Nýtt ár nýjar væntingar

 Sæl og blessuð öll.

Nýtt ár og nýjar væntingar. Gleðilegt ár. Ég hef verið upptekinn við leiðsögn það sem af er janúar og mun vinna við það í febrúar líka. Framhaldið er frekar óljóst inn í árið. Leyfi ykkur að fylgjast með eftir því sem verkefnum fram vindur. Kveðja.

Til hvurs?

Ég var eiginlega búinn að ákveða að hætta með þessa heimasíðu. Lokaði henni í sólarhing en svo opnaði ég hana aftur allavega í bili. En til hvurs að vera pára þetta og senda á vefinn. Í rauninni er tilgangurinn frekar óljós. Ef til vill að minna á sig? Æfa sig í textagerð? Geyma eftirminnilega atburði? Deila fréttum? Í dag var félagi minn að grínast með það að annállinn yrði frægur þegar ég væri dauður. En hver segir að þetta pár verði tiltækt á vefslóðinni um alla framtíð. Það þarf aðeins að ýta á einn takka og þá er það farið í gleymskunnar dá. Ég hef svo sem enga brennandi þrá að vera pára þetta lengur. Það sést best á því hvað innslögum hefur fækkað. En til að gera langa sögu stutta er framtíð annálsins til skoðunar. Þetta samskiptaform er í rauninni stórmerkilegt. Maður getur skrifað hugleiðingar sínar og skilaboð og sent út í umhverfið án þess að tala við kong eða prest. En auðvitað bera orð ábyrgð. Þessvegna er líklega best að segja sem minnst. En svo er í því ögrun að tjá sig svona. Það sem eiginlega stoppaði mig í að hætta var að vefurinn upplýsti mig um að 100 manns lesi reglulega annálinn. Svo má ekki gleyma því að síðan er orðin útrásarsíða. Langflestir sem heimsækja þessa síðu eru í USA. Líklega að lesa þetta með Google translator. En spurningunni sem kastað var fram í upphafi er enn ósvarð: Til hvurs? eins og Skaftfellingar mundu segja það.

Gleðilegt ár.

Gleðilegt ár með þökk fyrir liðið ár. Þetta hafa verið ljúf jól og áramót og liðið ótrúlega fljótt. Það fer ekki milli mála að Facebook hefur tekið mikinn tíma frá þessari bloggsíðu, hvað svo sem verður. Engin áramótaheit voru ákveðin að þessu sinni. Einhver persónuleikaþjálfinn sagði í útvarpsviðtali um daginn að maður ætti að forðast slíkt. Ég ákvað að fara eftir því. Þannig að það getur ef til vill flokkast undir áramótaheit. Hann lagði til að þess í stað færi maður yfir málin í rólegheitum í upphafi ársins. Oft var maður hér með loforð á árum áður. Hætta að reykja var um tíma klassískt loforð en það er á annan áratug síðan maður hætti því. Svo var það áheitið um að hreyfa sig meira. Ég er eiginlega búinn að segja "tjekk" við það. Þá var það loforðið um að grenna sig. Æ, það er svo gott að borða þannig að því hefur verið skotið undir teppið í bili. Þá var það áheitið um að um að minnka Facebook hangsið. Því hefur verið frestað um óákveðinn tíma en verður tekið til frekari skoðunnar innan skamms. Langtímamarkiðið er þó enn hið sama en það er að halda sínu striki og bæta sig í því sem maður hefur fyrir stafni hverju sinni. Að lokum er vinum og samferðamönnum þökkuð samfylgdin á árinu. Kveðja.

Færsla nr. 999

Þetta er færsla númer 999 á þessari bloggsíðu. Það er engin frétt í sjálfu sér en fyrir þennan bloggara markar hún ákveðin tímamót. Eitt af markmiðum með þessu bloggi hefur verið frá upphafi að halda þessari síðu úti a.m.k. þar til eitt þúsund innslög væru komin á síðuna eða sjö ár liðin frá opnun hennar. Nú liggur fyrir að eitt þúsundasti pistillinn gæti verið nær í tíma en árin sjö. Efni síðunnar hefur byggt á hugleiðingum bloggarans í daglegu lífi. Tæplega fjögur hundruð færslur falla undir fréttir af fjölskyldunni. Vel á annað hundrað segja frá ýmsum ferðum. Veðrið í Fossvogsdal hefur verið hugleikið, menning, tónlist, kórfréttir, hagfræði, sjávarútvegur, íþróttir og ýmis pæling. Líklega hafa um fjörtiu þúsund síður verið skoðaðar á þessu tímabili og rúmlega tuttugu þúsund ip - tölur hafa heimsótt síðuna, ef eitthvað er að marka þessa teljara sem meta heimsóknir á síðuna. Að meðaltali eru um tvö hundruð einstaklingar sem heimsækja síðuna í mánuði. Rúmlega helmingur þeirra hafa heimsótt síðuna oftar en tvö hundruð sinnum. Ýmsir hafa haft samband við bloggarann um efni hennar. Yfirleitt eru það einhverjir úr fjölskyldunni, vinir eða kunningjar. Ef til vill væri ráð að við mundum leggja okkur eftir því að hittast oftar í stað þess að lesa blogg og fésfærslur. Á móti kemur að bloggarinn nær til fleiri aðila en hann gerði áður. Það er uppbyggilegt að setja saman efni á bloggið. Þannig gefst tækifæri til þess að draga saman hugsun sína og forma hana og birta. Það er einhver ögrun í því að birta bloggið með þessum hætti. Auðvitað ritskoðar bloggarinn sig, velur það sem hann birtir. Allt í allt er það þó svo að þegar bloggarinn nær að vera einlægur og opinn í máli snertir hann helst við lesendum. Það er allavega reynsla þessa bloggara. Jæja þetta er nóg í bili. Enn og aftur er lesendum síðunnar þökkuð samfylgdin og jákvætt áreiti á liðnum árum. Nóg í bili. Kveðja.

Vinafundur

Sveinn og Ilkka. Upplýsingabyltingin tengir fólk saman frá fjarlægum heimsálfum. Ég kynntist bloggara frá Seattle fyrir nokkrum árum. Eftir að hafa lesið pistla hans um nokkurn tíma sendi ég honum línu og þakkaði honum skrifin sem ég hafði mikla ánægju að lesa. Í framhaldi fórum við að skrifast á og bera saman bækur okkar um ýmislegt m.ö.o. við urðum ágætis kunningjar á netinu. Þessi vinur minn er fiðluleikari og fiðlukennari og er það sýn tónlistarmannsins á lífið og tilveruna sem mér hefur fundist fróðleg. Hvorugur okkar hafði gert ráð fyrir því að við ættum eftir að hittast. Enda hefur Ísland ekki verið í þjóðbraut frá Seattle. Allt er þó breytingum háð. Fyrir nokkrum vikum skrifaði hann mér að hann væri á leiðinni til Finlands. Þar er hann fæddur og uppalinn en er búsettur til margra ára í Seattle. Hann sagði mér að hagkvæmasti ferðamátinn og stytta leiðin til Finlands væri nú með Icelandair með viðkomu á Íslandi. Við mæltum okkur að sjálfsögðu mót og áttum saman ánægjulega kvöldstund þar sem við gátum rætt augliti til auglitis í fyrsta skipti eftir nokkurra ára kynni á netinu. Með honum í ferðinni var yngsta dóttir hans Sarah. Þessi fundur okkar var hinn ánægjulegasti og umræður svo líflegar að við gleymdum að taka myndir í tilefni þessara tímamóta. Við bættum þó úr því daginn eftir rétt áður en hann hélt af landi brott með því að mæla okkur mót við sundlaugarnar í Laugardal til þess að festa fund okkar á mynd. Þetta er enn ein dæmisagan um það hvernig netvæðingin tengir okkur í óvæntar og skemmtilegar áttir. Kveðja.

Við tímamót - fimm ára blogg afmæli.

Kæru lesendur. Það eru núna fimm ár síðan þessi bloggsíða var opnuð. Alls eru innleggin orðin 911 á þessum árum. Ritstjórnarstefnan hefur ekki breyst. Pistlarnir fjalla í meginatriðum um ýmis efni tengd lífi og starfi bloggarans. Af hverju bloggar fólk? Það má telja ýmislegt til. Þetta er augljóslega leið til að tjá sig, deila ákveðnum hugðarefnum með hópi lesenda. Skrásetja hitt og þetta sem hægt er að ryfja upp síðar. Það er svo mikið af bloggsíðum að það eru yfirleitt einhverjir tengdir bloggaranum sem nenna að lesa. Þó er það ekki algilt. Ég á mér sjálfur nokkra uppáhaldsbloggara sem ég les reglulega. Þeir eru ekkert skyldir mér og ég hef aldrei hitt þá og geri ekkert sérstaklega ráð fyrir því. Er þó kominn í samband við þá. Því á ákveðnum tímapunkti fannst mér rétt að gefa mig upp við þá. Það eru fáir sem skrifa línu inn á bloggið mitt. Það skiptir mig engu máli ég veit að það er þó nokkur hópur sem les það og það nægir mér. Þetta var aldrei hugsað sem umræðublogg dægurmála með eftiráspekingum. Þetta blogg var hugsað í annállsstíl eins og nafnið ber með sér og vettvangur um hugðarefni bloggarans, m.ö.o. sjálfhvert blogg, orð sem ég nota orðið í tíma og ótíma eftir 6. október 2008. En jafnframt er það ætlað þér lesandi góður sem lesefni með uppbyggilegu efni og jákvæðri umfjöllun um hugðarefni sem gætu vakið forvitni. Það er þannig með þennan bloggara að hann vill ekki ræða mikið um bloggið eða efni þess. Þótt að sjálfsögðu sé ekki amast við því ef þig langar að nálgast þennan bloggara. Öllum er velkomið að lesa það meðan það er opið og bloggarinn treystir því lesandi góður að þú virðir þessa persónulegu miðlun upplýsinga og farir drengilega með efni þess. Jæja þetta er orðið nóg í tilefni fimm ára afmælisins. Ég læt þetta duga. Kveðja.

Gleðilegt ár með þökk fyrir það gamla.

Särö - uppáhaldsstaður Við óskum ykkur öllum gleðilegs ár og þökkum það gamla. Árið 2008, árið okkar, eins og það hefur verið nefnt á þessari bloggsíðu síðastliðina tólf mánuði er á enda runnið. Þetta hefur verið gott og viðburðarríkt ár. Það var leikfimistjórinn minn sem gaf árinu fyrirheit í fyrsta leikfimitíma ársins með því að segja að þetta yrði "árið okkar" og ég hef haldið því sem einkunnarorðum. Framan af árinu mætti ég vel í leikfimina en mætingar versnuðu eftir því sem leið á árið af ýmsum ástæðum. Í júlí skilaði ég rótarýkeðjunni til viðtakandi forseta. Þar með lauk þriggja ára setu minni við stjórnarborðið í rótarýklúbbnum mínum. Sá tími hefur verið afar gefandi og mótandi og ég kynntist góðum félögum betur. Ég var útnefndur Poul Harris félagi í klúbbnum á þessu ári og þykir mikið til þess heiðurs koma. Þriðja áhugamálið sem ég hef stundað hefur verið söngurinn með Söngfélagi Skaftfellinga. Ég hef haft mikla ánægju af kórstarfinu á þessu ári. Að vísu missti ég af vortónleikunum að þessu sinni þar sem fór til Montreal í Kanada. Hljóðfærið mitt hef ég einnig lagt nokkra rækt við svo og nótnasafnið. Náði að skrá niður íslensku nóturnar minar í þeim eru vel á fjórða þúsund lög. Bloggið talar að mestu fyrir sig sjálft. Ég hef markvisst bloggað í hverjum mánuði. Ég hef haft gaman af þessu pári þótt bæði sé það sjálfhvert og æði sundurlaust. Nýjasta dellan er að sjálfsögðu Facebook og hefur tíminn þar á stundum verið meiri en góðu hófi gegnir. Ferðalög á árinu 2008 hafa aðallega verið til Svíþjóðar eða alls þrisvar sinnum. Við vorum tíu daga síðastliðið sumar í Svíþjóð og rifjuðum upp gamla tíma m.a. í Gautaborg. Það hefur gengið vel í vinnunni síðastliðið ár og verkefnin verið fjölbreytt. Andskotalaust hefur árið ekki verið. Ég lenti í fyrsta sinn á ævinni inn á sjúkrahúsi vegna veikinda og Sirrý braut fótinn illa nú í desember, en hún kemst yfir það áður en varir. Þeir efnahagslegu erfiðleikar sem við Íslendingar stöndum frammi fyrir er áfall sem snertir okkur öll með einum eða öðrum hætti um langa framtíð. Allflestir hafa með beinum eða óbeinum hætti orðið fyrir barðinu á kreppunni eða eiga eftir að kenna á henni. Þetta er eitt stærsta sameiginlega verkefnið sem þessi þjóð hefur staðið frammi fyrir á síðari tímum. Það sagði við mig reynslubolti nýlega, sem hefur marga fjöruna sopið að fjármálaerfiðleikarnir væru mannanna verk og þau væru ekki vandamál heldur verkefni sem hægt væri að leysa. Þetta samtal hreif mig og ég trúi því að þetta sé hið rétta viðhorf sigurvegarans við svona aðstæður. Jæja þetta er orðið lengra en til stóð. Bestu kveðjur til ykkar allra.

Þar fór í verra....

Komst ekki til að syngja á tónleikunum með Sköftunum í dag. Eins gott að maður er í 30 manna kór og það skipti ekki sköpum þótt vanti einn. Foreldrarnir voru mættir á tónleikana ásamt rúmlega 200 öðrum. Þannig að ég dreif mig á staðinn um leið og ég losnaði og fagnaði með kórfélögum og fékk kaffi með kökum, þótt kórinn væri búinn að syngja prógrammið. Það er einu sinni svo að hin launaða vinna gengur fyrir áhugamálunum. Annars var ég að lesa Vikuna í dag. Þar eru viðtöl við tvo af uppáhaldsbloggurum mínum sem ég hef fylgst með í tvö til þrjú ár eða svo. Fyrra viðtalið var við hana Hörpu rithöfund, hannyrðakonu og hirðljósmyndara Reynisdranga í Víkurfjöru sem heldur út Vestanpóstinum frá Vík í Mýrdal og Evu ljóðskjáld,norn,samfélagsrýni og uppreisnarkonu sem heldur út blogginu Sápuóperu. Maður hélt í einfeldni sinni að maður ætti þessa bloggara fyrir sig ásamt fáum útvöldum en nú er víst búið að uppgötva þær. Fróðlegt verður að fylgjast með hvernig frægðarkorterið eins og Andy Warhol kallaði það mun móta skrif þeirra í kjölfarið. Vonandi að frægðin fari mjúkum höndum um þessar perlur og neistinn í skrifum þeirra verði áfram tær. Kveðja.

1001 dagur.

Eftir þúsund og einn dag sagði teljarinn á þessari heimasíðu að 20 þúsund sinnum hefði þessi síða verið heimsótt. Tuttugu heimsóknir á dag að meðaltali. Á síðustu mánuðum hefur orðið sprenging í bloggi á Íslandi. Bloggurum hefur fjölgað mikið og verður fróðlegt að fylgjast með því hvernig þessi bylgja þróast. Mjög margir þeirra sem blogga á blog.is eru að blogga um dægurmálin almennt og eru margir eins konar "kolomistar" fyrr Mbl. Blogg vafstur mitt byrjaði sem fikt til að nálgast yngri kynslóðina sem var á kafi í blogginu. Markhópurinn var eigin börn, tengdabörn, foreldrar, systkini, frændur, frænkur og vinir. Hinsvegar hefur ekkert verið gert til þess að vekja athygli markhópsins á síðunni. Þetta hefur svona síast út hægt og rólega. Miðað við þá sem helga sig hinum "stóru" málum líðandi stundar fær maður stundum á tilfinninguna að boðskapur annálsins sé heldur léttvægur og sjálfhverfur. Um það læt ég annars lesendur um að meta og dæma. Í upphafi námsferlis síns í framhaldsskóla einum voru nemendur beðnir um að lýsa sér með því að teikna sig. Það var afar misjafnt hvernig þeir gerðu það. Allt frá því að teikna sig sem naktar fígúrur á útopnu í það að vera í kyrrstöðu og í öllum sínum fötum. Þannig eru blogg síðurnar. Sumir eru á útopnu og leitandi, aðrir skrifa af meiri varfærni, fjöldinn allur er fræðandi, enn aðrir eru með sína patent lausnir á vandamálum líðandi stundar og jafnvel út fyrir það. Einstaka skammast út í allt og alla og aðrir reyna að gera gott úr. Blogg "flóran" er með ólíkindum. Maður hefur hrifst með þessari bylgju og haft gaman af því eignast bloggvini og fengið kveðjur frá fjarlægum ströndum. Á þessari síðu verður áfram leitast við að sýna mannúð og mildi í skoðunum, jafnvel þótt dyggir lesendur kvarti stundum undan því að efnisval sé ekki nógu krassandi. Áfram verður ritstjórnarstefnan með svipuðu sniði og undanfarin ár. Á meðan ritstjórinn hefur gaman af þessu pári. Dyggum lesendum er þökkuð samfylgdin og boðið að tjá sig í "commentakerfinu" svo framarlega sem það er gert af kurteisi og hófsemd. Kveðja.

Góða kvöldið....

Það er brunakuldi úti. Það hefur verið -7°C í dag og 7 vindstig. Það er varla hundi út sigandi. Samt sem áður fórum við Sunna út fyrir kl. 7.00 í morgun í göngutúrinn okkar í dalnum. Nú er hún farin til síns heima. Björn og Gunnhildur eru komin frá Afríku. Ferðin gékk í alla staði vel hjá þeim. Ég fletti upp á sama tíma í fyrra og viti menn 16.nóvember 2005 er svipuð veðurfarslýsing og á við daginn í dag. En á sama tíma fyrir tveimur árum er ekkert skrifað á þessari bloggsíðu. Eins og glöggir lesendur geta séð er ekkert skrifað allan nóvember 2004. Ástæðan er sú að maður var bara búinn þann mánuðinn eftir margra mánaða samningalotu og aðalfund samtakanna. Hafði ekkert að segja í heilan mánuð. Það er með þessar bloggsíður fólks að stundum er hægt að ráða í skrif þess með því að skoða hvað stendur ekki á blogginu og hvenær er ekki bloggað. Þetta að vera með bloggsíðu og vera bloggari er hjá mörgum orðinn lífsstíll. Líklega má segja það um mig að þetta sé hluti af mínum lífsstíl. Sumir leggja mikið upp úr því að fólk láti vita af heimsóknum sínum á bloggsíðuna. Það er velkomið að gera það hjá mér og alltaf gaman, en líka velkomið að vera "huldumaður/huldukona" ef þið kjósið það. Sumum finnst erfitt að láta vita af sér. Mér finnst það líka þegar ég heimsæki sumar bloggsíður. Þetta eru svona hindranir sem maður þarf að yfirvinna aðallega í kollinum. En bloggarinn treystir fólki því hann er að tjá sig oft um all persónuleg mál, mis persónuleg að vísu og hann er oft að gefa nokkuð einlæglega og persónulega innsýn inn í líf sitt. Það er að vísu á forsendum bloggarans. Eigi að síður getur það gefið lesandanum margt að fá innsýn inn í daglegt líf samborgara. Hann getur fengið viðmið við eigið líf og vafstur. Það getur þótt í smáu sé hjálpað honum að takast á við sína daga í þeirri vissu að hann er ekki einn með sín "einstöku" verkefni. Sérhver dagur hjá okkur öllum er barátta við okkur sjálf, lífið, tilveruna og það sem það hefur uppá að bjóða. Bloggarinn er að gefa af sér með því að deila með sér hugrenningum sínum og reynslu úr dagsins önn. Hann leggur traust sitt á lesandann um að hann fari vel með það traust sem hann sýnir honum. Nú svo eru sumir sem eru með allsskonar bull, vilja ekki segja frá því hverjir þeir eru og svoleiðis. Það er líka allt í lagi og segir okkur líka margt. Jæja er þetta ekki orðið nóg í bili. Kveðja til ykkar allra. Hafið það ávallt sem allra best.

Tvö ár á blogginu!

Nú eru liðin tvö ár síðan þessi bloggsíða var opnuð. Í upphafi var þetta fikt sem átti ekki að verða að neitt framhald á. Svo þróaðist þetta smátt og smátt frá einum pistli til annars og eru nú vel yfir 600 innslög frá upphafi. Efnisflokkar annálsins hafa verið hugleiðingar ritstjórans á líðandi stundu oftast tengt lífi og starfi okkar Brekkutúnsbúa ásamt vaxandi fjölda mynda. Merkisatburðir, ferðalög, skemmtanir, tónleikar, áhugamál, þjóðmál, heimsóknir, veðurfarslýsingar. Þetta eru helstu flokkarnir. Ritstjórnarstefnan annálsins hefur haft það að leiðarljósi að fjalla mildilega um menn og málefni. Á þessum tveimur árum sem bloggsíðunni hefur verið haldið úti hafa alls verið um 10300 heimsóknir samkvæmt teljara. Þetta verður að teljast gott í ljósi þess að allt fyrsta árið voru einungis 1300 heimsóknir og ritstjórinn átti líklega 400 til 500 innkomur sjálfur. Af þessum rúmlega 10 þúsund heimsóknum sem nú eru komnar á síðuna á ritstjórinn örugglega töluverðan fjölda, 2000 til 3000 en varla fleiri heimsóknir. Þetta starfar af því að gott er að geta flett upp í annálnum til að rifja upp atburði. Ég sé nú til hvað maður endist í þessum bloggskrifum. Alltaf gaman að fá komment frá ykkur. Hjörtur Friðrik er duglegastur í því. Nú annars er ekkert sérstakt í fréttum. Löng helgi nýafstaðin. Hér komu í dag mamma og pabbi og stoppuðu smástund og sögðu okkur helstu fréttir af fjölskyldunni. Var á Rótarýfundi í dag. Þar var fjallað um félagsmiðstöðvar unglinga, áhugavert erindi. Minnti mann á Fríkirkjuveg 11(Thor Jensen húsið)í Reykjavík, þar sem voru unglingaböll fyrir 13 til 15 ára og svo æskulýðsmiðstöðina á Álfhólsvegi sem sótt var líka á sama aldursskeiði. Þetta hefur verið 1965 - 1966. Þá var verið að spila vikulega fótboltakúluspil, borðtennis og dansa við stelpur. Svo þegar maður varð aðeins eldri tóku við skemmtistaðirnir, Sigtún, Tjarnarbúð og Glaumbær. Keiluspilahallirnar,ballskákarbúllurnar, rúnturinn og fleira. Nú er setið fyrir framan tölvu og párað þetta raup á bloggsíðuna. Kveðja.

Nýtt samskiptaform.

Ég talaði í fyrsta skipti í dag í gegnum tölvuna mína með aðstoð SKYPE forritsins. Talaði klukkutíma við Hjört Friðrik í Svíþjóð. Þessar nýju samskiptaleiðir eru ótrúlegar. Fyrst var það MSN, Hotmail, Blogg og núna SKYPE. MSNið hefur það fram yfir SKYPE að þú getur talað í gegnum það og þú getur horft á viðmælandann í vídeó. Það er mikilvægt þegar hægt er að sjá litla barnabarnið þitt í beinni. Er ekki framtíðin sú að þetta fer allt í gegnum sjónavarpsrás áður en yfir líkur? Það kæmi mér ekki á óvart. Þetta er mikil breyting frá því þegar við bjuggum út í Svíþjóð fyrir þrjátíu árum og samskiptin heim voru í gegnum póstinn með bréfum sem tóku um viku að berast í milli. Það er bara ekki lengra síðan. Einstaka sinnum var hringt frá Íslandi. Þá urðum við svo hrædd að hjartað tók kipp. Það var nefnilega ekki hringt nema verið væri að tilkynna manni alvarlegar fréttir. Þessar tækninýjungar eru lykilatriði í alþjóðavæðingunni vegna þess að þær tengja fólk með auðveldum og ódýrum hætti og skapa nýjar forsendur til samstarfs. Enn eru samt hamlandi þættir sem þarf að leysa svo sem á fjarlægari stöðum eins og á hafi úti er dýrt að hafa samband í gegnum gervihnattarsíma, en það á eftir að verða ódýrara. Bloggið er sérstakt form samskipta. Það er opið og í formi dagbókar á opnu torgi sem gefur lesendum ákveðin prófíl af bloggaranum þ.e. ef maður vill leyfa það. Ég veit svo sem ekki hvað ég nenni þessu bloggi mikið lengur. Ég verð þó að viðurkenna það að þetta er svolítið gaman að halda svona dagbók. Gagnsemin er sú að fjölskyldan, vinir og forvitnir sem eru ekki í daglegu sambandi hefur tækifæri til þess að fylgjast með manni. Það sést á "kommentum" og viðbrögðum þegar við hittumst. Maður þarf ekki að rifja upp það helsta sem á daga manns hefur drifið. Við sjáum til. Kveðja.

Pælingar á miðvikudegi

Það hefur hlýnað aftur eftir brunakuldann í gær - 6°C. Ég hugsa að það sé a.m.k. + 2°C núna um kl. 18.00. Það er ekkert í fréttum. Var að koma heim úr vinnunni. Það er allt frekar tíðinda lítið af þessum slóðum. Sigrún alltaf að læra og ég var að æfa mig á flygilinn. Ég hef verið að lesa á blogg síðum ýmislegt sem yngra fólk skrifar þetta + 20 ára. Margt er ágætt og gaman að lesa. Það sem mér finnst einna skemmtilegast í skrifum unga fólksins er hipsursleysi og beinskeytni þess. Þetta er ferskleiki sem því miður oft tapast hjá okkur sem eldri erum. Við ritskoðum sjálf textann okkar óþarflega mikið, sem gerir það að verkum að hann verður flatari. Viljum ekki vísvitandi stíga á tær fólks eða valda óþægindum. Ætli þetta sé ekki flokkað undir reynslu okkar sem eldri erum. Þessar hlugleiðingar eru væntanlega tilkomnar vegna þess að í dag er dagur tungunnar.

Mynd af sr. Hirti Hjartarsyni.

Ég rakst nýlega á þessa mynd á vefsetri Grindavíkurbæjar. Vona að þeir amist ekki við því þótt ég birti þessa mynd hér á heimasiðunni okkar. Hér má sjá sr. Hjört flytja Grindvíkingum fagnaðarerindið á Sjómannadaginn. Veit ekki hvaða ár þetta hefur verið. Annars allt með kyrrum kjörum hér í Brekkutúni. Við Sigrún sitjum hér við skriftir. Hún að skrifa ritgerð um fjölmiðlun og ég að blogga. Hjörtur hringdi frá Svíþjóð og ég talaði við Sirrý. Hún fer til Kaupmannahafnar í dag. Valdimar kom heim í gær frá Svíþjóð. Hann hefur verið að aðstoða Hjört við flutninginn eins og áður hefur verið getið. Hjörtur sagði að það væri búin að vera töluverð umfjöllun um Ísland og Íslendinga í sænskum fjölmiðlum. Það stendur til að ég skjótist yfir Pollinn næstu daga í helgarheimsókn. Þetta er nú svolítið í stíl við fréttir af skipakomum og brottförum úr Sundahöfn. Úr annari dagbók sem við þekkjum sum. Nú ég get ekki kvartað yfir heimsóknum á vefslóðina því að hún hefur fjórfaldast frá því í maí slíðastliðinn. Ég á örugglega stóran hlut í því vegna þess að hver innkoma telur. Líka skrif og leiðréttingar.
Maður fer að slaga hátt upp í stóru blöðin.

Júnídagar

Enn eitt föstudagskvöldið. Nú er kominn júní mánuður eins og sjá má á dagatalinu. Sumarið er komið og vöxtur í öllum gróðri. Það er ekkert í fréttum þannig að ég hef þetta ekki lengra í dag.

Ár á blogginu.

Hver hefði trúað því að ég mundi endast heilt ár á blogginu. Hvern einasta mánuð hefur ég verið með einhverja pistla hér á síðunni nema í nóvember. Það var allur vindur úr mér íþeim mánuði einhverra hluta vegna. Allavega skrifaði ég ekkert í þeim mánuði. Það er söngæfing í kvöld með Sköftunum. Nú er það lokahnykkurinn fyrir aðaltónleika ársins í Háteigskrikju á miðvikudagskvöld. Þá er þessu vetrarstarfi nánast lokið. Teljarinn segir að yfir 1300 innkomur hafi verið inn á síðuna á þessum tíma. Ég verð víst að viðurkenna það að ég á örugglega 400 til 500 innkomur sjálfur því það telur allt sem ég geri inn á síðunum í skrifum og leiðréttingum. Sunna var glöð að hitta okkur í gær blessunin. Bíllinn minn er farinn í stóru viðgerðina. Fleira ekki í bili. Kveðja.

Á laugardagsmorgni.

Það er lítið skrifað þessa dagana enda frá litlu að segja. Það hefur hlýnað aftur svolítið með suðvestan roki og rigningu. Þau eru hálf þreytandi þessi umskipti í veðrinu. Annars gerir maður ekkert annað en að hlaupa úr og í vinnu þessa dagana. Hjörtur kemur frá Ameríku á morgun.
Kveðja.

Einn mánuður á blogginu.

Jæja nú er ég búinn að vera einn mánuð á blogginu. Það er skrítið að vera með svona dagbók á opnum vef fyrir hvern sem er til að skoða og rýna inn í daglegt líf okkar. Fyrir utan Hjört,Stellu og Valdimar held ég að það séu ekki margir sem skoða þetta pár mitt. Ég verð nú að viðurkenna það að ég hef svolítið gaman af þessu. Þetta nærir einhverjar hvatir. Ætli það sé ekki "fimmtán mínútuþörfin" hans Andy Warhol, hver veit. Jæja við sjáum til hvað ég nenni þessu mikið lengur. Ég neita því hinsvegar ekki að það er skemmtilegra ef maður fær einhver "response" í formi kommenta. Eins og stórskáldið sagði í sunnudagspistlum sínum: Meira síðar..

Einn í viðbót á blogginu.

Jæja, þá er maður byrjaður á þessu margumtalaða bloggi. Nú er bara að byrja á því að tjá sig á nýju blogg síðunni. Meira síðar............................