Vestur

Undanfarin mörg ár höfum við farið árlega vestur á firði. Pabbi var alinn upp á Ísafirði til 16 ára aldurs. Við fórum með honum margar ferðir vestur á Ísafjörð og eftir að hann dó 2012 fórum við árlega með mömmu. Þetta voru skemmtilegar ferðir og margar sögur um fólkið okkar sagðar. Oft hittum við gamla sveitunga hans, sem var ekki síður skemmtilegt. Nú fórum við Sirrý tvö vestur og erindið var fyrst og fremst að njóta vestfirska umhverfisins og minnast pabba og mömmu. Þetta var yndisleg ferð og veður og náttúra skartaði sínu fegursta, þótt stundum væri skýjað. Hef aldrei áður verið í 20 stiga hita á Vestfjörðum. Við erum líklegast síðasta kynslóð afkomenda sem enn teljumst eiga þarna einhverjar rætur, þótt þær séu eingöngu tilfinningalegs eðlis. Næstu kynslóðir eru höfuðborgarbúar og sum horfa til eða hafa sest að í öðrum löndum. Maður veltir fyrir sér framtíð þessa afskekktu byggða þegar fólk þarf ekki að treysta lengur á þær sér til lífsviðurværis. Sú spurning leitar einnig á hugann hvað verður um næstu kynslóðir. Höfum við tapað varðstöðunni um byggja hér upp fjölbreytt samfélag þar sem næstu kynslóðir sjá framtíð sína eða er þetta óþarfa bölsýni?

Grænurnar fyrir vestan

Veröldin víð, nyrst í íshafi köldu. Ég kom til að leita rótanna, beið en þið voruð farin. Spor ykkar afmáð, ekkert minnti á ykkar gömlu daga eða fór ég ekki á réttan stað? Kannski hittumst við að á nýjum stað að vori og grænurnar verða grænni og fegurri en nokkru sinni fyrr.

Dýrafjarðardagar

Það er gott að skipta um umhverfi og vera þorpari í litlu þorpi vestur á fjörðum, nánar tiltekið Þingeyri við Dýrafjörð. Hér þessa helgi eru Dýrafjarðardagar. Boðið er upp á ýmsa afþreyingu fyrir gesti og heimamenn. Í dag tókum við Lilja sonardóttir okar þátt í ratleik. Mitt hlutverk var nú bara að koma henni í lið. Ég hefði ekki átt séns í að hlaupa á eftir þessum fimm skottum í liðinu hennar, Sykurpúðunum, eins og þær kölluðu sig um þorpið. Svo á kvöldgöngunni mættum við hópi föngulegra meyja að að fara á ball. Sveimérþá ef blikið í augum þeirra sagði ekki, "komdu með ungi maður." Við vorum fyrr í dag á Bolungarvík og hittum Mörthu hans Karvels heitins og Stínu dóttur hans. Það voru fagnaðarfundir. Mamma og Martha fóru saman að horfa á börn spreyta sig í söng. Myndin sem ég tók af þeim er lýsandi fyrir gamlan og góðan vinskap, sem hefur verið milli foreldra minna og Mörthu og Karvels um áratugaskeið.

Martha og Unnur 

Við höfum gert hér ýmislegt til dægrastyttingar. Farið í ferðir til Bíldudals, Tálknafjarðar og Patreksfjarðar. Farið yfir heiðarnar háu og notið ægifagurs útsýnis á Hrafnseyrarheiði og Dynjanda. Dorgað á bryggjunni á Þingeyri og átt hér hina ljúfustu daga.

Lilja dorgar á Þingeyri

Þá höfum við fylgst með gengi íslenska landsliðsins í fótbolta á EM og haft gaman af. Ég fór eitt kvöldið og horfði með nokkrum Ítölum á lið þeirra tapa í vítaspyrnukeppni fyrir Þjóðverjum og svo fór ég í strætisvagn sem hér er og horfði á leik Íslands og Frakklands. Gestirnir klöppuðu alltaf á vitlausum stað þannig að ég laumaði mér aftur í Litlaholt og horfði á leikinn þar.

..að gera garðinn frægan

Fjölskylda okkar hefur átt fleiri afreksmenn í knattspyrnu en Jón Hjört Finnbjarnarson afa sbr. mynd hér að neðan af honum með Vestfjarðameistaraliðinu Vestra árið 1932. Ég fann þessa mynd af meistaraflokki Vals 1961, en þar má finna föðurbróðir minn Matthías Hjartarson sem spilaði lengi með Val. Þær eru eftirminnilegar stundirnar sem maður fór á Melavöllinn eða Laugardagsvöllinn til að sjá Matta frænda spila. Nú eða þegar ég fór með pabba upp á Akranes til að horfa á Val spila við ÍA. Það varð inngreipt í barnsminnið tuddaskapurinn í Skagamönnum. Matthías var afburðamaður í knattspyrnu. Bjó yfir mikilli boltatækni. Lék sér fyrstur íslenskra knattspyrnumanna að því skora mark beint úr horni í leik og gerði það oftar en einu sinni. Hann spilaði aldrei með íslenska landsliðinu, þótt hann væri einn flinkasti knattspyrnumaður okkar á sínum tíma. Það var einhver snúður í samskiptum þar á milli. Matthías var góður frændi í æsku en veikindi hans síðar í lífinu urðu til þess að hann fjarlægðist margt fólkið sitt og vini, þar á meðal mig. Um hann má segja að það er sitt hvað gæfa eða gjörvileiki. Skapferli hans var erfitt og á einhverju stigi fór hann yfir á annað svið. Hann varð meira og minna einfari í lífinu og umgengni hans við annað fólk var takmörkuð. Nú þegar talað er mikið um einelti minnist ég þess að hann sagði mér að hann hefði verið lagður í einelti í Verzlunarskóla Íslands af skólasystur sem bjó við betri efni. Hún lét dreifibréf ganga um bekkinn þar sem hún bauð bekknum í partý heim til sín, öllum nema honum. Hann sá þetta bréf og það fékk mikið á hann. Síðar í lífinu var honum sérstaklega illa við þá sem stóðu fyrir borgaralegum gildum. Þessi saga hefur verið mér ákveðið veganesti í lífinu og sýnir manni hvernig einelti getur haft ólíkustu birtingarmyndir. (Matthías Hjartarson 5.8.1939 - 23.12.2012)

Sæból í Aðalvík.

Þetta er Sæból í Aðalvík, mynd sem systir mín færði mér í dag. Þarna liggja rætur okkar að hluta. Forfeður mínir áttu þessa jörð. Langafi minn Finnbjörn Hermannsson erfði hluta af jörðinni en seldi bróður sínum Guðmundi Hermannssyni sinn hluta árið 1943 fyrir 200 kr. Faðir minn hafði upplýst mig um þetta á árum áður, en fyrir forvitnissakir fórum við Valdimar Gunnar og skoðuðum gögn málsins hjá Sýslumanni á Ísafirði í síðustu viku þegar við áttum þar nokkra góða daga. Það er skemmtileg tilviljun að í sömu viku eftir heimsóknina til sýslumanns hringir Þórunn systir mín í mig og segist hafa fundið mynd af gamla Sæbóli á markaði og keypt hana handa mér. Hún hafði ekki hugmynd um að ég hafði verið í þessu grúski. Allavega á ég nú mitt Sæból, þótt það sé í formi þessarar fallegu ljósmyndar. Undir myndinni stendur 1981 og nafn langafabróður míns Jóns Hermannssonar og svo að sjálfsögðu nafnið á bænum. Jón Hermannsson var síðasti ábúandi á jörðinni. Langafi minn var elstur 10 systkina og bjó hann ásamt langömmu Elísabetu Guðný Jóelsdóttur á Skipagötu 7 Ísafirði. Hann vann lengi hjá Ásgeirsverslun á Ísafirði og um tíma sem verslunarstjóri á Hesteyri hjá hinu Sameinaða íslenska verslunarfélagi.

Söngfélag Skaftfellinga til Ísafjarðar.

Helgina 1. til 3. maí fór Söngfélag Skaftfellinga í vorferð til Ísafjarðar. Haldnir voru tónleikar í Ísafjarðakirkju 2. maí. Undirleikari var Pálmi Sigurhjartarson og stjórnandi var Friðrik Vignir Stefánsson. Gist var að Hótel Núpi í Dýrafirði. Farið var í heimsókn í Hraðfrystihús Gunnvör hf í Hnífsdal. Þar tók á móti okkur forstjóri fyrirtækisins, Einar Valur Kristjánsson og fræddi okkur um sjávarútveginn, fyrirtækið og nýtt skip Pál Pálsson ÍS sem kemur í rekstur á næsta ári. Keyrt var um Súðavík, Ísafjörð, Bolungarvík og Flateyri.  

Sunnukórinn á Ísafirði - Reykjavíkurför

Fyrir 70 árum eða árið 1945 kom Sunnukórinn á Ísafirði í söngferð til Reykjavíkur. Í minni fjölskyldu hefur þessi atburður verið í minnum hafður vegna þess að í þessari söngför tóku þátt bæði afi minn Jón Hjörtur Finnbjörnsson og systir hans Magrét Finnbjörnsdóttir. Þetta þótti hin mesta frægðarför á Ísafirði. Í Reykjavík var tekið á móti þeim við skipshlið af Dómkórnum og sungust kórarnir á þegar komið var til hafnar. Þrír tónleikar voru haldnir í Reykjavík í Gamla bíó við góðar undirtektir. Síðan var sungið í Hafnarfirði, Vífilsstöðum og á Selfossi. Þá var sungið inn á plötu fyrir Ríkisútvarpið. Nú er komið að því að endurgjalda þessa heimsókn með för Söngfélags Skaftfellinga til Ísafjarðar um mánaðarmótin. Allavega verður í hópnum afkomandi Jóns Hjartar sem er með þessa minningu í fartaskinu og hefur það að leiðarljósi að heiðra minningu afa síns með því að taka þátt í þessari söngferð. Margrét er önnur til vinstri í fremstu röð og afi annar frá vinstri í öftustu röð.

Vorferð Söngfélags Skaftfellinga til Ísafjarðar 1.til 3. maí 2015

Plakatið skýrir sig sjálft en ef einhverjir sem koma inn á þessa síðu verða á Ísafirði 2. maí eruð þið velkomin á þessa vortónleika Söngfélagsins í Ísafjarðarkirkju.

Aðalvík og Hesteyri

Gönguhópurinn fyrir framan Hjálmfríðarból Í gær lauk fimm daga ferð í frábærum hópi Skálmara um Hornstrandir. Dugnaður og æðruleysi þessa samstillta hóps verður lengi í minnum hafður. Ferðin hófst á föstudaginn sl. með því að siglt var frá Bolungavík til Aðalvíkur. Við gistum á Hjálmfríðarbóli í landi Sæbóls. Þaðan var svo farið í gönguferðir og til veiða í Staðarvatni. Auk þess tók hópurinn til hendinni með húsráðendum við ýmis útiverk. Síðasta daginn var gengið frá Aðalvík til Hesteyrar í mjög góðu veðri. Þaðan var svo siglt aftur til Bolungavíkur. Þetta hafa verið frábærir dagar í eins góðu veðri og hugsast getur til útiveru. Náttúra þessa svæðis er stórkostleg. Maður getur átt von á hverju sem er. Hvítabjörnum? Nei við sáum bara álftir. Meira síðar.....

Í fyrsta sinn í Djúpið

Simca. Maður er enn við sama heygarðshornið og í síðustu pistlum að rifja upp minnisstæð ferðalög. Fyrsta sinn sem ég fór ásamt foreldrum og systkinum vestur í Ísafjarðardjúp mun hafa verið í kringum 1960 ég er ekki alveg klár á ártalinu gæti hafa verið 1962 - 1963. Minnissstæðast er að við fórum á bílaleigubíl frá Bílaleigu Batta rauða. Þetta var hvít og rauð Simca (framleiddar fyrst 1961) eins og bíllinn á myndinni með þessum pistli. Ferðin var farin til þess að rifja upp veru pabba í Tungu sem ung drengs og sýna okkur börnunum hvar þessi margumtalaði staður væri. Þegar vestur var komið horfuðum við úr nokkurri fjarlægð heim til Tungu sem þá var í eyði. Bærinn var á hægri hönd þegar komið er niður af Steingrímsfjarðarheiði. Við komumst ekki að bænum þar sem tvær frekar vatnsmiklar ár afgirtu bæinn frá þjóðveginum. Þessar ár eru Hvannadalsá og Lágadalsá sem renna saman fyrir neðan bæinn og renna út í Ísafjörð hjá Nauteyri. Það var ekki fyrr en fjörtíu árum síðar að við fórum alla leið að bænum Tungu á jeppa sem ég átti. Það var líka eins gott því bærinn stendur ekki lengur. Það kveiknaði í honum stuttu seinna. Á leiðinni til baka suður í þessari fyrstu ferð var komið við á Arngerðareyri sem þá var komið í eyði en þar var um tíma verslun, sláturhús og félagsheimili. Við gengum um þennan eyðilega stað og inn í íbúðarhúsið sem minnti einna helst á kastala. Minnisstætt er að það var eins og húsið hafi verið skilið eftir í skyndi því þar inni var ýmis húsbúnaðar og fleira á víð og dreif, þótt enginn byggi þarna. Eftir stutta dvöl í Djúpinu og sögustund um liðna atburði var haldið af stað í bæinn. Við náðum ekki í bæinn á einum degi eins og til stóð. Allir voru orðnir þreyttir þegar myrkva tók. Ákveðið var að tjalda einhversstaðar á leiðinni. Foreldrarnir voru ekki viss í myrkrinu hvar við værum nákvæmlega stödd. Um morgunin þegar viö vöknuðum og fórum út úr tjaldinu sáum við heim að Galtarholti í Borgarfirði. Þetta þótti sérstakt vegna þess að mamma á ættir að rekja til þessa staðar en móðurfólk hennar er ættað frá þessu býli.

Hugurinn fyrir vestan

Hugurinn er hjá Vestfirðingum sem bíða þess nú að ofankomunni létti og hættan af snjóflóði líði hjá. Var annars að koma af söngæfingu með Sköftunum. Alltaf gott að syngja í lok dags fyrir svefninn. Við erum að æfa þrjú prógrömm. Í fyrsta lagi fyrir Skaftfellingamessu 15. mars. Söngferðalag á Snæfellsnes í apríl og svo fyrir lokatónleika í maí. Kveðja.

Mugison og Villi Valla

Fór í bæinn í dag og keypti mér vestfirska tónlist. Það þýðir víst lítið að lofa Ísafjörð og hafa ekki heyrt það nýjasta. Keypti í Tólf tónum, fyrstu plötuna hans Mugison Lonely mountain. Ég þarf nú að hlusta nokkrum sinnum á hana áður en ég næ honum. Svo keypti ég mér plötuna hans Villi Valla sem hún Lauga spilaði fyrir mig um daginn. Þessi plata er náttúrlega vestfirskur menningarviðburður sem allir innvígðir verða að eignast.

Ísafjörður

Horft "heim" til Ísafjarðar. Við kvöddum Ísafjörð í dag eftir góða daga. Veðrið var yndislegt báða dagana og eftir 35 mínúta flug til Reykjavíkur vorum við komin í hífandi rok og rigningu. Við funduðum á Ísafirði á föstudeginum og um kvöldið var haldið mikið hóf í skíðaskálanum. Þar var boðið upp á söng og píanóleik og var það hreint ógleymanleg stund við fjöldasöng og skemmtisögur. Að loknu borðhaldi var haldið í bæinn að nýju og þeir hressustu fóru í Edinborgarhúsið. Það er mikill og flottur bar sem gaman er að heimsækja og spiluð lifandi músík.
Neðsti kaupstaður Við borðuðum hér í hádeginu af fiskihlaðborði sem sveik engan. Á myndinni má sjá minnisvarða um Ásgeirsverslun sem starfaði í 66 ár (1852-1918) á Ísafirði. Mikið og merkilegt fyrirtæki sem Ásgeir Ásgeirsson kaupmaður stofnaði. Lengst af stýrði Árni Jónsson faktor fyrirtækinu á Ísafirði. Er það mikil og merkileg saga sem enn hefur ekki verið gerð almennileg skil.
Súðavík. Hér má sjá Súðavík af sjó kúra undir Kofra. Við fórum og skoðuðum fiskeldið hjá HG hf og veltum því fyrir okkur hvort í því fælist framtíðin. Þar næst fórum við aftur til Ísafjarðar og hlýddum á fyrirlestra hafrómanna um fiskrannsóknir og skoðuðum háskólasetrið þar sem eru einnig m.a. hýst ýmis önnur starfsemi.
Bolungavík Leiðin lá út í Vík þar sem við heimsóttum fiskvinnslu og rúntuðum um bæinn. Þar er verið að byggja mikinn snjóvarnargarð undir Traðarhyrnu. Hér er horft yfir höfnina og bæinn í átt að fjallinu mikla. Það fyrsta sem maður verður var við komuna vestur á svona dögum er fjarðarstillan. Þetta er einstök upplifum fyrir okkur sem búum hér á suðvestur horninu, þar sem sjaldan er logn.
Ósvör Auðvitað var komið við í Óshlíð og hlustað á lýsingu um forna útgerðahætti og harðneskjulegt líf þjóðarinnar um aldir við þessar einföldu aðstæður og árabáta.

Ferð til Vestfjarða.

Ég fór í gærdag vestur til Ísafjarðar. Myndin hér er af Silfurtorginu í vetrarbúningi. En sama sjónarhorn má finna á bloggi frá því í júlí er ég tók aðra mynd þar. Flugið vestur var bókað kl. 13.30 en við komumst ekki í loftið vegna þess að vélin var biluð. Skipt var um vél og haldið í loftið að verða 14.30. Flugið vestur gékk vel en það var svolítill hristingur yfir Djúpinu eins og verða vill. Fyrir óvana er þetta óþægilegt, vont en það venst. Hríðarmugga var en hún náði ekki inn í Skutulsfjörð. Erindið var fimmtugsafmæli sjávarútvegsráðherra haldið í Bolungarvík. Þetta var fínasta veisla og skemmtilegt að taka þátt í henni. Eftir ræður og mat var slegið upp balli og stóð það langt fram á nótt. Við vorum komnir heim á hótel um 4.00. Við vorum vaknaðir um 8.00 í morgun og drifum okkur þrír ég, Kristján Loftsson og Hjörtur Gíslason í gönguferð um bæinn. Enduðum inn í Gamla bakaríinu og fengum okkur kaffi og með því. Virkilega notaleg stund og frúin gaf okkur þetta fína "stollen". Átti flug kl. 14.20 en gátum fengið því flýtt til 11.20.Flugum í fylgd forsetans, formanns Sjálfstæðisflokksins og fleiri fyrirmanna. Það munaði um það við vorum komnir í bæinn kl. 12.00. Í dag hefur maður verið að jafna sig eftir ferðina. Sirrý og Sigrún fóru í þrítugsafmæli til Kristínar Guðmundsdóttur, dóttur Sveingerðar. Við hringdum í Hjört og Ingibjörgu og sáum nafna í beinni. Honum fer mikið fram. Jæja bið að heilsa.

Á Vestfjörðum

Súgandafjörður.

Ég var á Vestfjörðum í gær á fundi með vestfirskum útvegsmönnum. Flugið vestur gékk vel þrátt fyrir vetrarríki vestra en fluginu til baka var frestað vegna slæmra veðurskilyrða á Ísafirði. Það var snjómugga og lélegt skyggni sem var þess valdandi. Heldur var nú kuldalegt um að lítast í þessum forna frægðarbæ. Eftir fundinn á Ísafirði fórum við á Suðureyri að heimsækja þorskhausaþurrkun. Tók þessa mynd á Suðureyri við Súgandafjörð til þess að sýna snjófölina í vestfirskum fjöllum. Þetta var annars ágætis fundur og dagur en við áttum tveggja kosta völ í lok dags. Annað hvort að gista og bíða betra veðurs eða keyra í bæinn. Við völdum síðari kostinn. Af þeirri ferð segir hér að neðan.

Einmanna tungl.

Við lögðum af stað frá Ísafirði kl. 19.30 í gærkvöldi. Það var ofankoma meira og minna alla leiðina í Norðurárdal í Borgarbyggð. Við héldum að þetta yrði verst í Djúpinu en það reyndist nú ekki eiga við rök að styðjast. Skyggnið versnaði eftir að komið var á Strandirnar eftir Hólmavík. Á köflum var 20 metra skyggni. Þetta minnir okkur á hversu hættulegt það er að ferðast á íslenskum vetrarvegum í lélegri færð. Ég tók þessa mynd af tunglinu þegar við vorum að koma ofan af Steingrímsfjarðarheiði. Hálf einmannalegur "fílingur" finnst ykkur ekki. Hvítu punktarnir á neðri hluta myndarinnar eru ekki ljós af byggðu bóli. Þetta er endurskyn frá vegastikum myndað af flassi myndavélarinnar. Nú eftir að við komum að Bifröst var ágætis færð og skyggni og ferðin gékk vel í bæinn. Ég var kominn heim kl. 02.30 í nótt. Annars er ekkert sérstakt í fréttum svona af okkur hér í Brekkutúni. Sá sorglegi atburður gerðist í vikubyrjun að Sigrður kona Björns lést og verður hún jarðsungin í næstu viku. Blessuð sé minning hennar og aðdánunarvert var hugrekki hennar í hennar alvarlegu veikindum. Bið að heilsa trúum lesanda í Svíþjóð. Kveðja.

Ferð um Vestfirði.

Silfurtorg á Ísafirði.

Lítið verið skrifað undanfarna dag enda höfum við verið á ferðalagi um Vestfirði og skutumst til Akureyrar í leiðinni til að heimsækja nafna og foreldra hans. Við fórum á fimmtudaginn í síðustu viku. Lögðum af stað seinni partinn og keyrðum um Dali í Reykhólasveit. Við gistum í Djúpadal á Barðaströnd. Þar er þessi fína einkasundlaug sem gott var að heimsækja um miðnættið. Daginn eftir var ferðinni haldið áfram til Ísafjarðar. Þar var dvalið á Hótel Eddu í tvær nætur og tímanum eytt í að skoða nánasta umhverfi og heimsækja ættingja og heilsa upp á kunningja og frændur sem við hittum á Silfurtorgi. Við skruppum yfir á Suðureyri og til Flateyrar. Á Suðureyri skoðuðum við steinda glugga í kirkjunni sem eru afar fagurlega gerðir. Vestfirðir eru enn hin leynda perla Íslands það virðast allavega ekki vera margir ferðamenn sem leggja leið sína þangað. Að ferðast í sól og sumaryl um Vestfirði er engu líkt. Á sunnudaginn fórum við til Akureyrar og áttum góða stund hjá Svenna og foreldrum hans. Vorum í aðallega í miðbænum og nánasta nágrenni í yndislegu sumarveðri. Veðrið í dag hefur verið yndislegt hérna fyrir sunnan þannig að það er ekki hægt að kvarta yfir neinu.