Stórtónleikar Rótarý - eitt af verkefnum Rótarý Ísland.

Í ársbyrjun á hverju ári í tvo áratugi hefur Rótaryhreyfingin staðið fyrir stórtónleikum. Það var Rótarýklúbbur Reykjavíkur sem hafði frumkvæði að því að efna til fyrstu hátíðartónleikanna árið 1997. Forseti klúbbsins var þá Friðrik Pálsson. Ásamt honum undirbjuggu Gunnar M Hansson og Jónas Ingimundarson tónleikana. Segja má að þessir árvissu tónleikar hafi þróast í það að vera mikilsverður viðburður  í tónlistarlífi landsins og tónlistarlegri fræðslu okkar Rótarýfélaga, lítil tónlistarakademía sem fært hefur gestum gleði og fegurð í upphafi árs. Fyrstu tónleikarnir voru haldnir í Borgarleikhúsinu og komu þar fram margir kunnir tónlistarmenn.  Síðar voru tónleikarnir haldnir í mörg ár  í Salnum í Kópavogi, einum fullkomnasta tónlistarsal landsins, en nú hin síðari ár í Hörpunni. Það hallar á engan þótt það sé tekið fram að Jónas Ingimundarsson hefur borið hitann og þungann af hinni listrænu hlið stórtónleikanna. Auk þess sem hann hefur leikið undir á píanó á mörgum þeirra og talað við og frætt gesti. Tónleikarnir hafa ávallt verið vel sóttir og oft hafa færri fengið  miða en vildu.
Fjöldi ungra og hæfileikaríkra söngvara og hljóðfæraleikara hefur komið fram á stórtónleikunum Rótaryhreyfingarinnar. Þessir ungu listamenn  hafa þannig fengið tækifæri til þess að kynna sig á sviði  margir hverjir í upphafi ferilsins.
Árið 2003 var Tónlistarsjóður Rótarý á Íslandi stofnaður fyrir þann ágóða sem varð af stórtónleikunum.  Sjóðurinn hefur haft það að markmiði að styðja unga efnilega tónlistarmenn til frekara náms. Víkingur Heiðar Ólafsson píanóleikari fékk fyrstu viðurkenningu sjóðsins á 100 ára afmæli Rótarýhreyfingarinnar árið 2005.  Styrkir úr sjóðnum hafa verið afhentir á þessum tónleikum og vart er hægt að hugsa sér glæsilegri umgjörð í því tilefni.
Stórtónleikar Rótarý eru gott dæmi um þau verkefni, sem hreyfingin hefur staðið að í okkar samfélagi, Rótarýhreyfingunni til sóma og ungum tónlistarmönnum til uppbyggilegrar hvatningar. Því má bæta við að hér er dæmi um það hvernig öflugt sjávarútvegsfyrirtæki vinnur að sjálfbæri nýtingu sjávarauðlinda, styrkir menninguna og félagsstarfsemi í landinu samanber auglýsinguna sem gerði birtingu þessarar greinar mögulega.
Sveinn Hjörtur Hjartarson

Eldhugar Fjölsmiðjunnar

Þessir tveir, Ásgeir Jóhannesson og Þorbjörn Jensson hafa báðir verið útnefndir Eldhugar Kópavogs. Ásgeir fyrir að hafa átt hugmyndina og stofnað Fjölsmiðjuna og Þorbjörn fyrir að hafa rekið hana með frábærum árangri í finmtán ár. Fjölsmiðjan er vinnustaður fyrir ungt fólk, sem skólakerfið hefur gefist upp á. Verkefnið hefur vaxið og dafnað undir stjórn Þorbjörns, sem um árabil var þjálfari landsliðsins í handbolta. Ljósið formar geislabaug yfir höfði Ásgeirs til marks um það að hann ætti hann skilið fyrir sitt mikilvæga brautryðjendastarf. Það er ómetanlegt að á meðal okkar er fólk, sem hugsar í lausnum og er tilbúið að láta gott af sér leiða í þágu samfélagsins og ungu fólki til heilla.

Ferð um Reykjanes

Fjörupollur. Á laugardaginn fórum við félagar í Rótarýklúbbi Kópavogs í dagsferð um Suðurnes. Farið var frá Smáralind kl. 10.00 og keyrt í kapellu heilagrar Barböru við álverið. Þaðan var keyrt í Krísuvík og keyrður vegaslóði að Vigdísarvöllum. Þar var áð og borðað áður en lengra var haldið. Keyrt var í Grindavík og Sandgerði og snæddur kvöldverður í Duushúsi í Reykjanesbæ. Oft var stoppað á leiðinni og skoðuð ýmis kennileyti enda höfðum við með okkur leiðsögumann sem þekkti svæðið eins og lófann á sér. Ferðin tókst í alla staði vel og var hin skemmtilegasta.

Rótarýklúbbur Kópavogs 50 ára.

Ræðumaður kvöldsins. Í gær þann 6. febrúar var haldið upp á 50 ára afmæli Rótarýklúbbs Kópavogs í Turninum í Kópavogi. Þá voru nákvæmlega 50 ár frá því fyrsti stofnfundurinn var haldinn í klúbbnum þann 6. febrúar 1961. Alls voru mættir um 100 gestir á þennan hátíðarfund. Aðalræðumaður kvöldsins var Helgi Sigurðsson prófessor og fjallaði hann um tilurð og gildi fjórprófsins og kynni sín af Rótarýhreyfingunni í gegnum árin. Fjórprófið er svona: Er það satt og rétt? Er það drengilegt? Eykur það velvild og vinarhug? Er það öllum til góðs? Þessi einkunnarorð Rótarý komu til í kjölfar kreppunnar miklu á þriðja áratug síðustu aldar í þeirri viðleitni að auka viðskiptasiðferði og traust manna í milli. Ásgeir Jóhannesson kynnti nýja bók þar sem saga klúbbsins er tíunduð. Þá söng Barnakór Kársnesskóla nokkur lög auk þess sem ýmsir gestir tóku til máls. Hátíðin hófst kl. 18.00 og stóð fram eftir kvöldi og tókst í alla staði eins og best verður á kosið.

Erindi dagsins

Ég var að koma af fundi í Rótarýkúbbi Kópavogs þar sem Ögmundur Jónasson alþingismaður hélt erindi dagsins og fjallaði um stjónrmál líðandi stundar og Icesave málið. Ég var ánægður með umfjöllun hans um Icesave málið og sammála honum um að þau kjör sem Bretar og Hollendingar buðu okkur eru óásættanleg, sérstaklega vextirnir. Tíminn vinnur með okkur og þjóðaratkvæðagreiðslan og viðsnúningur erlendis gagnvart sjónarmiðum okkar virðist líka vinna með okkur. Hann lagði á það áherslu að í þessu máli yrðum við að koma fram sem ein samstæð breiðfylking. Þetta væri hagsmunamál allra Íslendinga hvar í flokki sem þeir væru. Því er nauðsynlegt að stjórn og stjórnaraðstaða komi sameiginlega að þessu máli. Í stað þess að eyða öllum tímanum í að karpa innbyrðis hverjum sé um að kenna. Þetta er kosturinn við að vera í rótarý. Maður fær beinan aðgang að fyrirlesurum, fólki víða að úr samfélaginu sem í stuttu máli fjallar um það sem er efst á baugi á þeirra vettvangi hverju sinni. Kveðja.

Á söguslóðum Laxdælu.

Mikils er mjór vísir. Við félagar í Rótarýklúbbi Kópavogs fórum í gær ásamt mökum í ferð um söguslóðir Laxdælu. Farið var frá Turninum kl. 9.00 og komið til baka um miðnættið í bæinn. Saganastundin um Laxdælu hófst við Esjuberg en þar kom Auður Djúpauðga fyrst til Íslands. Fyrsti áfangastaðurinn var hjá Rótarýfélaga og eiginkonu hans sem búa að Oddsstöðum i Miðdölum. Á myndinni gróðursetur forseti klúbbsins hríslu í tilefni heimsóknarinnar. Síðan lá leiðin í Haukadal að Eiríksstöðum og tilgátuhús sem byggt er samkvæmt heimildum um hús karlsins skoðað þar. Þá var brunað í Búðardal og skoðað brúðarval, já eða þannig. Komið við í Leifsbúð og skoðuð Vínlands- landafundasýning sem þar hefur verið sett upp.
Kirkjan á Stað á Skarðsströnd.
Þar næst var Skarðströndin keyrð með leiðsögumanni og stoppað við Krosshólaborg, Kjarlaksstaðaá, Klofningi og loks var genigð til Kirkju að Skarði og saga hennar og Ólafar ríku rifjuð upp. Hver man ekki orð hennar við fréttir af andláti bónda síns: Eigi skal gráta Björn bónda heldur leita hemda. Eftir að enskir höfðu drepið mann hennar. Margt fallegra kirkjugripa er í kirkjunni og sérstaka athygli vakti mynd á predikunarstól og gömul altaristafla.
Staðarhólskirkja og minnismerki skáldjöfranna. Í Saurbænum keyrðum við framhjá þessari kirkju og minnismerki um skáldin Jóhannes úr Kötlum, Stefán frá Hvítadal og Stein Steinarr sem allir tengjast þessu svæði. Fyrr um daginn vorum við búin að minnast Jóns frá Ljárskógum. Nú lá leiðin til baka í gegnum Svínadal og var þar tekist á um hvern Guðrún Ósvífursdóttir hafi átt við þegar hún sagði: Þeim var ég verst er ég unni mest. Hringnum var lokað á Laugum og þar borðaður kvöldverður. Að loknu borðhaldi var svo brunað í bæinn og þanngað komið undir miðnætti eins og áður sagði.

Úr dagsins önn

Endaði daginn á söngæfingu með Sköftunum. Þar voru bæði sungnir slagarar og sálmar enda mikið sem stendur til í mars og apríl. Annars tíðindalítill dagur til þess að gera. Fór á rótarýfund í hádeginu og hlustaði á fangelsisstjórann á Litla Hrauni halda erindi um fangelsið, sem ég gerði að umtalsefni í síðasta bloggi. Þetta er kannski ekki jafn hræðilegur staður og ég hafði ímyndað mér. Allavega lýsti hún því svo vel hvernig reynt er að koma til móts við þarfir fanganna að maður fékk það á tilfinninguna þarna væri bara nokkuð gott að vera miðað við aðstæður. Svo vel er búið að þeim að útlendingarnir fást ekki til þess að láta framselja sig. Þeir vilja heldur dvelja hér á landi en fara til síns heima. Kveðja.

Á þrettándanum - sprengingar

Jæja þá eru jólin búin. Þetta hefur verið góður tími með ágætis fríum - gerist vart betra ef frá er talið fótbrot Sirrýjar og óþægindi hennar vegna þess. Margir búnir að sprengja í kvöld enda gott veður til þess, stilla og útsýni gott til Perlunnar í myrkrinu. Annars var ég á fyrsta fundi ársins í Rótarý. Gestur fundarins var utanríkisráðherra. Fór yfir ýmis mál þar á meðal atburðina á Gaza. Góður vinur minn telur þessar árásir vera vegna þess að stjórnarandstaðan í Ísrael sé að vinna fylgi á kostnað ísraelsku ríkisstjórnarinnar vegna ásakana heima fyrir um linkind hennar. Þessvegna bregðist stjórnvöld svo harkalega við og drepi hundruðir manna til þess að afsanna meintar ásakanir um linkind. Ég segi nú bara eins og Palme þegar hann ásakaði fasistana á Spáni fyrir sín illvirki: Satans mördare (Bölvaðir morðingar).

Gleðilegt ár með þökk fyrir það gamla.

Särö - uppáhaldsstaður Við óskum ykkur öllum gleðilegs ár og þökkum það gamla. Árið 2008, árið okkar, eins og það hefur verið nefnt á þessari bloggsíðu síðastliðina tólf mánuði er á enda runnið. Þetta hefur verið gott og viðburðarríkt ár. Það var leikfimistjórinn minn sem gaf árinu fyrirheit í fyrsta leikfimitíma ársins með því að segja að þetta yrði "árið okkar" og ég hef haldið því sem einkunnarorðum. Framan af árinu mætti ég vel í leikfimina en mætingar versnuðu eftir því sem leið á árið af ýmsum ástæðum. Í júlí skilaði ég rótarýkeðjunni til viðtakandi forseta. Þar með lauk þriggja ára setu minni við stjórnarborðið í rótarýklúbbnum mínum. Sá tími hefur verið afar gefandi og mótandi og ég kynntist góðum félögum betur. Ég var útnefndur Poul Harris félagi í klúbbnum á þessu ári og þykir mikið til þess heiðurs koma. Þriðja áhugamálið sem ég hef stundað hefur verið söngurinn með Söngfélagi Skaftfellinga. Ég hef haft mikla ánægju af kórstarfinu á þessu ári. Að vísu missti ég af vortónleikunum að þessu sinni þar sem fór til Montreal í Kanada. Hljóðfærið mitt hef ég einnig lagt nokkra rækt við svo og nótnasafnið. Náði að skrá niður íslensku nóturnar minar í þeim eru vel á fjórða þúsund lög. Bloggið talar að mestu fyrir sig sjálft. Ég hef markvisst bloggað í hverjum mánuði. Ég hef haft gaman af þessu pári þótt bæði sé það sjálfhvert og æði sundurlaust. Nýjasta dellan er að sjálfsögðu Facebook og hefur tíminn þar á stundum verið meiri en góðu hófi gegnir. Ferðalög á árinu 2008 hafa aðallega verið til Svíþjóðar eða alls þrisvar sinnum. Við vorum tíu daga síðastliðið sumar í Svíþjóð og rifjuðum upp gamla tíma m.a. í Gautaborg. Það hefur gengið vel í vinnunni síðastliðið ár og verkefnin verið fjölbreytt. Andskotalaust hefur árið ekki verið. Ég lenti í fyrsta sinn á ævinni inn á sjúkrahúsi vegna veikinda og Sirrý braut fótinn illa nú í desember, en hún kemst yfir það áður en varir. Þeir efnahagslegu erfiðleikar sem við Íslendingar stöndum frammi fyrir er áfall sem snertir okkur öll með einum eða öðrum hætti um langa framtíð. Allflestir hafa með beinum eða óbeinum hætti orðið fyrir barðinu á kreppunni eða eiga eftir að kenna á henni. Þetta er eitt stærsta sameiginlega verkefnið sem þessi þjóð hefur staðið frammi fyrir á síðari tímum. Það sagði við mig reynslubolti nýlega, sem hefur marga fjöruna sopið að fjármálaerfiðleikarnir væru mannanna verk og þau væru ekki vandamál heldur verkefni sem hægt væri að leysa. Þetta samtal hreif mig og ég trúi því að þetta sé hið rétta viðhorf sigurvegarans við svona aðstæður. Jæja þetta er orðið lengra en til stóð. Bestu kveðjur til ykkar allra.

Aftur á sunnudegi

Dagarnir líða fljótt. Þetta eru annasamir tímar í leik og starfi. Á fimmtudaginn var ég á jólafundi Rótarýklúbbs Kópavogs í vitlausu veðri. Turninn gékk fram og aftur í veðurofsanum. Tilfinningin var svipuð því að vera um borð í skipi út á rúmsjó. Sirrý varð fyrir því óláni í gær að fótbrjóta sig og er vonandi að hún jafni sig á því fljótt. Hjörtur og Ingibjörg komu með Svein Hjört og Jóhannes Erni í gær í jólafrí. Það eru sannarlega forréttindi að hafa sína nánustu í kringum sig á jólum. Maður fylgist með landsmálum og eftirmálum bankahrunsins af athygli.Það kemur æ betur í ljós hvað þetta áfall er alvarlegt og hversu óvarlega var farið og fífldirfskan mikil. Það er sorglegt að vita til þess að skellurinn skuli lenda svo þungt á fólki.

Haustregnið lemur glugga.

Það rignir og það er rok. Fyrsta alvöru haustlægðin gengur nú yfir á suðvestur horninu. Ég fór bæði á rótarýfund í dag þar sem kynnt var starfsemi Molans, sem er menningarhús fyrir ungmenni í Kópavogi. Í kvöld skellti ég mér líka á söngæfingu hjá Sköftunum. Lag kvöldsins var: Það vex eitt blóm fyrir vestan, og vornóttin mild og hljóð, kemur á ljósum klæðum og kveður því vögguljóð, kemur og kveður því ljóð. Ég ann þessu eina blómi, sem aldrei ég fékk að sjá. Og þangað horfir minn hugur í hljóðri og einmanna þrá, hljóðri og einmanna þrá. Því geng ég fár og fölur með framandi jörð við il. Það vex eitt blóm fyrir vestan og veit ekki að ég er til, veit ekki að ég er til. Það fer vel á því að verma sér við minningu liðinnar helgar og syngja þennan texta eftir Stein Steinarr. Þetta er svona það helsta. Sirrý kom heim frá Kaupmannahöfn í gær eftir dvöl í Danmörku. Kveðja.

Flutt í Turninn.

Nýr fundarsalur. Rótarýklúbburinn minn flutti í nýtt húsnæði á 19. hæð Turnarins í Kópavogi í dag. Húsnæðið lofar góðu, en ég kem til með að sakna matarins sem Lárus kokkur hefur eldað handa okkur í tvo áratugi í Félagsheimili Kópavogs og nú síðast í Skátaheimili Kópavogs. Margir gestir voru mættir á fundinn og ég á von á því að þeim muni fjölga í þessu skemmtilega húsnæði á næstu misserum. Umdæmisstjóri hreyfingarinnar var heiðursgestur á þessum fundi.
Séð yfir æskuheimilið. Hér má sjá mynd af æskustöðvum mínum ég bjó í húsinu með bláu þaki í annarri röð lengst til hægri með kvisti á miðju þakinu. Þarna bjó ég allt frá því ég man eftir mér fram yfir tvítugt er ég fór sjálfur að búa árið 1973. Það væri gaman að segja ykkur einhverntíma frá mannlífinu í Hvömmunum á sjötta og sjöunda áratug síðustu aldar.Ég mun hafa flutt í Kópavoginn 9 mánaða gamall árið 1953 í sumarbústað sem Axel og Stefanía afi minn og amma áttu. Við fluttum svo inn í Víðihvamminn 1956.
Víðara sjónarhorn. Hér er önnur mynd yfir gamla Kópavoginn en nú er sjóndeildarhringurinn aðeins víðari. Þegar ég var að alast upp í Kópavoginum sem krakki var Smáralindarhverfið við ystu mörk bæjarins,.Séð heimanfrá á dimmum vetrarkvöldum horfði maður út í bleksvart næturmyrkrið þar sem nú stendur þetta tuttugu hæða háhýsi. Nú eru gömlu sandgryfjurnar orðnar miðjupunktur höfuðborgarsvæðisins. Hér áður fyrir viltist margur maðurinn í myrkrinu bakdyramegin inn í Kópavoginn til að forðast blöðrublástur lögreglunnar um sandgryfjurnar.

Komin heim.

Við komum heim seint á mánudagskvöldið frá Kaupmannahöfn. Þetta er búin að vera ágætis ferð um Svíþjóð. Aðrar fréttir eru þær helstar að í gær voru stjórnarskipti í Rótarýklúbbnum mínum. Ég er búinn að vara í stjórn klúbbsins sl. þrjú ár. Þetta var því orðið ansi góður tími. Gott að vera laus en jafnframt pínulítill söknuður enda hefur þetta verið gefandi og skemmtilegt tímabil. Byrjaði í vinnunni í dag. Maður þarf alltaf að taka sér tak eftir svona frí. Hjörtur hefur verið hér með strákana sína. Sigrún Huld kom í stutta heimsókn í dag frá Vík. Valdimar og Lilja komu hér í gær í stutta heimsókn svo og foreldrar mínir. Kveðja.

Það helsta.........

Hver hefði trúað því að harkalega hafi verið tekist um það þegar samþykkt var að koma á vatnsveitu í höfuðborginni árið 1909. Það er erfitt að ímynda sér það í dag. Þetta kom fram á Rótarýfundi sem ég sótti í gær. Svo var aðalfundur Skaftanna (Söngfélags Skaftfellinga) í gærkvöldi að loknu vetrarstarfi. Þetta hefur verið skemmtilegur vetur með nýjum stjórnanda og nýju lagavali. Mikið hefur verið sungið og farin ein góð ferð um Suðurland um heimaslóðir Skaftfellinga. Um helgina síðustu fórum við suður á Reykjanes og keyrðum um gamla hervöllinn. Miklu fleiri byggingar en ég hafði gert mér grein fyrir.Síðan fórum við þessa leið sem Stöð 2 benti á í fréttatíma sunnan við völlinn fram hjá Básenda og Stafnesi. Básendi hefur ekki verið aðgengilegur í áratugi.Það er mjög sérstakt landslag þarna, gróðursnautt og mikið af grjóti. Vel þess virði að kíkja á þetta sérstæða umhverfi. Kveðja.

Það helsta........

Í dag var í fyrsta sinn tekin inn kona sem félagi í Rótarýklúbb Kópavogs. Síðastliðin 47 ár hafa eingöngu verið karlmenn í klúbbnum. Þessi ákvörðun stjórnar er í samræmi við það sem almennt hefur verið að gerast innan hreyfingarinnar á undanförnum árum. Nú annars er frá litlu að segja héðan. Maður er svona rétt að jafna sig á tímamuninum eftir að hafa verið í Kanada. Kveðja.

Tíminn flýgur.

Stóra spurningin í dag er hvort blessuð loðnan sýnir sig. Það er orðið ansi langt liðið af febrúar. Annars fór ég á Rótarýfund í hádeginu og söngæfingu í kvöld. Í dag var fundarefnið staða barna af erlendu bergi í íslensku samfélagi. Áhugavert erindi í því fjölmenningar samfélagi sem Ísland er orðið. Það var sagt frá því hversu erfitt það getur verið fyrir börn að fóta sig í íslensku samfélagi sem eiga erlenda foreldra og hafa sjálf takmarkaða þekkingu á samfélaginu og tungunni. Endaði daginn með því að koma seint á söngæfingu eftir tveggja vikna fjarveru. Svolítið ryðgaður í laglínunni eftir fjarveruna, en það kemur aftur. Nú er það undirbúningurinn fyrir Skaftfellingamessuna 9. mars. Fórum í gegnum messuskránna og æfðum svör safnaðarins - messusöngskrá Sigfúsar Einarssonar tónskálds. Kveðja.

Þema gærdagsins: Stjórnmál, menntun og söngur.

Í gær var fyrsti fundur í Rótarýklúbbnum eftir áramótin. Gestur okkar var Ólafur Þ Harðarson stjórnmálaprófessor við HÍ. Hann fór yfir pólitíska þróun í landsmálum frá 1945 og hvernig áhrif stjórnmálamanna hafa verið að breytast á undanförnum árum í ljósi þess að markaðasskipulagið hefur borðið sigur af þeim valkostum sem tekist var á um á 20. öldinni. Annars fór dagurinn í það að sitja ráðstefnu Fjöltækniskólans um menntun og atvinnulífið. Fróðleg ráðstefna um samskipti skóla og atvinnulífs, sem nauðsynlegt er að fara yfir með jöfnu millibili. Framboð á menntun er gríðarlegt og eftirspurn og samkeppni um besta starfsfólkið fer vaxandi. Einstakir skólar verða að vera á tánum, ef þeir ætla halda sínum hlut í framtíðinni. Það gildir líka í þeirra starfi að nú þarf að hugsa einnig um hag nemanda. Í gærkvöldi var svo fyrsta æfing hjá Sköftunum eftir áramótin. Farið var í gegnum nokkur lög sem við vorum að æfa fyrir áramótin. Vetrarstarfið lofar góðu en það vantaði nokkuð marga. Það voru 22 félagar mættir, en það þurfa að vera a.m.k. 30 til þess að það kórinn hljómi vel. Kórinn er orðinn mun samstilltari en áður og sum lögin að verða nokkuð vel slípuð. Vonandi að úr rætist með mætinguna. Kveðja.

Hátíðartónleikar Rótarý í Salnum.

Flytjendur.(Mynd af vef utanríkisráðuneytisins.) Við fórum á síðari tónleika Rótarý hreyfingarinnar í Salnum í dag. Eins og við höfum reyndar gert síðan byrjað var að halda slíka tónleika í ársbyrjun ár hvert fyrir tólf árum. Í ár sáu Irina Romishevskaya, mezzósópran og Sigrún Hjálmtýsdóttir sópran um sönginn við undirleik Jónasar Ingimundarsonar á flyglinum. Efnisvalið var fljölbreytt,óperuaríur, dúettar og fjölbreytt sönglög eftir; H. Purcell, G Fr. Händel, A.Vivaldi, Fr. Schubert, M. Glinka, M. Mussorgski, L. Delibes, W.A. Mozart, C. Saint-Saëns, J.Offenbach, G. Bizet og V. Bellini. Söngkonurnar fóru á kostum við hljómfagran undirleik Jónasar. Diddú er öllum Íslendingum kunn sem frammúrskarandi söngkona og "performer". Irina hin rússneska var einnig frammúrskarnadi í flutningi sínum. Það vekur hjá manni mikið stolt og gleði að eiga þess kost að geta notið slíks sönglagaflutnings í heimabyggð í stórkostlegum Salnum. Það mikla tónlistarstarf sem fer fram í Salnum byggist að sjálfsögðu á tónlistarjöfrinum Jónasi Ingimundarssyni með einum eða öðrum hætti. Salurinn er tengdur nafni hans eins og Dómkirkjan er tengd nafni Páls Ísólfssonar í mínum huga. Eftir hlé lék styrkhafi rótarýstyrksins í ár eins og engill á fiðlu, en ég náði ekki nafninu hennar.

Í aðdraganda Stóru Brandar jóla.

Við vorum í 25 ára afmæli Stellu í dag. Annállinn færir henni sérstakar hamingjuóskir í tilefni dagsins. Þá fórum við í jólatrésleiðangur með nafna. Það var mikið fjör og mikið gaman, þótt lítill maður væri orðinn þreyttur. Í dag var síðasti fundur í rótarý fyrir jól. Sýndar áhugaverðar myndir úr Frakklandsferð rótarý klúbbanna í október. Þar missti maður af áhugaverðri ferð um slóðir franskra duggusjómanna. Koma tímar koma ráð. Vonandi á maður eftir að heimsækja þessar slóðir. Nú á mánudaginn drattaðist maður loks í leifimitíma eftir nokkuð hlé. Fimleikastjórinn heilsaði manni með handabandi. Hann kann að koma athugasemdum um fjarveruna til skila með ýmsum hætti blessaður. Kveðja.

Lækjabotnar og hagfræðiráðstefna.

Félagar og Sirrý. Í gær fórum við í áburðardreifingu á landspildu upp í Lækjarbotnum sem er í umsjón Rótarýklúbbs Kópavogs ásamt félögum. Fórum svo kynnisferð um Heiðmörkina í hreint frábæru veðri. Það var í borgarstjóratíð Gunnars Thoroddsens sem hafist var handa við gróðursetningu í Heiðmörk með þessum merkilega árangri.







Eafa ráðstefna. Síðustu tvo daga hef ég sótt ráðstefnu fiskihagfræðinga í Reykjavík. Athyglisverð ráðstefna um fiskihagfræði sem haldin er árlega. Á ráðstefnunni eru um 100 þátttakendur. Flest erindin voru mjög fræðilegs eðlis og byggðu á mikilli stærðfræði, en alltaf síast eitthvað inn þótt það sé að sjálfsögðu misjafnt. Til samanburðar má nefna að á ráðstefnunni um öldrunarmálin í St. Pétursborg er ekki fjarri lagi að hafi verið um 2000 þátttakendur. Annars er það helst í fréttum að veðrið leikur við okkur þessa dagana á meðan rignir heil ósköp víða í Evrópu. Kveðja.