Vestur

Undanfarin mörg ár höfum við farið árlega vestur á firði. Pabbi var alinn upp á Ísafirði til 16 ára aldurs. Við fórum með honum margar ferðir vestur á Ísafjörð og eftir að hann dó 2012 fórum við árlega með mömmu. Þetta voru skemmtilegar ferðir og margar sögur um fólkið okkar sagðar. Oft hittum við gamla sveitunga hans, sem var ekki síður skemmtilegt. Nú fórum við Sirrý tvö vestur og erindið var fyrst og fremst að njóta vestfirska umhverfisins og minnast pabba og mömmu. Þetta var yndisleg ferð og veður og náttúra skartaði sínu fegursta, þótt stundum væri skýjað. Hef aldrei áður verið í 20 stiga hita á Vestfjörðum. Við erum líklegast síðasta kynslóð afkomenda sem enn teljumst eiga þarna einhverjar rætur, þótt þær séu eingöngu tilfinningalegs eðlis. Næstu kynslóðir eru höfuðborgarbúar og sum horfa til eða hafa sest að í öðrum löndum. Maður veltir fyrir sér framtíð þessa afskekktu byggða þegar fólk þarf ekki að treysta lengur á þær sér til lífsviðurværis. Sú spurning leitar einnig á hugann hvað verður um næstu kynslóðir. Höfum við tapað varðstöðunni um byggja hér upp fjölbreytt samfélag þar sem næstu kynslóðir sjá framtíð sína eða er þetta óþarfa bölsýni?

Nordklang 2019 Helsinborg

Undanfarna daga, 26. til 29. júlí höfum við í Söngfélagi Skaftfellinga verið á sönghátíð, sem haldin er í Helsingborg og kallast Nordklang 2019.  Engin orð ná að lýsa þeim hughrifum sem maður upplifir á atburði sem þessum. Það eitt að sitja með 1000 manns að morgni og syngja tvö lög saman áður en vinnuhópar byrja að starfa er einstök upplifun. Allir glaðir, allir gera sitt besta og sungið út, þannig að krafturinn smýgur inn í sálina og fyllir hana gleði. Við í Söngfélagi Skaftfellinga vorum í sama vinnuhópnum Folkmusik, sem Jóhanna Thür frá Hagakirkju í Gautaborg stjórnaði af einstakri lipurð og fagmennsku. Söngfélagið kom fram í Knutpunkten á Járnbrautastöðinni í Helsingborg og söng þar nokkur íslensk lög. Alls staðar bros og þakklæti. Hátíðinni lauk í gær með söngveislu þar sem hver vinnuhópur söng eitt eða tvö lög eftir atvikum, sem hóparnir höfðu verið að æfa í vinnuhópum. Þetta var ógleymanleg stund. Þið sem viljið upplifa svona viðburð getið skellt ykkur í kór. Hátíðin verður haldin næst á Íslandi 29. júní 2022.

Leiðsögumaður með réttindi

Ég skrifa orðið lítið á þessari blogg síðu minni. Eiginlega mest fyrir þrjósku að ég held henni gangandi við og við. Facebook hefur verið sá vettvangur sem maður hefur eytt mestum tíma í á undanförnum árum. Það voru krakkarnir mínir sem kenndu mér að opna bloggsíðu fyrir rúmum áratug. Þau eru öll löngu búin að loka sínum síðum, en hvað með það hér er ég enn að hluta.
Það er helst að frétta af mér að ég var að ljúka leiðsögumannanámi í Leiðsögumannaskólanum í MK. Þetta er nám sem hægt er að taka á einum vetri og það tókst. Nú á eftir að koma í ljós hvort að einhver eftirspurn sé eftir leiðsögu á ensku, sænsku eða íslensku. Ég fékk að vísu nokkur tækifæri í vetur til þess að æfa mig sem leiðsögumaður, þótt ég væri ekki búinn að ljúka námi. Fór í nokkrar norðurljósaferðir og Gullna hringinn líka. Ég hafði gaman af því að fara þessar ferðir. Norðurljósaferðir geta verið óvissuferðir í ljósi þess að ekki sjást ljósin eftir pöntun. En oftast gengu þær vel enda ýmis "verkfæri" sem hægt er að styðja sig við. Gullni hringurinn er æði staðlaður og ágætur sem slíkur, þótt hann reyni nú ekki mikið á leiðsögumanninn. Gaman væri að spreyta sig a lengri ferðum og verður það bara að koma í ljós hvort maður landi slíku verkefni í náinni framtíð. Nóg í bili. Kveðja

Á paskum 2019

Góðan daginn

Lítið verið skrifað hér síðustu mánuði og oftar en ekki settir inn pistlar sem eru teknir af facebook síðu minni. Hef þráast við að setja hér inn efni á annan áratug en það sést hvað þeim fækkar eftir að facebook notkun mín eykst.
Það markverðasta á þessu ári er að sjálfsögðu litli drengurinn sem hún Sigrún okkar eignaðist þann 24. janúar slíðastliðinn. Við höfum verið töluvert i Svíþjóð síðastliðna mánuði. Vorum í Hässleholm yfir jól og áramót og svo til að sjá litla drenginn okkar.
Það að setjast á skólabekk að nýju eftir 40 ára fjarveru hefur tekið töluverðan tíma og hefur verið bæði krefjandi og skemmtileg nýbreytni.

Brexit means Brexit

"Brexit means Brexit," hefur frú May forætisráðherra Breta sagt ítrekað. Líklegast hefur hún ekki trúað því sjálf að endalokin yrðu þessi án samnings. Tek undir greiningu höfundar Reykjavíkursbréfs Mbl um málið. Nauðsynlegt innlegg til að átta sig á stöðu málsins. Við þurfum líka að átta okkur á því að útgangan mun hafa viðtæk viðskiptaleg áhrif til að byrja með, hvað vöruútflutning varðar. Hvar erum við í undirbúningsferlinu?

The smaller the country....

"The smaller the country the longer the speech," sagði Brian Mulroney fyrrverandi forsætisráðherra Kanada að Bush eldri fyrrum forseti USA hafi sagt við sig á fundi NATO, eftir langa ræðu forsætisráðherra Íslands. Það sem meira var hann sagðist eftir þessa ræðu hafa gert sér betur grein fyrir grunnatriðum alþjóða samskipta, sem felast í upphafsorðunum. Þetta kom fram í minningarorðum Kanadamannsins við jarðarför Bush eldri í gær. Hið talaða orð skiptir máli, þótt við eigum engan her og séum fá. Við getum þó allavega látið rödd skynseminnar hljóma og talað máli friðarins. Engin ástæða til að vera með minnimáttarkennd yfir smæð okkar. Þetta er líka áminning um að við eigum að temja okkur hógværð á alþjóðavettvangi. Gaman væri að lesa þessa ræðu líklega Steingríms til þess að gera sér betur grein fyrir hvað það var sem leiddi Bush forseta til þessarar niðurstöðu

100 ára fullveldi

Þann 1. janúar 1918 voru Íslendingar 91.368 samtals. Á sama tíma í ár, 100 árum síðar, vorum við 348.450. Það sem fyrst fer um hugann þegar horft er á þessar tölur er í raun spurningin hvað forfeðrunum gékk eiginlega til. Hvernig datt þeim í hug að innan við 100 þúsund manns gætu rekið ein og sér fullvalda ríki á þessari berangurslegu eyju út í miðju Atlantshafi. Fátækasta landið í Evrópu. Dæmið verður enn trylltara þegar haft er í huga að hér var kaldasti vetur í manna minnum, inflúensa sem deyddi fjölda manns og sjálf Katla gaus. Málið hefur líklegast verið of langt gengið til að hætta við allt saman vikunum fyrir 1. desember 1918. Til að gera langa sögu stutta, þá hefur þetta allt samt blessast. Líklegast hefur þjóðin þó aldrei verið eins nálægt því að glata sjálfstæði sínu, alla vega efnahagslegu sjálfstæði og fyrir tíu árum síðan. Þar skall hurð nærri hælum og mikið lán að ekki fór verr. Minnir okkur á að fullveldið er ekki sjálfgefið. En allavega til hamingju með árin 100 og við skulum vona að næstu 100 ár verði jafn farsæl og öldin sem liðin er.