Happy End eða Surrabæja Johnny

Í kvöld sáum við söngleikinn Happy End í Gamla Bíó. Þetta var mjög fín skemmtun. Þar sem hið góða og fagra takast á við hið illa og ljóta. Brynhildur Björnsdóttir leikari og söngvari fór á kostum. Fór áberandi vel með textann, falleg söngröddin hefði mátt fá stærra hlutverk. Merkilegt hvað Íslendingar eiga erfitt með að skynja hversu frábærir söngvarar koma úr þessari fjölskyldu. Minni til dæmis á náfrænku hennar Ragnheiði Elfu Arnardóttir, sem var/er frábær söngvari. Þær eru ekki með kraftmiklar raddir en mjög fínlegar og hljómfagrar. Það er vonandi að við fáum að njóta þessara miklu hæfileika Brynhildar í framtíðinni. Hinsvegar er þetta húsnæði óhentugt og það hreinlega drepur allan hljóm. Að þetta skuli vera operhúsið okkar Íslendinga er nátturlega til skammar. Ekki fleiri orð um það. Guðmundur Jónsson var þarna í stóru hlutverki. Hann þarf að skerpa framburðinn en komst annars ágætlega frá þessu. Valgerður Guðnadóttir stóð sig með sóma. En salarkynnin hjálpuðu henni ekki því miður. Í stuttu máli sagt hin besta skemmtun.

Veður og vinna

Sumarfríið búið í bili og mættur til vinnu. Þá kemur þessi einmuna blíða þar sem hvert hitametið af öðru er slegið. Það ætti enginn að vinna í svona veðri en því miður þá er því ekki að heilsa hjá mörgum. Það er ótrúlegt hversu mikið sálartetrið eflist í sólinni. Líklega kemur sólin einhverjum jákvæðum efnaskiptum af stað. Er þetta ekki allt ein allsherjar "kemía". Vonandi að þetta gagnist okkur þegar húmið sækir að. Jæja þetta er orðið skáldlegt hjá mér. Sátum annars lengi á pallinum í dag. Í félagsskapar Iu og Unnar. Snæddum úrvals lambalæri sem grillað var úti við.

Komin heim frá Kanada og USA.

Kirkjan í Mountain í N-Dakóta
Jæja þá er þessi mikla ferð okkar til USA og Kanada afstaðin. Í einu orði sagt stórkostleg ferð. Allt gékk upp og var það merkileg upplifun að eiga þess kost að fara um þessar slóðir. Ferðin hófst Minneapolis í USA þann 31. júlí og endaði í Keflavík sunnudaginn 8. ágúst. Við fórum til Mountain í North Dakota, Winnipeg, Gimli í Manitoba og fleiri staða sem ekki er rúm til þess að nefna. Hápunktar ferðarinnar voru Íslendingadagarnir í Mountain og Gimli og hitta fólkið sem talaði reiprennandi íslensku og hafði sumt aldrei til Íslands komið. Við óðum yfir Missisippi við upptök hennar. Borðuðum góðan og ríflegan mat. Ég held ég hafi borðað nautakjöt hvern einasta dag ferðarinnar. Hvarvetna mættum við velvild og áhuga fólks fyrir heimsókn okkar hvort heldur var í USA eða Kanada. Alls lögðum við um 2800 kilómetra að baki og fundum lítt fyrir því. Rútan var með loftkælingu og veðrið var vel þolanlegt fyrir okkur. Það var hinsvegar sérstakt að horfa út yfir endalausa rennislétta sléttuna, eins langt og augað eygði, dag eftir dag. Það hlýtur að hafa verið sérstakt að ferðast þarna um fótgangandi eða í uxakerrum fyrir 100 árum eða svo eins og landar okkar gerðu. Yfirleitt var sól, gola og hiti + 20°C. Verðlag á mat og í þeim verslunum sem við komum í var mjög hagstætt.

Þó þú langförull legðir...

Þannig hefst kvæðið Úr Íslendingadagsræðu Stephans G Stephanssonar og 2. kvæðið er svona: Yfir heim eða himin/hvort sem hugar þín önd/skreyta fossar og fjallshlíð/ öll þín framtíðarlönd!/Fjarst í eilífðar útsæ/vakir eylendan þín:/nóttlaus vor-aldar veröld, / þar sem víðsýnið skín./ Með því að smella hér má nálgast samantekt mína um þá sem samið hafa lag við þetta ljóð. Kveðja.

Fréttir úr fríinu

Sigrún var sautján ára í gær. Undirbýr sig á fullu við að taka bílpróf. Hélt hér hóf á sunnudaginn í tilefni þessara tímamóta. Ágætis kaffisamsæti í hefðbundnum stíl. Við erum að undirbúa okkur fyrir ferðina. Nú fer þetta að styttast í hana. Höfum verið í ýmsum smálegum útréttingum. Annars er veðrið hér dag eftir dag með ólíkindum. Pallaveður dag eftir dag. Maður á bara ekki að venjast svona hlýviðri dag eftir dag. Er að leita mér að upplýsingum um Mountain i North Dacota. Ég hef allan tíman horft fram hjá því að leiðin liggur um og í gegnum BNA. Hugurinn er allur í Kanada. Það er auðvitað út af þessum Vestur-Íslendingapælingum mínum.

Smá fiðringur fyrir ferðina.

Það er vaxandi fiðringur í manni vegna ferðarinnar til Kanada. Þetta er búinn að vera svo langur aðdragandi og nú loks hyllir undir það að við leggjum í hann. Passi, farseðill og ferðaprógram liggja fyrir. Nú er bara að fara að setja ofaní töskurnar. Mbl. var með frétt um það í vikunni að það væru 250 Íslendingar á sömu leið og við til þátttöku í Íslendingadeginum í Gimli 2. ágúst. Augljóslega mikill áhugi fyrir vesturferðum um þessar mundir. Það minnir mig á það að á alþingishátiðina 1930 komu 500 Vestur-Íslendingar til þess að taka þátt í henni. Þannig að þetta er langt frá því að vera eitthvert met í heimsóknum hjá okkur þótt við séum þó svona mörg.

Fréttir úr fríinu og Exit 3.

Við höfum nánast eingöngu verið í og við höfuðborgarsvæðið. Höfum farið skottúra austur fyrir fjall. Lengst í Skaftártunguna einn dag. Annars verið heima við í góða veðrinu undanfarna daga. Undurbúningurinn fyrir USA og Kanadaferðina er í fullum gangi. Við höfum aldrei undirbúið okkur eins fyrir nokkra ferð enda er hún í flokknum: Menningarferðir. Námskeið, fundir, lestur bóka, nótnagrúsk, samræður við gesti okkar frá Kanada í júní. Þetta er búið að vera stíf vinna við undirbúning ferðarinnar. Tímanum hefur aðallega verið varið í Vesturfaratímabilið 1870 til 1915. Þær hlupa a.m.k. á tveimur tugum bækurnar sem búið er að renna í gegnum varðandi það tímabil. Það rann svo allt í einu upp fyrir mér í síðustu viku að við hefðum meira og minna gleymt að kynna okkur Kanada "today" ef frá er talin heimsókn Jennu litlu félagsráðgjafa frá Kanada á vegum Rotary sem gaf okkur stutta kynningu á Kanada. Vel á minnst þessi ferð er á vegum Rótaryfélaganna í Kópavogi. Það er svo sem enn tími til að afla frekari upplýsinga um landið áður en við förum. Allavega er okkur það orðið ljóst að það er ekki víst að mann- og staðháttalýsingar sem eru 90 til 130 ára gamlar dugi í ferðinni. Flogið verður til Minniapolis í USA og það verður ekið í rútu norður til Winnipeg. Skoðunarferðir út frá borginni er þungamiðja ferðarinnar. Winnepeg er ein af stærstu borgum Kanada með íbúafjölda nálægt 6 til 7 hundruð þúsund manns. Þar verðum við í fimm nætur. Hápunktur ferðarinnar verður þátttaka í Íslendingadeginum í Gimli. Svo verða ýmsar styttur og staðir heimsóttir sem tengjast þessu tímabili. Þar á meðal verður Elliheimilið Borg heimsótt og Vestur- Íslendingar eða afkomendur þeirra leitaðir uppi. Þetta á allt eftir að koma í ljós þegar þar að kemur. Annars var Sirrý að segja yfir öxlina á mér að ég mætti ekki gleyma Mall of Amerika, EXIT 3 í þessari upptalningu. En það er inngangurinn sem hún á að ganga inn um svo að hún týnist ekki í þeirri búðarholu.