Blúshátið í Reykjavík 2010

Blúshátíðin í Reykjavík 2010 stendur nú yfir og um að gera að nýta sér það mikla framboð af tónlist sem þar er á boðstólum. Hátíðinni stýrir eins og áður blúsarinn Halldór Bragason. Við fórum í kvöld í Fríkirkjuna í Reykjavík og hlustuðum á dífurnar fjórar flytja nokkur lög. Fyrst steig á svið Brynhildur Björnsdóttir og söng nokkrar ljúfar vögguvísur. Næst söng Kristjana Stefánsdóttir jass/blús lög. Þá tók við Ragnheiður Gröndal sem bæði söng og spilaði á flygilinn, þar á meðal sín eigin lög og loks tók Deitra Farr nokkur gospel lög. Undirleikari hjá Brynhildi, Kristjönu og Deitru var Davíð Þór Jónsson sem spilaði bæði á flygilinn og á banjó í einu lagi með Deitru. Píanóleikarinn er mikill stuðbolti og átti sinn þátt í að lífga upp á stemninguna á tónleikunum. Allir lögðu listamennirnir sitt í að gera þessa stund í kirkjunni eftirminnilega, hver á sinni forsendu. Stundin var í senn gleðivekjandi og einlæg og við fórum út í hrollkalda nóttina með ljós í sinni. Takk fyrir þetta.

Sögur af bankaruglinu.

Þegar bankaruglið stóð sem hæst tóku bankarnir upp á því að bjóða helstu viðskiptamönnum sínum í flottar utanlandsferðir. Gárungarnir sögðu að þeir sem væru valdir í svona lúxusferðir væru ýmist þeir sem ættu milljarð króna í bankanum eða skulduðu honum milljarð króna. Í þessum ferðum var boðið upp á allt það flottasta í mat og drykk sem hugsast gat. Í einni ferð til Ítaliu segir sagan að fengin hafi verið íslensk sönkona og píanóleikari til að leika og syngja þrjú lög fyrir gesti bankans. Píanóleikarinn var spurður hvaða tegund hljóðfæris hann vildi fá við undirleikinn. Hún hafði heyrt af flygli sem væri sérstaklega hannaður fyrir konur og nefndi að hana langaði að prófa hann. Vandamálið var hinsvegar það að þessi tegund var ekki til á Ítalíu. Þá var brugðið á það ráð að fá leigðan eitt eintak í næsta landi, Austurríki og bíll með sex píanóflutningsmönnum sendur frá Vín til Mílanó til þess að uppfylla óskir píanóleikarans. Engar sögur fara hinsvegar af því hvernig til tókst við flutning þessara þriggja laga við borðhaldið. Nú skuldum við Íslendingar 700 milljarða króna í Englandsbanka og þá vaknar spurningin hvort samið hafi verið um sömu lúxusferðakjör og hér þekktust fyrir okkur sem skuldum þessa peninga. Mega 700 Íslendingar eiga von á því að vera dregnir úr potti í svona lúxusferðir á næstu árum hjá Englandsbanka eða var þetta enn eitt séríslenska fyrirbærið þessar lúxusferðir?

Kvenskörungur.

Annars hefur helgin liðið hjá sem örskotstund eins og venjulega. Markmiðið var að koma heilmiklu í verk en því miður hefur það ekki orðið sem skyldi. Á föstudagskvöldið var ég boðinn í 75 ára afmæli Guðrúnar Lárusdóttur útgerðarkonu í Hafnarfirði. Þar var m.a. boðið um á söng og tískusýningu. Vox Feminae (Rödd kvenna), sem Margrét J Pálmadóttir stjórnar söng nokkur lög. Þá héldu dætur Guðrúnar tískusýningu þar sem sýnd voru vesti og kjólar sem hún hefur hekklað í gegnum tíðina. Nú laugardagurinn fór í ýmislegt hér heima við. Í dag sunnudag var ég boðinn í Grænuhlíðina í bröns. Prófaði nýja píanóið hennar Laugu og svo hlustuðum við á nýja plötu sem er ættuð að vestan með lögum eftir Vilberg Vilbergsson. Ágætis tónlist valsar,tango, blues og jass. Hitti Valdimar og Lilju líka í Grænuhlíðinni. Nafni og pabbi hans hringdu frá Svíþjóð. Þetta er það helsta. Kveðja.

Á bóndadaginn.

Sirrý, Hjörtur og Unnur. Fórum í kvöldkaffi til foreldra minna í dag og tókum stöðuna í helstu dægurmálum. Sitt sýndist hverjum um hina pólitísku stöðu í borginni með tilkomu nýs meirihluta og borgarstjóra. Hittum þar Hjört Sveinsson frænda og framsóknarmann. Nú annars frá litlu að segja þessa dagana. Maður reynir að fylgja rútinu daganna. Fór í gær og gaf blóð í 49. sinn. Þannig að nú á maður aðeins eftir að gefa í eitt skipti í viðbót til að ná settu markmiði. Maður verður seint hundraðshöfðingi úr þessu. Það kallast þeir sem hafa náð að gefa blóð hundrað sinnum. Það er mikið vetrarríki hér í Fossvogsdal mikill snjór, kallt og gnauðandi vindur á gluggum. Maður reynir að sinna áhugamálunum af bestu getu. Hef verið að taka mér tak og æfa á píanóið. Annars hef ég verið að hlusta á gregoískar kantötur Ego sum Resurrectio. Þeir segja að þetta sé meira en þúsund ára gömul tónlist í bæklingi sem fylgir disknum. Mæli með þessari tónlist fyrir þá sem hafa þörf fyrir tónlist við hugleiðslu á dimmum vetrarkvöldum. Kveðja.

Lilja Vestmann Valdimarsdóttir skírð.

Foreldrar ásamt öfum og ömmum og langafa.
Í gær var efnt til veislu í tilefni þess að litla yngismærin okkar hún Lilja Vestmann Valdimarsdóttir var skírð í Kópavogskirkju. Prestur var séra Hjörtur Hjartarson langafi. Undirleikari við athöfnina var Sveinn föðurafinn og kirkjugestir sungu með. Rakel móðuramma hélt á barni undir skírn. Bjarni móðurafi las ritningarlestur, Hjörtur föðurbróðir og Andrea móðursystir voru skírnarvottar. Agnes móðursystir var sérstakur aðstoðarmaður prestsins. Athöfnin var öll hin ljúfasta og síðan var barninu haldin veisla. Þetta var bjartur og skemmtilegur sumardagur sem lengi verður hafður í minnum. Kveðja.

Foreldrar og Rakel amma með Lilju. Stoltir foreldrar og amma með Lilju við altarið í Kópavogskirkju að athöfn liðinni.











Amma Sirrý og Lilja. Jæja, það er loksins að maður fær svona nærmynd af manni í fanginu á ömmu Sirrý. Það er eins og karlinn hann afi sé eitthvað feiminn við mann.











Afi Sveinn við píanóið. Svei mér þá ef afi minnir ekki aðeins á Elton í prófíl þarna við píanóið. Spilaði nokkur lög fyrir athöfn og svo skírnarsálminn.

Jóhannes Ernir Hjartarson skírður.

Í gærdag annan dag jóla var yngri sonur Hjartar og Ingibjargar skírður í Kópavogskirkju. Drengurinn var skírður Jóhannes í höfuðið á móðurafa sínum og Ernir sem annað nafn. Athöfnina framkvæmdi séra Hjörtur Hjartarson langafi drengsins af hlýju og virðugleika. Skírnarsálminn lék föðurafi hans við söng kirkjugesta. Móðurafi drengsins hélt á honum undir skýrn og móður- og föðursystur drengsins þær Katrín Jóhannesdóttir og Sigrún Huld Hjartardóttir voru skírnarmæðgur. Stella Vestmann var aðstoðarmaður prestins við meðferð kertis. Júlíus Geir Sveinsson frændi drengsins lék tvö lög í upphafi og lok athafnar. Að lokinni athöfn var skírnarkaffi í Brekkutúninu. Drengurinn var sem ljós allan tímann og virtist njóta stundarinnar, bæði í kirkju og skírnarveislu. Eftirminnilegur dagur og í alla staði ánægjulegur. Kveðja.

Fallegur dagur.

Guðbjörn, Ingunn og Helgi Byrjaði þennan laugardag á smá tiltekt. Fór svo eftir hádegið upp í Salinn til þess að kynna mér tónleikaröð Tíbrár tónleikanna í Salnum. Fór svo síðdegis til Helga og Ingunnar. Guðbjörn var í heimsókn líka en hann fer til Svíþjóðar í fyrramálið. Borðuðum pönnukökur með rifsberjahlaupi, heilum jarðarberum sem dýpt hafði verið í súkklaði og rjóma. Í aðalrétturinn var blufine túnafiskur. Þvílíkt lostæti. Wow á ekki orð til að lýsa því hvílíkt lostæti þessi réttur var. Píanóstillarinn minn hringdi í mig alla leið frá Kína og sagði mér að hann hefði verið í heimsókn í verksmiðjunni sem framleiddi flygilinn minn. Ótrúlegt hvað heimurinn er lítill. Á heimasíðu Kristins Leifssonar má sjá myndir af verksmiðjunni og starfsemi hennar.

Það er gaman að læra á píanó.

Nemandinn.
Rakst á þessa mynd af mér og pínaókennaranum mínum, Þ.Gauta á heimasíðu skólans. Svona getur nú verið gaman að fara í píanótíma, þótt maður sé þreyttur í vikulok eftir amstur vikunnar. Þessi mynd er að vísu frá því í fyrra en hún talar sínu máli eigi að síður.

Lok á vetrarstarfi.

Ég fór í síðasta píanótíma vetrarins á föstudaginn hjá Þ. Gauta. Nú fer að líða að lokum vetrarstarfsins í leikfiminni. Við ætlum að reyna að þrauka út maí mánuð. Erfiður tími hjá Gauta leikfimistjóra í dag. Söngæfingum lauk 7. maí og svo hætti ég sem ritari á Rotarýfundum eftir mánuð. Þannig að þetta verður gott sumarfrí frá þessum helstu áhugamálum næstu tvo til þrjá mánuði. Nú í vinnunni held ég bara sama striki áfram en þar verður lokað seinni hlutann í júlí. Við höfum aðeins verið að myndast við vorverkin. Bæsuðum sólpallinn og þvoðum og máluðum kjallaratröppurnar. Höfum aðeins hitt nýja nágranna sem hafa verið að flytja inn í nokkur húsin í kringum okkur. Þetta er fólk sem er svona 15 til 20 árum yngra en við með svona + 3 börn og hund (sumir). Manni finnst við vera orðin meðal gamlingjanna í hverfinu en það er allt í lagi. Við fluttum síðust í þetta hverfi af þeim sem fluttu fyrstir inn í húsin á árunum 1983 til 1985 og vorum svona 5 til 7 árum yngri. Hreint ótrúlegt hvað það hefur verið mikil hreyfing í hverfinu á undanförnum árum þegar maður pælir í því. Skýringarnar á þessum flutningum eru vafalaust jafnmargar og tilfellin. Nú fer að styttast í sveitarstjórnarkosningarnar. Maður er einhvern veginn mitt á milli í hinni pólitísku umræðu eða á ég að segja utanveltu. Er ekki með börn á barnaheimilum eða grunnskóla. Er ekki að leita að lóð eða byggja. Búið að malbika og gera göngustíga. Þarf ekki sem betur fer á sjúkraheimili fyrir aldraða að halda í bili eða með áhuga á nýju tónlistarhúsi á Borgarholtinu. Það er helst að maður velti því fyrir sér hvort ekki megi fara að draga úr kostnaði við rekstur sveitafélagsins. En þá segja stjórnmálamennirnir að það sé búið að gera það! Maður megi ekki vera neikvæður miðaldra karl sem vilji bara spara. Nei "the show" verður að halda áfram og nú eru það vöggustofur sem vantar handa "karrier kvinnunum" sem mega ekki vera að því að passa börnin sín. Ef maður spyr í einfeldni sinni hvort þær geti bara ekki verið heima og passað börnin sín meðan þau eru í vöggu. Þá fær maður augnatillit og glósur um úreld viðhorf miðaldra karlmanna. Svona er Ísland.

Vetrarríki og dulúð Mónu

Hér er vetrarríki allt tíðindalaust sem betur fer. Maður fer í vinnu á morgnana í myrkri og kemur heim úr vinnu í myrkri. Sumum finnst þetta kósí og mæra skammdegið. Ég læt þeim það eftir. Maður verður að einbeita sér að því að horfa á eitthvað fallegt og uppörvandi. Ég horfi m.a.oft á Mónu Lísu og velti fyrir mér dulúð hennar eins og milljónir annarra. Hef ekki komist að neinni niðursöðu varðandi dulmagnaða krafta hennar. Er þó löngu búinn að skynja það að þeir eru miklir. Er þetta mynd af Maríu Magdalenu eða meistarinn sjálfur Leonardo da Vinci í kvennmannslíki? Eins og einhverjir da Vinci sérfræðingar halda fram. Set hér myndina af henni á heimasíðuna svo þið getið notið hennar líka. Það er vel við hæfi á þessari heimasíðu því við erum með mynd af henni á tveimur stöðum hér heima. Mætti á söngæfingu í gærkvöldi með Sköftunum. Við erum að æfa nokkur lög til að syngja á þorrablóti. Annars er maður í þessu sama varðandi hobbýin: æfir á flygilinn, fer í Rotarý og reynir að halda uppi sæmilegum dampi í leikfiminni. Einhver mundi segja að þetta væri svolítil kyrrstaða hjá manni. Vert er þó að hafa í huga að það að nema staðar andartak stöku sinnum er oft eina leiðin til þess að vera fær um að halda áfram.(OW/Listin að lifa 1993). Hef þetta ekki lengra að sinni. Kveðja.

Á bóndadagsnótt.

Enn á ný komin helgi og dagarnir þjóta áfram. Það hlýtur að vera vaxandi hröðun í tímanum með hækkandi aldri. Ég hef ekki fengið neinn þorramat í dag. Það býður væntanlega betri tíma. Unga fólkið í kringum mig segist ekki borða "skemmdan" mat. Það verða ekki margir sem borða gamla þjóðlega rétti með þessu áframhaldi. Það er ágætasta veður í dalnum í kvöld nú er farið að rigna. Gott skyggni til Perlunnar og Borgarspítalans. Ljósavitinn á Perlunni lýsir himinhvolfið með grænum og hvítum geislum að venju. Þess á milli sér í rautt ljós á kúpulnum. Kórónan á Borgarspítalanum er upplýst í næturhúminu. Gamalkunnug lýsing fyrir sum ykkar. Einhver í dalnum er ekki enn búinn að taka rauð jólaljósin niður úr grenitrénu hjá sér. Maður er búinn að vera duglegur í dag. Fór til Gautanna tveggja þ.e. í leikfimi til Gauta leikfimimeistara og Þ. Gauta píanókennara. Alltaf gott á að byrja helgina á því að hreinsa hugan og liðka sig og takast á við píanóið. Hér hefur ekki stoppað síminn undanfarna daga vegna prófkjörs fyrir bæjarstjórnarkosningar hér í Kópavogi. Áróðursmeistarar frambjóðendanna hringja hver í kapp við annan. Lítið um það að frambjóðendur hringi i mann beint þótt undantekningar séu á því. Haft er eftir Markúsi Árelíus að í skrift og lestri verði að fylgja forskrift annarra áður en unnt er að gefa forskrift. Þetta á við um margt annað í lífinu. Jæja ég læt þetta duga í bili. Bið að heilsa ykkur öllum.

Jólatréð og flygillinn.

Já, hann tekur sig vel út nýji flygillinn minn hjá jólatrénu. Nú er búið að stilla hann og ævintýrið fullkomnað. Hann hljómar yndislega og er hrein unun að fá að sitja og spila á hann. Jólalögin hljóma undursamlegar en nokkru sinni fyrr.

Stella á afmæli í dag.

Það bar helst til tíðinda í dag að við fórum í afmæli til hennar Stellu í Drápuhlíðina. Þar var hún Brynhildur líka í heimsókn. Okkar beið þetta fína veisluborð sem við gerðum góð skil. Næst lá leiðin í Smáralind til þess að kaupa fleiri jólagjafir. Við höfum verið dugleg í matgargerð í dag. Bökuðum loftkökur, hnoðuðum í piparkökudeig og bjuggum til hátíðarís. Ég verð nú aðeins að grobba mig á nýja flyglinum. Nú er búið að stilla hann og er hann hreint út sagt mjög góður. Píanóstillarinn óskaði mér til hamingju með þetta frábæra hljóðfæri. Nú get ég sagt að þessu flygil verkefni sé lokið með fullkomnum árangri.

Nýi flygillinn prófaður.

Pabbi hlustar.

Hér komu í kvöld mamma og pabbi til þess að skoða nýja flygilinn í Brekkutúni. Hann er búinn að vera 8 vikur á leiðinni til landsins frá USA. Loksins er hann kominn og ég verð að segja það að mér líst bara mjög vel á gripinn. Stenst allar mínar kröfur. Ég þarf væntanlega að láta endurstilla hann fjótlega.

Mamma vígir flygilinn.

Það mátti nú ekki minna vera en að hún tæki nokkur Fúsalög. Hann sagði það sjálfur að enginn spilaði lögin sín betur en hún og ég er sammála því.

Nýi flygillinn.
Svo er hér mynd af gripnum fyrir þá sem vilja dást að þessu volduga hljóðfæri.

Tónleikar og fyrirlestur.

Það er nú vor í lofti hér á Kópavogssvæðinu að vísu svolítill grár slæðingur hérna í kring. Fórum á fyrirlestur í gær á vegum fimleikahópsins: "Karlar í kreppu". Fjallað var um kynjamun. Það var ágætis tilbreyting. Á þriðjudagskvöldið var ég að spila á tónleikum eldri nemanda í píanóskólanum. Spilaði þrjú lög: Sorento, Heima og My Way. Það er alveg ótrúlegt hvað maður getur stressast upp þegar maður er að spila fyrir aðra. Ég hef ekki fengið meira en 6,5 fyrir þá frammistöðu og er vafalaust rausnarlegur við mig. En þetta er ágætis leið til þess að þjálfa sig. Fórum í kvöldkaffi á Hlíðarveginn til prestshjónanna í gærkvöldi. Þetta er nú það helsta. Kveðja.

My way...

Héðan er allt tíðindalaust. Vetrarríki hvílir yfir Fossvogsdal með tilheyrandi snjóþekju yfir dalnum. Stillt veður og ró yfir öllu. Heiðskírt en skýjabakki í nánd. Töluverð umferð á Reykjanesbrautinni, þótt kl. sé nú um miðnætti. Fór í píanótíma í dag. Æfði aðeins eitt lag með kennara "My way". Ég verð orðinn góður að spila það innan tíðar. Byrjaði aftur í leikfimi í dag eftir flensuhlé. Kláraði tímann, en maður er hálf lumpinn á eftir. Sigrún er á Akureyri hjá hjá Hirti og Ingibjörgu. Nú er maður bara í biðstöðu eftir fréttum þaðan.

Fyrsti mánudagur á nýju ári.

"Við höldum okkar striki." er setningin sem hljómar í hugskoti mínu í lok þessa dags. Þannig mæltist fimleikastjóranum mínum honum Gauta í dag í fyrsta leikfimitímanum á nýju ári. Þetta þýðir að maður eigi að mæta reglulega í leikfimina og taka sig á í mataræði eftir jólin. "Ég mun vigta ykkur ALLA á næstunni. Það sleppur enginn." Hugsa sér að maður skuli ár eftir ár borga fyrir svona pínu. "Nú svo verður nú bjórkvöld fljótlega," bætti hann við að bragði til þess að missa okkur ekki strax í fyrsta tíma. Svo sendi hinn Gautinn mér e-mail í dag til þess að minna á að nú byrji píanónámið að nýju í vikulokin. Þá vantar bara að Kolbrún kórstjóri minni á hvenær kóræfingarnar hefjist að nýju hjá Sköftunum. Á Rótarýfundina var ég búin að lofa sjálfum mér að mæta betur fyrir áramót. Nú er bara að sjá hvað áramótaheitin halda manni lengi gangandi á Þorranum og Góunni eða þar til sól fer að hækka að nýju. Þá held ég sé búinn að telja upp öll stóru "strikin" mín er snúa áhugamálum mínum í bili. Vinnu, vinum og fjölskyldu ætlum við líka að reyna að sinna betur, svo það sé nú fært til bókar. Það er dimmt yfir Fossvogsdalnum nú kl. 22.00. Það sést ekki í Fossvogskapelluna, Perluna og reyndar ekki í Borgarspítalann heldur. Ljósin í húsunum Reykjavíkurmegin í dalnum sjást varla vegna snjómuggu. Ljósin í ljósastaurunum sjást hinsvegar betur og marka með reglulegum hætti byggðina í kringum spítalann, þótt ekki sjáist húsin. Fréttir berast af snjóspýjum á Vestfjörðum og fjölmiðlar lýsa hörmungunum í SA - Asíu. Samt má maður ekki láta "svörtu hundana" ná sér. Þótt ljósið sjáist ekki vel í augnablikinu þá veit maður af því þarna í muggunni.

Píanóið í öndvegi..

Fór á píanódaga í Gerðubergi í dag þar sem píanóið var í öndvegi. Þetta var kynningardagur á píanónámi, píanóspili og svo hljóðfærinu sjálfu. Pökkuð dagskrá af efni, mjög athyglisverðu. Eftirminnilegt verður að hafa hlustað á 18 píanóleikara spila í einu boðhlaupi allar 24 prelodíur Chopins. Þetta var virkilega efnismikil dagskrá og til fyrirmyndar í alla staði. Hafi þeir sem að þessu stóðu mikla þökk fyrir framtakið. Það er með ólíkindum hvað tónlistarlífið í höfuðborginni er orðið fjölbreytilegt. Það rekur hver stórviðburðurinn annan á tónlistarsviðinu. Stórstjörnur í músíkinni koma nánast á færibandi frá útlöndum. Þetta hefur heldur betur breyst frá því sem áður var.