Sögulegur leikur Íslendinga

 Íslendingar unnu Frakka 29 -  21 í dag  á  EM í handbolta  í Búdapest í Ungverjalandi. Svona leiki sér maður á 10   til 20 ára fresti. Hvílík frammistaða og leikgleði sem OKKAR menn sýndu í þessum leik. Þeir léku samhæfðir eins og einn maður. Er það Covid að þakka að við erum búnir að koma að mönnum í liðinu sem annars hefðu setið meira og minna á varamannabekknum. Er þetta  Ísland í dag? Besta  fólkið situr alltaf á varamannabekknum vegna  þess að fyrir eru einhverjir sjálfskipaðir einstaklingar? Spyr sá sem ekki veit.

Framfarir í knattspyrnu

Kom í Kórinn í fyrsta skipti í dag, glæsilegt íþróttahús okkar Kópavogsbúa í eftri byggðum. Lið Álftnesinga var að keppa við HK úr Kópavogi, það er hverfisliðið mitt. Minn maður var í fyrrnefnda liðinu á móti hverfisliðinu. Álftnesingar unnu stórt 11 - 2. Ég ákvað til málamiðlunar að ég mundi ekki klappa þótt Álftnesingar skoruðu. Í huganum var ég að bera saman breytingar frá því við strákarnir fyrir rúmum 50 árum fórum niður að læk til þess að spila á malarvellinum okkar, sem hann Kolbeinn hafði ýtt fyrir okkur. Völlurinn hefur verið svona 20 x 30 metrar. Svona eru nú framfarirnar stórstigar hér í borg/bæ. Við eigum meira að segja tvö svona hús. Það sem var eftirtektarvert í þessum leik var að í liði Álftnesinga voru líka stelpur, sem gáfu strákunum ekkert eftir. Svo tók ég eftir því að þegar líða tók á seinni helming var HKingum fjölgað inn á vellinum til að jafna leikinn. Á hliðarlínunni voru foreldrar að hvetja og fylgjast með og liðunum fylgdu alvöru þjálfarar, sem stýrðu leiknum. Ég sat undirbúning fyrir leik og hlustaði á þjálfarana útskýra leiktæknina. Hvað bæri að varast og hvernig leikmenn ættu að haga sér. Rifjaðist þá upp fyrir mér að líklega höfum við gert öll mistökin í bókinni fyrir 50 árum. Það er ekki að undra að við séum komin í heimsmeistarakeppnina í fótbolta og það þrátt fyrir höfðatölu

St Etienne, ég var þar

Leikur Íslands og Portugals í fótbolta er einn af þessum atburðum í lífinu, þar sem maður er viðstaddur og gleymir seint. Þetta var fyrsti leikur Íslands í Evrópumeistarakeppni í knattspyrnu karla. Leikurinn endaði með jafntefli 1 1.

Andstæðingurinn var verðugur, eitt öflugasta lið keppninnar, þó ekki væri nema það eitt að hinn knattknái Ronaldo er í liðinu. Stemningin á vellinum var mögnuð allan leikinn.

Þegar við komum loks til St Etienne var klukkan ríflega sjö að kvöldi. Leikurinn hófst kl. 21.00. Tíminn leið sem örskotstund og áður en við vissum af vorum við farin að syngja lagið Ég er kominn heim og svo þjóðsönginn.

Við lögðum af stað frá St. Etienne upp úr miðnætti og vorum komnir í Mylluna í Commessey klukkan hálf fimm að morgni sælir og glaðir.

Vetrarríki í janúar

Undraveröld Elliðaárdals
Vetrarríkið í janúar er orðið slíkt að það er ekki annað hægt en að minnast á það í þessum annál. Þessi mikli snjór og erfiða færð sem af honum hlýst setur strik í tilveruna. Þótt ekki geti maður kvartað með tvo 4x4 á hlaðinu og það á nöglum. Margir samborgararnir eru ekki jafn vel búnir til aksturs og það tefur umferðina. Maður reynir að halda sinni daglegu rútínu. Ein af þessum rútínum hafa verið gönguferðirnar um Elliðaárdal á miðvikudagskvöldum og Heiðmörk á laugardagsmorgnum. Heiðmörk er illfær þessa dagana þess vegna hefur verið gengið um Elliðaárdal tvisvar í viku. Í gærkvöldi gengum við Skálmarar um Elliðaárdal í þæfingi og snjóþungum dalnum. Það var stilla og frábært veður til göngu. Á gróðrinum var drifhvít snjóþekja og svæðið líkast undraveröld. Meðfylgjandi mynd sem einn göngufélagi minn tók lýsir stemningunni betur en þúsund orð.(Mynd Sigurlaug Jóna Sigurðardóttir)

Sigurganga landsliðsins öðrum til eftirbreytni.

Guðjón Valur Sigurðsson. Enn á ný eru það handboltastrákarnir "okkar", sem rífa mann upp úr svartsýni og drunga hversdagleikans og lyfta huganum til nýrra hæða. Þegar öll sund virðast við það að lokast koma þeir til leiks og minna mann á að það er allt hægt. Baráttuvilji, hæfni og þrek þeirra er aðdáunarvert. Þrátt fyrir mikið mótlæti í kjölfar bankahrunsins undanfarin ár hefur okkur lagst ýmislegt jákvætt til. Almættið sendi okkur makrílinn inn í íslenska lögsögu. Handboltaliðið okkar hefur unnið frækilega sigra undanfarin ár. Meginþættir atvinnulífsins hafa staðist þær hremmingar sem dunið hafa yfir. Auðvitað hefur ýmislegt farið úrskeiðis, sérstaklega hjá þeim sem tefldu djarft og skuldsettu sig of mikið. Ýmsir hafa misst atvinnu sína og enn aðrir séð ástæðu til að leita til annarra landa í leit að vinnu og tækifærum. Æ oftar spyr ég sjálfan mig að því hvernig standi á því að skulum sitja uppi með þessa vesælu ríkisstjórn.Við hljótum að eiga annað og betra skilið. Stjórnin virðist taka vitlausar ákvarðanir í hverju málinu á fætur öðru eða snýst eins og skopparakringla í kringum sjálfa sig. Hvenær skyldum við fá ríkisstjórn sem hugsar vel um grunnstoðir samfélagsins, atvinnulífið og fólkið sem vill lifa hér og starfa? Ég ætla ekki að eyðileggja stemmninguna frekar en maður er farinn að bíða óþreyjufullur eftir "sigrum" á sviði stjórnmálanna. Áfram Ísland.

Í leit að jafnvægispunktinum.

Í leikfimitímanum í dag vorum við að æfa jafnvægispunktinn m.ö.o. í æfingum sem styrka þjáðan búkinn í að halda jafnvægi í mismunandi stöðum. Þetta ku vera nauðsynlegt fyrir miðaldra karla sem stunda golfíþróttina af kappi. Fimleikastjórinn rak okkur áfram af miklum krafti. Skammaði þá sem komu of seint í tímann og þá sem gerðu æfingarnar ekki rétt. Einn fékk: "Nei sæll vinur gaman að sjá þig hér í dag. Nú sé ég hvað þeir eru orðnir góðir sem mæta reglulega í tímana." Annar sem kom 10 mínútum of seint fékk: "Þú ert fljótur að drífa þig úr fötunum, aðeins þrjár mínútur." Þeir sem mættu á réttum tíma og voru búnir að hita upp urðu að hlaupa þar til síðbúinn félagi var kominn í leikfimigallann. Það tók hann fimm mínútur. "Strákar þig getið þakkað honum fyrir þessar aukalegu fimm mínútur." Síðan voru menn vigtaðir og áminntir um að ef þeir fitnuðu um 1 kg um jólahátíðia yrðu þeir að borga sektir í janúar. Það merkilega við þetta er að allir viðstaddir borga fyrir þessa tíma og það er biðlisti manna sem vilja komast í hópinn. Við þurfum víst flest svona aðhald til þess að ná settu marki í að þjálfa skrokkinn. Allavega eru flestir í hópnum búnir að vera í árafjöld i þessum leikfimihópi.

Íslandsmeistarabærinn Kópavogur.

Blikar í baráttunni. Ég veit ekki hvort fólk almennt skilur það af hverju við gamlir Kópavogsbúar gleðjumst svo mikið yfir góðum sigri Breiðabliks í úrvalsdeild karla í fótbolta. Við sem erum alin upp í þessum bæ höfum lengst af verið í ákveðinni "underdog" stöðu gagnvart grönnum okkar á höfuðbólinu Reykjavík. Við vorum frumbyggjar, göturnar okkar framan af lélegar. Lífsbaráttan var harðari í Kópavogi. Við höfum líklega öll upplifað það að Reykvíkingar hafi horft til okkar með nebbann upp í loftið bara fyrir það að búa í Kópavogi. Viðleitni okkar hefur verið að sanna okkur og sýna þeim að við værum ekki síðri samferðarfólkinu hinum megin við lækinn. Okkur hefur tekist það á öllum sviðum og jafnvel gengið betur í sumu. Mikil uppbygging á sviði íþróttamála er að skila sér. Þótt kvennalið Breiðabliks hafi náð frábærum árangri stóð það alltaf upp á okkur karlana að ná sama árangri. Núna hefur ný kynslóð ungra manna tekist þetta verkefni með miklum sóma. Enn einn sigurinn í sigurgöngu Kópavogs er í höfn. Fallega bænum milli voganna tveggja.

Spánn heimsmeistari 2010 á HM

Spánn vann Holland 1:0 í Suður - Afríku. Leikurinn var ekki tilþrifamikill og mikið um gul spjöld. En betra liðið vann - ja liðið sem ég hélt með að þessu sinni. Góður fílingur að vera í sigurliðinu.

Ég fór að hjóla með......

Hjólaði í austurátt upp Elliðaárdal áfram upp í Vatnsenda með fram vatninu og áður en ég vissi var ég kominn upp í Heiðmörk. Kynntist nýrri hlið á þessu fágæta útvistarsvæði í hjarta borgarinnar. Leiðin er sérstaklega falleg meðfram ánni. Veiðimenn voru að renna fyrir lax og/eða landa fiski. Fólk á gangi eða á hjóli eftir atvikum. Ég var svolítið óöruggur á "réttu" leiðina og veit núna að ofan Vatnsveitubrúarinnar á maður að vera norðan við Elliðaár. Þar er betri hjólastígur sem leiðir mann hraðar upp eftir. Satt best að segja hélt ég að hjólreiðakaflanum í lífi mínu væri lokið en það var ekki. Lét gera við gamalt hjól sem var inn í bílskúr. Ætlaði fara að henda því en kom við hjá viðgerðarmanni áður en ég fór með það á haugana. Ja, mér þykir þú auðugur maður ef þú ætlar að henda þessu hjóli sagði viðgerðarmaðurnn og bætti við að svona hjól leggi sig ekki undir 150 þúsund krónur nýtt. Síðan hafði hann einhver fagmannleg orð um að gírarnir væru með því besta sem þekktist. Þetta var nóg fyrir mig til þess að samþykkja 15 þúsund króna viðgerð á hjólinu. Nú hef ég þetta ágæta þriggja gíra hjól til reiðu. Eitt er víst ævintýraferðir mínar hér í nágrenninu eiga eftir að verða fleiri á næstunni.

Þýskaland versus England

Fjögur eitt Þjóðverjum í vil á HM 2010. Þetta verður eftirminnilegur leikur. Dæmt mark af Englendingum. Það var afar ósanngjarnt en þýskir kláruðu leikinn í seinni hálfleik. Þetta var "úrslitaleikur" okkar Evrópubúa það er ljóst. Nú er að sjá hvað Þjóðverjar komast langt þeir eru mjög góðir og spil þeirra yfirleitt til fyrirmyndar.

Dottinn í "World cup"

Úr leik Ítala og Paragvæ. Já ég ætla að "detta" ærlega í boltann að þessu sinni. Mikið er gaman að keppnin er loksins hafin og maður getur einbeitt sér að því einu að fylgjast með. Ég ætla að njóta þess í botn á meðan hún varir. Þetta er ágætis aðferð til þess að gleyma veraldlegu amstri um sinn og huga að knattspyrnunni svona góð framlenging á Frakklandsfríinu. Mitt uppáhaldslið er að sjálfsögðu Brasilía eins og alltaf. Þar næst Argentína og Þýskaland. Það eina sem truflar mig svolítið er hversu lélegir sumir leiklýsendur eru í íslensku og tala vitlaust mál. Kveðja.

Sumarið er hér að nýju.

Sumarið er komið. Þetta orð sumar vekur manni gleði og von og fyllir mann fögnuði. Veturinn hefur verið langur og strangur en eigi að síður hefur tíminn liðið hratt í starfi og leik. Líklega munu göngur mínar í vetur lifa lengst í minningunni af afrekum vetrarins. Reglulega hef ég gengið með Skálmurum í allan vetur um Elliðaárdal og Grenilund í Heiðmörk þetta fimm til sjö kílómetra í senn tvisvar í viku. Þetta er örugglega mjög heilnæmt að ganga svona fyrir utan hvað það hefur verið skemmtilegt í góðum félagsskap. Miklum tíma og líklega of miklum hefur verið varið í tölvuhangs. Það má segja að tölvan hafi tekið yfir sjónvarpsglápið. Annars berst maður með strauminum og segir lítið af öðrum afrekum en þessum göngum mínum. Nú líður að því að tónleikar Söngfélags Skaftfellinga verði haldnir sunnudaginn 2. maí í Seltjarnarneskirkju. Veturinn með kórnum hefur verið góður að venju. Nóg í bili. Sumarkveðja.

Hreyfing dagsins

Hreyfing dagsins í dag var í leikfimishópnum hjá Gauta fimmleikastjóra AGGF. Nú gildir að hafa hreyfistigin sem flest svo maður verði félögunum ekki til skammar í innbyrðis keppni milli hópa. Það sem maður lætur plata sig á gamals aldri allt til þess að halda uppi mætingunni. Til að bæta við punktum hef ég einnig verið duglegur að ganga með Skálmhópnum í skammdeginu bæði umm Elliðaárdal og Heiðmörkina. Allt telur þetta á punktaskala AGGF hópsins. Kveðja.

Olympíuleikar í Vancouver Það er með ólíkindum hvað olympíuleikarnir í Vancouver í Kanada fara hljótt. Seint á kvöldin er sýnt frá þessum stórviðburði í ríkissjónvarpinu. Ég prísa mig sælan að vera ekki ofurseldur RÚV í þessum efnum og geta leitað á náðir erlendra stöðva. Gaman að fylgjast með íshokký og bruni kvenna. Mínir menn í Tre kornor virðast vera í nokkuð góðum gír. Hef verið að fylgjast með þeim í leik gegn Hvít - Rússum, hörkuspennandi leik. Við eigum því miður ekki afreksmenn í vetraríþróttum en það er fjöldi fólks sem hefur ánægju af að fylgjast með vetrarleikunum.

Skálmað í Greniskógi.

Fór góðan hring í dag í Greniskógi. Aðstæður voru hinar bestu til útiveru enda var töluverður fjöldi á gangi á svæðinu í dag. Gékk í góðan klukkutíma og endaði svo í heita pottinum i SK. Þetta gerist ekki betra. Vandfundin er hressilegri hreyfing en ganga í fjölbreytilegri íslenskri náttúru. Veðrið síðustu vikur hefur verið kjörið til útiveru. Ég var að gantast við amerískan vin minn í Seattle sem er sér meðvitaður um þau umverfisvandamál sem mannkynið stendur frammi fyrir og skellti á hann að nú værum við að njóta hnatthlýnunarinnar á Íslandi. Minn maður klikkaði ekki þrátt fyrir allar sínar áhyggjur af þessum málaflokki. Hann sagðist vel geta unnt okkur Íslendingum þess að njóta hlýnunarinnar. Það væri kominn tími til þess að við fengjum að koma inn úr kuldanum. Ég hef grun um að hann hafi líka haft samskipti okkar við Breta og Hollendinga í huga. Kveðja.
Mynd: Kristinn Kjartansson.

Góður dagur og svo bronsdagur

Við fórum í Perluna í gærkvöldi með góðum vinum. Þetta er frábært veitingahús með frábæran mat- og vínseðil. Það verður enginn svikinn af kvöldverði í Perlunni svo mikið er víst. Nú svo er maður búinn að sitja límdur við sjónvarpið á sannkallaðri handboltaveislu --- og Ísland fékk bronsið.

Sætur sigur á rússneska birninum.

Hann var sætur sigurinn á rússneska birninum í dag með átta marka mun 38/30. Skrítið að horfa á leik gegn þessu stórveldi og finna vart til nokkurrar spennu. Þetta var leikur Davíðs að Golíat. Rússarnir voru svifaseinir og áttu í engu við íslenska liðið. Óska landsliðinu til hamingju með sigurinn. Þetta er mikil upplyfting hér í skammdeginu að fylgjast með þessari keppni.

Ógleymanlegur dagur.

Dagurinn í gær verður ógleymanlegur í minningunni. Þetta var sannkallaður sigurdagur - dagurinn okkar. Fimm marka munur í leikslok Íslands og Danmerkur í handbolta. Ég var búinn að spá því í leikfimihópnum að við mundum vinna með einu marki en að þau yrðu fimm. Ég hafði ekki ímyndunarafl til þess að láta mér detta það í hug þótt ég hefði það á tilfinningunni að til tíðinda mundi draga. Annars hefur helgin liðið á ljúfu nótunum og verið varið m.a. til útiveru og göngu. Kveðja

Máttur skógarins

Síðustu tvo laugardaga hef ég gengið Græna- og Furulundarhring í Heiðmörk með göngufélagi Skálmara. Þetta er um klukkutíma hringur í röskri göngu. Þegar ég fór í fyrri gönguna var ég búinn að vera frekar slappur og kvefaður. Ég fann það fljótt á göngunni að það var eitthvað í stilltu loftinu sem gerði mér gott. Súrefnið er náttúrulega nýendurunnið og tandurhreint. Það voru einhver bætiefni í angan trjánna sem gerðu mér gott. Nú í dag þegar ég fór þennan sama hring fékk ég þessa sömu tilfinningu. Ég var ekki kvefaður eins og síðast en ég fann að skógarloftið gerði mér gott og mér óx styrkur á göngunni af angan trjánna. Nóg í bili.

How wonderful live is.....

Kraftur í karli. Í kvöld fór ég í eina af gönguferðum mínum um Elliðaárdal með Skálmurum sem eru að uppistöðu fólk ættað úr Skaftafellssýslum og söngfélagar úr Söngfélagi Skaftfellinga. Ég hef sagt ykkur nokkrum sinnum frá þessum göngum sem ég hef verið að fara í vetur með þessum hópi. Enginn veit hvílík perla Elliðaárdalurinn er fyrr en hann hefur kynnst honum í návígi á göngu um vetur að vori og um sumar. Nú á ég eftir að kynnast honum að hausti. Náttúrufegurð svæðisins er einstök og endurnærir gangan og veran í dalnum bæði sál og líkama. Það eru mikil forréttindi að hafa þvílíka perlu inn í miðri borginni.
Kermóafoss. Ég læt þessa mynd fylgja með til þess að sýna ykkur dæmi um þær náttúruperlur sem þarna gefur að líta.
Göngufélagarnir eru margir miklir göngugarpar sem fara flestir í langar gönguferðir á sumrin um óbyggðir landsins. Skálmið í Elliðaárdal er undirbúningur hjá mörgum undir slíkar ferðir. Vonandi á maður eftir að upplifa slíka reynslu áður en langt um líður. Kveðja. (Myndir: Kristinn Kjartansson) Á myndinni eru einnig Skálmararnir Svandís Kristiansen og Kjartan Kjartansson.