Í aðdraganda forsetakosninga í USA

Það sem vekur mesta furðu í aðdraganda þessara kosninga í USA, í voldugasta ríki heimsins, er hvað undirbúningur kosninganna er tilviljanakenndur hjá Demókrötum. Fáir virtust hafa trú á því að Trump ætti möguleika á að verða aftur forseti í byrjun þessa árs. Eitthvað var verið að tala um það í sumar að Biden væri orðinn of gamall. Hann sagðist eigi að síður ætla að bjóða sig fram. Í fyrstu kappræðunni kom í ljós að hann er búinn á því karlinn. Trump hafði öll trompin á sinni hendi í lok kappræðanna. Það varð auðvitað “panik” hjá Demókrötum. Háværar raddir voru uppi um að Biden yrðu að draga sig í hlé. Hann samþykkir það loks. Þá er ákveðið að varaforsetinn Kamala Harris taki keflið og hlaupi í skarðið sem frambjóðandi þeirra! Þremur mánuðum fyrir kosningar! Hún hefur nánast ekkert verið í umræðunni, allavega ekki á erlendum vettvangi. Ef Trump vinnur þessar kosningar er sigurinn ekkert annað en gjöf frá Demókrötum á silfurfati! Það álykta ég á grundvelli lélegs undirbúnings í aðdraganda kosninganna. Hvernig gat það farið framhjá þeim að blessaður Biden var orðinn of gamall til að standa í svona þrasi.

Heimurinn vill láta blekkjast!

 Heimurinn vill láta blekkjast! Rómverjarnir sögðu: Mundi vult decipi. Datt þetta í hug þegar Jón Gnarr hefur nú enn einu sinni komið fram á sjónarsviðið og vill til forystu í flokki Evrópusinna, Viðreisn. Þau hafa verið óheppinn með talsmenn þannig að þau fara gömlu Samfylkingarleiðina og hafa kallað til fulltyngis hann ,Jón karlinn Gnarr með "fimm háskólagráður." Las í dag stefnu hans í blaðaviðtali. Hann vill stöðva straum innflytjenda. Slík afstaða gæti nú gefið honum nokkuð mörg atkvæði. Síðan vill hann ganga í Evrópusambandið og taka upp evru! Hann gerir sér ekki grein fyrir því enn að ESB aðild byggir á fjórfrelsi. Eitt af þessum frelsum er óheftur flutningur fólks milli landa ESB (27 lönd). Hann hefur augljóslega ekki enn gert sér grein fyrir því að í þessu verður ekki bæði haldið og sleppt. Það skiptir ef til vill engu máli, hann verður líklegast "brúða" í höndum Evrópusinna. Hann hefur reynslu í því stórleikarinn okkar sbr þegar hann kóaði sem borgarstjóri fyrir Dag B Eggertsson þar síðasta kjörtímabil, sem þá í raun réði. Nýr formaður Samfó ætlar sér sjálf stórt hlutverk og þarf augljóslega ekki "brúðu" til að flytja mál sitt eins og Samfó forðum daga í borginni. Já heimurinn vill láta bekkjast!

"A face in the crowd"

Háttsemi Trumps minnir mig á kvikmynd sem ég sá ungur drengur með Andy Griffith: A face in the crowd. Myndin var framleidd 1957 og fjallar um illa innrættann flæking sem kemst til áhrifa fyrst í svæðisútvarpi og síðar vinsælum sjónvarpsþætti. Hann hvetur fólk til aðgerða gegn ýmsum m.a. stjórnmálamönnum og fyrirtækjum. Fólk flykkist í hópum heim til þeirra, sem útvarpsmaðurinn sigar því á. Þar kemur að framleiðendur á bak við þættina gerir sér grein fyrir því að nauðsynlegt sé að sýna hið rétta andlits þessa siðblinda sjónvarpsmanns. Árið 2008 ákvað Bókasafn bandaríska þingsins að þessi mynd yrði varðveitt í Þjóðarmyndasafni USA vegna menningarlegs, sögulegs og fagurfræðilegs mikilvægis. Andy Griffith varð stjarna eftir þessa mynd. Nú er spurning hvort ekki sé ráð að sýna nýjum kynslóðum þessa mynd. Þannig má ef til vill minnka áhrif komandi lýðskrumara, sem nota fjölmiðla sér til framdráttar. (Heimild: Wikipedia og minni shh)

The smaller the country....

"The smaller the country the longer the speech," sagði Brian Mulroney fyrrverandi forsætisráðherra Kanada að Bush eldri fyrrum forseti USA hafi sagt við sig á fundi NATO, eftir langa ræðu forsætisráðherra Íslands. Það sem meira var hann sagðist eftir þessa ræðu hafa gert sér betur grein fyrir grunnatriðum alþjóða samskipta, sem felast í upphafsorðunum. Þetta kom fram í minningarorðum Kanadamannsins við jarðarför Bush eldri í gær. Hið talaða orð skiptir máli, þótt við eigum engan her og séum fá. Við getum þó allavega látið rödd skynseminnar hljóma og talað máli friðarins. Engin ástæða til að vera með minnimáttarkennd yfir smæð okkar. Þetta er líka áminning um að við eigum að temja okkur hógværð á alþjóðavettvangi. Gaman væri að lesa þessa ræðu líklega Steingríms til þess að gera sér betur grein fyrir hvað það var sem leiddi Bush forseta til þessarar niðurstöðu

Hvað er list?

Hvað er list? Einn leiðinda vetrardag fyrir rúmum 40 árum tóku nokkrir skólapiltar sig til og settu snjókúlu ofan á flúrosentlampa til þess að sjá viðbrögð kennarans þegar snjórinn byrjaði að bráðna. Það stóð ekki á þeim. Hann kipptist við í hvert skipti sem dropi datt á höfuð hans. Þetta endaði svo á því að nokkrir bættu um betur og hentu litlum sígarettu púðurkerlingum að honum. Aumingjans maðurinn sem var að auki spastískur "dansaði" fyrir framan töfluna þar til hann áttaði sig og rauk á dyr. Var þetta listagjörningur? Varla, en við þjónuðum lund okkar. Hann kom ekki meira þann veturinn. Í næsta tíma kom Guðni Guðmundsson rektor MR í heimsókn. Hann heilsaði okkur skólapiltum með eftirfarandi ávarpi: "Ég hef lengi ætlað að koma hingað til þess að sjá öll þau fífl sem hér eru saman komin."
Síðan hófst lesturinn og hann var langur og strangur. Eftir situr að við brutum á kennaranum og höfum líklega flestir borið þessa skömm síðan. Ég er viss um að við hefðum líklega allir verið reknir úr skóla ef ekki hefði verið fyrir umsjónakennarann okkar. Þessi minning kom upp í hugann þegar ég heyrði mann sem nefnist Goddur lýsa því yfir að mosku framlag Íslendinga í Feneyjum væri verðugt framlag okkar á þessari listasýningu. Nú leikur mér forvitni á að vita hver ber ábyrgð á þessu Feneyjarmáli?

RÚV í blíðu og stríðu.

Það hefur líklega ekki farið framhjá neinum að RÚV er áttatíu ára í dag 20.desember. Stofnunin er í naflaskoðun og við fáum að fylgjast með síenturteknum innskotum um þessi merku tímamót í sögu stofnunarinnar. Ég er einn af þeim sem hlusta helst á Rás 1 og 2 eftir atvikum. Líklega er ríkissjónvarpið aðalrásin á mínu heimili þótt ég sé með ýmsar aðrar stöðvar. Líklega helgast þetta af íhaldsemi minni. Ég var orðinn "rás" vanur áður en hinar stöðvarnar komu í loftið. En viðhorf mitt til RÚV helgast ekki af tómri "blíðu." Stundum er ég æfur út í stofnunina. Sérstaklega þegar fjallað er um dægurmál sem ég tel mig hafa nokkra þekkingu á og finnst þá oft vanta á fagmennsku í fréttaflutningi. Maður verður að hafa það í huga að það er vinstri slagsíða á fréttaflutningi RÚV. Hinsvegar eru oft athyglisverðir þættir um hitt og þetta sem ég hef haft ánægju og fræðslu af. Ég fór yfir þessa þætti í huganum og staldraði við dagskrárliði jafnvel eldgamla sem ég hafði gaman af. Enginn skyldi vanmeta það tónlistaruppeldi sem RÚV hefur rækt. Jón Múli Árnason og jazzfræðsla hans stendur upp úr í minningunni. Esperanto þáttum Þórbergs Þórðarssonar gleymir maður aldrei. Nú eða síðdegissögunum sem maður fylgdist með mörgum hverjum. Þegar ég fór að rifja þetta upp með mér komst ég að því að öll óskaprógrömmin voru áratuga gömul. Tímarnir eru breyttir og maður hefur úr fleiri valkostum að ráða. RÚV er áfram útvarp allra landsmanna. Allavega hlýtur svo að vera meðan við erum tilneydd að greiða stofnunni áskriftargjald. Hér er ekki staður né stund til að ræða það. Stofnuninni eru færðar bestu kveðjur á þessum tímamótum og megi dagskráin endurspegla það að verða útvarp\sjónvarp allra landsmanna.

Ísland í Agenda

Agenda Fyrst ég er farinn að segja ykkur frá umfjöllun af okkur í Svíþjóð þá greindi rithöfundurinn Hallgrímur Helgason frá því í fréttaþættinum Agenda þann 13. september að búið væri að gera Ísland að kommúnistaríki, þökk sé bönkunum. Ríkið ætti öll fyrirtæki í landinu. Er þetta nú raunsönn mynd af aðstæðum hér á landi? Af hverju er verið að yfirdrífa aðstæður hér með svo öfgafullum hætti? Er þetta landi og þjóð til framdráttar? Ég veit hinsvegar að þessi fréttaflutningur hefur vakið ugg meðal margra landa okkar sem búa í Svíþjóð vegna þess að þeir eru líklega þeir einu sem láta sig stöðu mála varða einhverju, þó ekki væri nema vegna fjölskyldna sinna hér á landi. Síðan var fylgst með æsifréttastöðinni Sögu og hlustað þar á samtal þar sem ekki var alveg ljóst hvort að þáttastjórnandinn eða viðmælandi í síma voru beinlínis að hvetja til uppþota. Hvaða tilgangi þjónar það að vera með svona málflutning í öðru landi? Spyr sá sem ekki veit.

Sofið á vaktinni?

Geir hjá Skavlan Ég er búinn að horfa fjórum sinnum á þátt norska sjónvarpsmannsins Skavlans og viðtal hans við Geir Haarde nú ári frá því fjármálakrísan skall á með tilheyrandi hruni íslenska bankakerfisins. Skýringin sem Geir gaf var að bankakerfið hafi verið orðið of stórt og við fall Lehmann Brothers í USA hefði legið fyrir að í óefni væri komið. Hann var spurður eftir því hvort hann sæi eftir einhverju. Hann nefndi að breyta hefði átt ESS samningnum varðandi tryggingaábyrgð ríkisins á erlendum umsvifum bankanna. Styrkja Fjármálaeftirlitið og krefjast þess af bönkunum að þeir minnkuðu umsvif sín. Geir sagðist vera reiður og sár bönkunum og útrásarvíkingunum hvernig fór. Hann var aðspurður ekki reiðubúinn að taka á sig alla ábyrgð af hruninu. Það væri ekki hægt að gera einn mann ábyrgan fyrir því. Það var satt best að segja hryggilegt að horfa á beygðan fyrrum forsætisráðherra okkar í viðtali í sænsk/norskum skemmtiþætti með hlátrasköllum og skipulögðum klappinnslögum tíunda ógæfu okkar. Enda var undirtónn þáttarins sá að gera grín að litla Íslandi, sem skuldaði 10 falldar "árstekjur" sínar. Geir var einnig spurður hvort hann hafi sofið með hrotum á vaktinni, eini maðurinn í ríkisstjórninni sem var með hagfræðimenntun. Viðskiptaráðherrann hefði verið heimspekingur, fjármálaráðherrann dýralæknir og seðlabankastjórinn ljóðskáld. Hvenær varð það til siðs að gera lítið úr menntun og hæfileikum fólks? Göran Persson fyrrum forsætisráðherra kláraði ekki nám. Annar fyrrum forsætisráðherra Svía og núverandi utanríksráðherra Carl Bildt er "drop out" úr háskóla. Hef ekki orðið var við það að Svíar væru að hæðast af því í skemmtiþáttum sínum. Koma tímar koma ráð. Við munum vinna okkur út úr þessum erfiðleikum og endurheimta vopn okkar. Nauðsynleg forsenda þess er að við gerum sjálf hreint í okkar húsum. Ef einhver brot hafa verið framin þarf að greiða úr þeim. En við verðum líka að horfast í augu við það að við áttum okkur mörg draum um að hér mundu rísa nýjar stoðir undir íslenskt atvinnulíf, öflugt bankakerfi og umsvifamikil verslunar- og þjónustufyrirtæki með starfsstöðvar í nálægum löndum. Við verðum að kannast við þessa draumsýn og þora að viðurkenna að hún hafi ekki gengið eftir eins og vonir stóðu til. Ef við hverfum til baka í tíma og látum minnimáttarkenndina ná tökum á okkur munum við verða lengur að vinna okkur til baka. Við skulum ekkert vera að bjóðast til að koma fram í erlendum skemmtiþáttum til þess að gefa færi á okkur rétt á meðan við erum að ná okkur eftir áfallið. Heldur skulum við muna að sá hlær best sem síðast hlær. Hér má nálgast þáttinn: Skavlan.

Endurreisn og endurhæfing

Ég var mættur í Valhöll í dag til þess að taka þátt í starfi endurreisnarnefndar Sjálfstæðisflokksins. Þetta hefur verið skemmtilegt og krefjandi verkefni og ánægjulegt að taka þátt í því. Hópurinn kom saman eftir vinnu í gær og gerði sér dagamun og hlustaði á formanninn fara yfir stöðu mála. Starfnu er skipt upp í hópa og hver hópur fjallar um ákveðna málaflokka. Nálgast má upplýsingar um þetta verkefni á heimasíðu flokksins á næstu dögum. Sirrý er í helgarfrí frá Hveragerði. Hún hefur náð miklum árangri á stuttum tíma og verður búin að henda hækjunum innan skamms. Sigrún er að lesa undir próf og fer allur hennar tími og orka í það þessa dagana. Annars hefur dagurinn hjá okkur farið í helgarinnkaup og ýmislegt smálegt. Kveðja.

Það er að koma haust.

Snemma í morgun fóru drengirnir okkar þeir Sveinn Hjörtur og Jóhanns Ernir ásamt móður sinni til Svíþjóðar. Það eru svona ákveðin kaflaskil í almanakinu þegar litlu baslararnir eru farnir til síns heima. Hér var mikið fjör í gær og ýmsir mættir til að kveðja þá bræður. Nú annars er lítið að frétta héðan. Vinnan hafin að nýju eftir sumarfrí. Það sem helst hefur plagað okkur undanfarið er mikill urmull geitunga sem hefur gert sig heimakomna á pallinum okkar. Þetta hefur ekki verið svona í mörg ár. Við höfum ekki getað rakið búið þeirra. Okkur sýnist þeir vera víðar en hjá okkur.
Ég missti af handboltaleiknum við Þjóðverja í beinni því miður. Þetta er aldeilis frábært hjá "strákunum okkar". Þau eru óhugnanleg þessi átök sem eru milli Georgíu og Rússa. Ég er sammála Bush forseta um það að þetta eigi ekki að geta átt sér stað á 21. öldinni. Kveðja.

Kuldatíð.

Það er rosalega kallt úti. Man ekki eftir svona kuldakasti lengi. Þetta er að verða veðurannáll. Það eru nánast veðurlýsingar í hverju bloggi. Hér eru hjá okkur þessa dagana Hjörtur og Ingibjörg með Svein Hjört og Jóhannes Erni. Nú styttist í að þau fari til síns heima í Svearíki, en þau fara á laugardaginn. Maður er bara í sinni rútínu og frá litlu að segja. Var á ráðstefnu í dag þar sem rætt var um ESB. Lítið nýtt sem þar kom fram, sem ekki hefur verið fjallað um áður. Þar fjallaði m.a.dómsmálaráðherra um skýrslu Evrópunefndar, sem hann var formaður fyrir. Meginniðurstaða hans er að okkur sé betur borgið utan ESB en innan þess. Þannig séu líkur til að við munum hafa meiri áhrif í þeim málum sem varða okkur. Síðan fjallaði hagfræðingur frá Landsbankanum ítarlega um evruna, efnahagsmál og erfiðleika á lánsfjármarkaði. Það eru blikur á lofti bæði hér og á alþjóðlegum fjármálamarkaði og betra að fara varlega næstu misseri. Það bar annars til tíðinda að sagt var frá þessari ráðstefnu í fréttum Stöðvar 2 eins og leynifundi. En þetta var einungis lokuð innanhúsráðstefna á vegum SA. Annars lítið að frétta héðan. Kveðja.

Stórkostlegur leikur.

Leikurinn milli Dana og Íslendinga var frábær. Þvílík barátta milli liðanna. Það fór ekki milli mála að bæði liðin gáfu allt sem þau áttu í leikinn. Það er ekki hægt að biðja um meira. Það að Danir skyldu merja sigur með einu marki í framlengingu er ekki sigur í mínum huga. Það er í raun aðeins ótrúleg heppni þeirra, því okkar piltar áttu skilið að vinna leikinn miðað við framgang hans. Þetta hlýtur þeim Dönum sem horfðu á leikinn að vera einnig ljóst. Þá hlýtur það vera þeim einnig til umhugsunar hversu langt við Íslendingar höfum náð á öllum sviðum mannlífsins síðustu áratugi. Það endurspeglast best í þessum leik. Hver og einn gerði sitt besta og allir lögðu sitt af mörkum. Einhver leiklýsandi hafði að orði að það hefði verið hið "íslenska drenglyndi" sem gerði það að verkum að við töpuðum á lokasekúndu leiksins. Við hefðum átt að brjóta á þeim. Þetta þótti mér fáranleg athugasemd. Hvers virði væri slík leikniðurstaða fyrir okkur. Annars verð ég að segja að þessi móðursýki í lýsingum leikja gerir það að verkum að maður endist ekki til að horfa á leiki nema með því að skrúfa niður í lýsingunni. Ég tel að það þurfi að koma til nýjar aðferðir við að lýsa svona kappleikjum. Það þarf meiri yfirvegun í umfjöllun og fagmannlegri umfjöllun. Þessi móðursýkisóp ættu að heyra fortíðinni til. Í útlöndum gefst áheyrendum kostur á að velja um nokkra leiklýsendur sem hentar hverjum og einum. Ég stóð mig að því í leik Þjóðverja og okkar manna að hafa á þýsku stöðina því þar var hægt að fylgjast með leiknum án þessarar móðursýki.

Á fyrsta í aðventu.

Þá er þessi helgin á enda runnin. Við höfum aðallega verið heima við þessa helgina. Mest fór fyrir smákökubakstri á föstudagskvöldið. Laugardagurinn fór nú fyrir lítið nema við heimsóttum foreldra mína og tókum einn rúnt í bæinn og þar var margt fólk. Í dag komu í heimsókn til okkar foreldrar Ingibjargar hans Hjartar. Annars lítið í fréttum. Horfði á Margréti Sverrisdóttur í Kastljósinu. Hún virðist ætla í slag við karlana í flokksforystunni. Þannig það er tíðinda að vænta þaðan á næstu vikum. Vintstri grænir eru búnir að ákveða röð efstu manna á sínum listum á stórhöfuðborgarsvæðinu. Árni Þór söngfélagi virðist hafa náð settu marki. Jón Sigurðsson er búinn að þvo hendur sínar af Íraksmálum. Hann gerði það reyndar fyrir helgi. Ingibjörg Sólrún segir að fólk hafi ekki treyst þingflokki Samfylkingar til að takast á við stjórnarsetu. Einhvern veginn þannig orðaði hún það. En svo segir hún að nú verði breyting á. Ekki tilgreindi hún hvernig sú breyting mundi koma til. Hjá Sjálfstæðisflokknum minnkar fylgið um 6% nema í Suðurlandskjördæmi. Þar virðast flokksmenn standa vörð um sína menn. Maður er búinn að heyra í hverjum fréttatíma af öðrum af tilraun til myndun nýs meirihluta í Árborg, eftir að Framsókn og Sjálfstæðisflokkur slitu samstarfi. Enn er engin niðurstaða komin í það mál. Þannig að það er pólitíkin sem mest fer fyrir í dægurumræðu líðandi stundar. Ef þetta er ekki ávísun á sprækan kosninga aðdraganda, ja þá veit ég ekki hvað. Hver niðurstaðan af öllu verður fáum við svo úr skorið í maí næstkomandi.

Get bara ekki orða bundist

Í lýðfrjálsu landi er umburðarlyndi gagnvart skoðunum annarra mikilvægt. Lýðræðið er vel til þess fallið svo að allir geti tjáð skoðanir sínar og haft sitt að segja í leik og starfi. Þetta er langt í frá fullkomið kerfi. Þrátt fyrir allar hátíðaræður um gildi lýðræðisins sem byrja oft í sama dúr og þessi pistill, hafa langt í frá allir sömu aðstöðu til að koma skoðunum sínum á framfæri. Sumir eru í betri aðstöðu til þess að tjá sig í fjölmiðlum vegna þess að þeir hafa völd, eiga fé og fjölmiðla, eru þekktir einstaklingar, vinna við fjölmiðla, eru fjölmiðlavænir eða hafa "rétt" sambönd. Ómar Ragnarsson fréttamaður fellur í einn eða fleiri af þessum forréttindahópum. Hann hefur haft mjög góðan aðgang að fjölmiðlum. Þótt hann hafi nú komið út út úr "skápnum" varðandi skoðanir sínar á Kárahnjúkavirkjun, hefur það ekki farið milli mála í langan tíma að umfjöllun hans hefur ekki verið af hlutlægni. Maður hefur þó ekki látið það trufla sig mikið því það er væntanlega eins með mig og marga aðra Íslendinga að Ómar á rými í hjarta okkar. Hann er okkur mörgum kær fyrir þær ómetanlegu stundir sem hann hefur veitt okkur í sínum mörgum hlutverkum í gegnum tíðina. Maður hefur svona horft í gegnum fingur sér og hugsað sem svo að nú væri tilfinningar hans að bera rökhyggjuna ofurliði. Það breytir því þó ekki að síðasta útspil hans um að Kárahnjúkavirkjun verði ekki tekin í notkun er svoleiðis út í hött að mér er fyrirmunað að skilja hvert hann er að fara. Svona hugmynd yrði hún að raunveruleika mundi valda okkur gríðarlegu efnahagslegu tjóni og skerða lífskjör okkar til lengri tíma. Mér er til efs að þeir sem samankomnir voru á Austurvelli í gær séu tilbúnir að bera það hundraða milljarða tjón sem þjóðfélagið stæði uppi með. Þetta útspil Ómars er að mínu áliti því miður dæmi um varasama og jafnvel hættulega hugmynd sem fær umfjöllun í fjölmiðlun í þveröfugu hlutfalli við efnisinnihaldið. Svona hugmynd minnir okkur á að við verðum ávallt að halda dómgreind okkar og vöku. Við getum ekki treyst á hlutlægni fjölmiðla til þess að standa vörð um almannaheill í skoðanaskiptum um mikilvæg málefni. Ég held ég láti þetta duga í bili. Kveðja.

Yfir Pollinn.

Ég ætla að skreppa yfir Pollinn á morgun og taka langa helgi og gista hjá Hirti, Ingibjörgu og nafna. Það er nú vart við hæfi að kalla hið mikla Norður - Atlantshaf poll. Þegar maður er búinn að sitja í flugvél frá Lissabon í Portugal til Mapútó í 11 tíma þá finnst manni 3 tímar í flugi ekki mikið mál. Eins og við gerðum hér um árið. Nú eða síðasta sumar frá Keflavík til San Francisco í álíka tíma. Það er annars ekkert sérstakt í fréttum. Tíminn æðir áfram og maður hefur vart undan að snúast í kringum sjálfan sig. Nú lenti ég í því í kvöld að þegar ég ætlaði að fara út með ruslið þá var ruslatunnan horfin!!! Ruslið var tekið í morgun eða gær og karlarnir hafa ekki skilað tunnunni. Sigrún reynir að finna út úr því á morgun. Bið að heilsa öllum. Kveðja.

Á laugardegi.

Í hvíld eftir erfiði dagsins.

Mikið búið að vera að gera hjá Sirrý í dag. Hilda systir að flytja í nýja íbúð með honum Magnúsi sínum. Valdi og Stella hjálparhellurnar ómentanlegu lögðu að vanda vænan skerf að málum og Sigrún var til staðar líka. Sjálfur sat ég heimavið og því miður gat ég ekki orðið að liði. Hjörtur hringdi frá Svíþjóð. Gunnar Örn er líka að flytja í nýja í búð í Hlíðunum og er okkur boðið í "bröns" hjá honum á morgun. Hef verið hér heima við og horfði á myndina Aviator, sem er um líf Howard Hughes þess merka framkvæmdamans. Leonardo de Caprio fer með alaðhlutverkið. Ég var búinn að lesa ævisögu karlsins og hef oft séð myndskeið af lífi hans þannig að það kom mér fátt á óvart í myndinni. Maður fær það mjög á tilfinninguna að hann hafi fengið svona "Holliwoodslikju" yfir lífshlaup sitt miðað við það sem maður var búinn að lesa áður. Við hverju var svo sem að búast frá glamor verksmiðjunni. Engu að síður var þetta hin þekkilegasta afþreying. Þráhyggja HH hefur verið svakaleg og valdið honum miklu hugarvíli. Það var merkilegt að fá innsýn í þann sjúkdóm. Nú skilur maður betur þessa kóngulóafóbíu sumra. Síðan var áhugavert að sjá sérstaka umfjöllun um "special effects" mennina og hvernig ýmsar glæfrasenur í myndinni eru til komnar með þeirra þátttöku. Nú í umfjöllun um HH sem fylgdi myndinni var stöðugt verið að minna á mikilvægi HH í því að fleyta fluginu fram á við og gera almenningsflugið að því sem það er í dag. Það má allt vera satt og rétt. En karlinn fór nú oft fram úr sjálfum sér og komst upp með það. Jæja hef þetta ekki lengra.

Gleðilegt sumar!

Annállinn óskar lesendum sínum gleðilegs sumars. Það er eins og annríkið vaxi með hækkandi sól. Þessvegna verið lítll tími til þess að skrifa. Valdimar hélt upp á afmæli sitt þann 15. apríl með tertum og límonaði. Það er helst af honum að frétta að nú er hann orðinn liðsmaður í lögreglunni og Stella komin á fullt í öryggisgæsluna. Hjörtur og Ingibjörg eru á fullu í barnauppeldinu og Sigrún að hefja próflestur. Ég er að leggja í upp í söngferðalag um Norðurland með kórnum um næstu helgi ásamt Sirrý. Lektorinn er á fullu í lestri prófritgerða. Hef verið að dútla í píanónámi og hef haft mjög gott af því. Það er nauðsynlegt að sinna svona verkefnum sem manni finnst að maður eigi ólokið. Nú við vorum í ferminguveislu Sólrúnar Dísar Kolbeinsdóttur um síðustu helgi í Skíðaskálanum í Hveradölum. Þórunn og Júlíus héldu upp á afmæli sín þessa helgi. Svo heimsóttum við Gunnar Örn Sigurðsson á nýju arkitektastofuna í gær. Við höfum verið að skoða möguleikan á nýjum bílum eins og allir aðrir. En erum ekki í stuði til þess að skuldsetja okkur fyrir nýjum bíl meðan gömlu bílarnir rúlla. Þeir eru nú komnir á sitt 11. ár. Vorverkin bíða í garðinum og verður maður að fara sinna því. Hér er nú ung 3. ára dama í heimsókn í nokkra daga sem heitir Sunna Björnsdóttir. Hún lætur vel af dvöl sinni enda fær hún allt það sem hún á að fá í mat og göngutúrum. En hún geltir ógurlega ef einhver kemur að útidyrahurðinni, enda er hún alin upp sem varðhundur í svörtustu Afríku. Ég er bara ekki frá því að maður sofi rólegri á næturnar. Þá er þess að geta að sr. Hjörtur er með tímabundin lyklavöld í Kópavogskirkju og verður með messu næsta sunnudag. Það eru vinsamlegt tilmæli til allra velunnarra þessarar síðu að mæta nú í messu á sunnudaginn og taka þátt í guðþjónustu hjá sr. Hirti. Allir velkomnir.

Aftur í bæinn við vogana tvo.

Það varð loksins fært kl. 22.15 í gærkvöldi. Við vorum lent 55 mínútum síðar á Reykjvíkurflugvelli. Flugið var hið þægilegasta og mikið var nú þægilegt að geta lent svona miðsvæðis og komist til síns heima á nokkrum mínútum af flugvellinum. Það hefði verið laglegt eða hitt þó heldur ef maður hefði þá þurft að keyra frá Keflavík. Ég segi það satt að þetta lið sem vill flugvöllinn í burtu er ekki að hugsa um samborgara okkar vítt og breytt um landið sem þarf á þessum flugvelli að halda til þess að komast fljótt og örugglega til borgarinnar og hana nú.

Akureyri 15. febrúar 2005

Jæja þá er stóra stundin runnin upp. Fætt er fyrsta afa- og ömmubarnið okkar hérna norður á Akureyri. Móður og barni heilsast vel. Við flugum hingað norður með fimm vélinni til þess að skoða piltinn og heilsa móður og föður. Þetta er myndarlegasti strákur stór og kröftuglegur. Hann er ljós yfirlitum eins og pabbi hans þegar hann kom í heiminn. Gistum hér fyrir norðan í nótt og komum í bæinn aftur í fyrramálið ef veður leyfir. Verðurspáin er ekkert of björt, því miður. Bestu kveðjur úr höfðustað Norðurlands.

Nú árið er liðið í aldanna skaut....

Já enn eitt árið er liðið í aldanna skaut. Árið 2004 hefur um margt verið viðburðarríkt ár. Mikil vinna, ferðalög til útlanda, stórafmæli maka, góður námsárangur barna og síðast en ekki síst almennt góð heilsa. Með öðrum orðum margt að þakka fyrir. Við erum stöðugt minnt á það að ekkert er sjálfgefið í þessari veröld. Þvert á móti geta aðstæður í einu vetfangi breytt öllu okkar lífi. Hörmungarnar í SA - Asíu eru í flokki slíkra áminninga. Við Íslendingar þekkjum ofurkrafta náttúrunnar vel og þær hörmungar og eyðileggingu sem þeir geta haft í för með sér. Við þekkjum líka hversu gjöful náttúran er og hversu mikið við eigum undir gjafmildi hennar. Hugur okkar og samúð er þó nú hjá þeim mikla fjölda sem á um sárt að binda. Hjá frændum okkar í Svíþjóð, Noregi, Danmörku, Bretlandi og öðrum þjóðum sem hafa misst svo marga. Megi Guð almáttugur vera þeim nálægur í sorg þeirra og missi. Bænir okkar snúa að erfiðum aðstæðum þessa fólks. Hugleiðingar um það hvort nýtt ár verður betra eða verra en það sem er á enda skiptir einhvern veginn engu máli.