. Frammistaða þeirra á vellinum og viðtölin við þá milli leikja hefur verið uppbyggileg upplifun sem aldrei gleymist. Þjóð sem á skipa þvílíkum afreksmönnum getur borðið höfuðið hátt. Hér var skráð í silfur mikilvægur áfangi í íslenskri íþróttasögu.
"Lame dudes" Að venju tókum við þátt í ýmsu af því sem menningarnótt Reykjavíkur hafði upp á að bjóða. Við vorum mætt á tónleika í þessari skóbúð þar sem Hannes hennar Tátu og Snorri frændi voru í aðalhlutverkum. Þeir kalla sig Lame dudes eða Slappa kappa á íslensku og fluttu þeir m.a. nokkur blueslög meðan við stoppuðum við.
Gjörningur. Við gegnum upp og niður Skólavörðustíginn sem er nýendurgerður að hluta. Þar gat að líta þennan þvottavélagjörning. Auk þess röltum við um miðbæinn og enduðum hjá Hallgrímskirkju þegar flott flugeldasýningin hófst upp úr ellefu um kvöldið. Þetta er það helsta. Kveðja.

Helgin flaug hjá

Þetta eru búnir að vera frábærir dagar í sól og sumaryl. Við pössuðum Lilju á föstudagskvöldið. Á laugardaginn fórum við upp í Borgarnes og sóttum Svein Hjört yngri. Hann hefur verið hjá okkur í góðu yfirlæti um helgina. Í gær komu Vala Birna og Hilda að leika við "litla" Svenna. Nú hingað kom Sunna í pössun í gærdag og var hér í nótt. Björn kom í morgun og náði í hana. Við rétt náðum að fara með hana einn hring í dalnum áður en hann kom. Hingað komu foreldrar mínir, Unnur og Hjörtur í dag svo og Valdimar, Stella og Lilja. Svo erum við búin að vera í drjúgu símasambandi við Borgarnes (mömmu hans Svenna), Kristianstad (pabba hans Svenna), Vík í Mýrdal (frænku hans Svenna) og Hemrukotið hennar Höllu (langömmusystir hans Svenna). Þannig það hefur verið í nógu að snúast. Sögur af leiðinlegu veðri í Vík á Mýrdalssandi(hvít jörð í gær) og grenjandi rigningu í Skaftártungu hafa verið til þess fallnar að við höfum notið sólarinnar í botn. Kveðja.

Brimströndin

Amma, pabbi og Svenni.
Við fórum í dag austur í Tungu og ætluðum að gista í nótt, en veðrið var svo leiðinlegt að við fórum aftur heim. Það var ekki hundi út sigandi. Þetta er í fyrsta skipti sem Sveinn Hjörtur yngri kemur í kofann og er því fjórði ættliðurinn sem heimsækir Göggukot. Eigi að síður áttum við þarna góðan dag með þeim Hirti Friðrik og Sveini Hirti jr.

Brimströndin. Það er ekki alltaf sól og sumar á Íslandi. Gott dæmi um það er þessi mynd af Reynisdröngum. Brimaldan var kröftug þennan dag og betra að halda sig í hæfilegri fjarlægð. Kveðja.

Flottasta raddsviðið.

Tenórinn. (Mynd KK) Sumir segja að tenórar séu svo sjálfhverfir.Það er tómt bull, þetta er bara flottasta raddsviðið. Ég ætla að sína ykkur mynd af tenórunum í Sköftunum sem æft hafa með kórnum í vetur. Að vísu vantar myndasmiðinn hann Kristinn, sem tók þessa mynd. Þarna má sjá Skúla,Svein,Pál, Kjartan, Jón og Hákon. Við höfum lengst af verið átta en nú erum við sjö sem mætum á æfingar. Kunnugir segja að þetta sé hlutfallslega margir tenórar í 27 manna kór. Nú styttist í söngferðalagið um Suðurland sem hefst föstudaginn 18.apríl og verður farið til Hafnar í Hornafirði. Annars lítið í fréttum. Hér komu um helgina Helgi og Ingunn á laugardaginn. Ía vinkona og Sólrún á sunnudaginn og Valdimar, Stella og Lilja á mánudaginn. Þannig að það hefur verið svolítið líf í kringum mann. Ég hélt í gær að það væri komið sumar en það reyndist á misskilningi byggt. Undanfarinn sólarhring hefur verið mikill snjór og vetrarveður, en það er eins og vorið sé að ná tökum á vetrinum. Nú hér er í heimsókn þessa daga hún Sunna hans Björns. Kveðja.

Páskadagur.

Bræður að leik. Í dag sá til sólar í Stjánastað, þótt kalt væri úti. Þeir bræður renndu sér í þeim litla snjó sem eftir var í kapp við sólargeislana sem hömuðust við að bræða snjóinn. Undir það síðasta renndu þeir sér á leirugu grasinu einu eins og sjá má á þessari mynd. Hætta skal leik þá hæst stendur. Þeir voru þó ekki sáttir við að hætta leiknum þótt snjórinn væri farinn. Hér er þeir bræður leiddir hálf nauðugir heima á leið.









Ingibjörg og Jóhannes. Það var mikið fjör við morgunverðarborðið - hafragrautur einasta yndi mitt er, hæ páskegg, hæ páskegg rúgbrauð og smér.

















Katrín og Sveinn. Það þurfti að gera páskegginu góð skil þarna megin borðsins líka. Þeir bræður gáfu sér góðan tíma að þessu sinni við morgunvarðarborðið.

Tómlegt í kotinu.

Það hefur heldur hlýnað í kvöld, snjór yfir öllu og gott skyggni til Perlunar. Ég var að koma af söngæfingu með Sköftunum sem ég reyni að gera á hverju þriðjudags kvöldi. Það verður Skaftfellingamessa í Breiðholtskirkju 9. mars nk. og sálmarnir voru æfðir á fullu. Hjörtur Friðrik og fjölskylda fóru til Svíþjóðar snemma á laugardaginn. Við lögðum af stað með þau til Keflavíkur kl. 4.30 um morguninn. Ferðin gékk vel hjá þeim alla leið til Kristianstad nema hvað þar gékk illa að fá taxa til að keyra þau heim að dyrum. Loksins þegar náðist í taxa, kom babb í bátinn. Jóhannes Ernir ríflega eins árs gat ekki fengið far. Hann var of ungur!!! Hjörtur mátti bíða á lestarstöðinni með barnið þangað til Ingibjörg kom til baka á þeirra bíl. Svona eru nú reglurnar í Svíaríki og þeim skal framfylgt. Hér hefur varðhundurinn Sunna verið í heimsókn yfir helgina og er hún líka farin heim til sín. Þannig að það er hálf tómlegt í kotinu þegar gestirnir eru farnir. Bolludagur í gær og sprengidagur hafa ekki auðveldað baráttuna við vigtina. Maður verður að taka sér tak í þeim málum. Nóg um það í bili. Læt þetta duga. Kveðja.