Á tónleikum með regnbogakonum.

Regnbogakvennakór Íslands. Við fórum á vortónleika Regnbogakvennakórsins í Fella- og Hólakrikju í dag. Vinkona okkar hún Ia syngur í þessum kór sem samanstendur af konum víða að úr heiminum. Söngurinn var kröftugur og glæsilegur og lagavalið fjölbreytilegt. Konurnar komu margar fram í þjóðbúningum þeirra landa sem þær koma frá og gaf það kórnum skemmtilegan svip. Stjórnandi kórsins er Natalía Chow Hewlett og söng hún einnig nokkur einsöngslög. Einn kórfélagi spilaði eitt lag á þverflautu og undirleikari kórsins var Julian M. Hewlett. Leynigestur var dóttir stjórnandans og undirleikarans, lítil hnáta sem söng, spilaði á píanó og spilaði á selló. Hér er á ferðinni hámenntað tónlistarfólk. Ég hef sagt það áður og segi það enn að fátt er betra fyrir sálartetrið og andann enn að fara á kóræfingu og taka nokkur lög með söngfélögum á dimmum vetrarkvöldum og setja svo punktinn að vori með glæsilegum tónleikum. Ég var spurður að því á föstudaginn hvað ég gerði til þess að næra listagenin í mér. Ég svaraði að bragði að ég spilaði á píanó og syngi í kór. Spyrjandinn virtist mér verða hissa og hann spurði einskis frekar. Ég held hann hafi ekki gert ráð fyrir að ég hefði neina slíka þörf. Það er nefnilega svo að listagyðjan fer ekkert í manngreiningarálit þegar hún kallar fólk sér til fulltingis hvert svo sem verkefnið er.

Hringekja kosninganæturinnar.

Fór að sofa upp úr eitt og þá var stjórnin inni með einn mann yfir. Vaknaði klukkan rúmlega sjö og þá var hún enn inni en hafði verið úti skömmu eftir að ég fór að sofa. Óvenjulegt að sitja hér um klukkan átta að morgni og enn er ekki fengin loka niðurstaða. Staðan kemur ekki á óvart í ljósi allra þeirra skoðanakannanna sem gerðar hafa verið undanfarið. Niðurstaðan er svona í línu við þær, allavega þær sem maður hefur tekið mest mark á. Það er þessi hreyfing á mönnum sem er svolítið spennandi og sérstök. Nú og þessi naumi munur á milli stjórnar og stjórnarandstöðu. Sjálfstæðisflokkurinn er að koma ágætlega út úr þessum kosningum, en slæmt gengi Framsóknarflokksins er hrópandi. Miðað við skoðanakannanir hefur Samfylkingin unnið varnarsigur, því lengst af hefur gengi hennar verið lélegt í skoðanakönnunum, en miðað við kjörgengi er fylgi hennar svona í takti. Vinstri grænir eru að fá mikla fylgisaukningu væntanlega á kostnað Framsóknarflokksins. Frjálslyndi flokkurinn heldur sýnu en Íslandshreyfingin hefur ekki komist á blað. Nú er að bíða og sjá hvernig þetta endar. Það getur varla dregist mikið lengur fram á daginn úr þessu - jæja þetta er komið stjórnin hélt velli með eins manns meirihluta. Það verður nú ekki annað séð en að stjórnin haldi áfram miðað við þessa niðurstöðu. Kveðja.

Reykjavík vorra daga.

Risessa. Fórum og kusum í dag. Að því loknu fórum við í bæinn til að sjá Rissessu og pabba hennar ferðast um bæinn. Vorum á Hverfisgötunni ásamt þúsundum borgarbúa til þess að fyljgast með för þeirra feðgina um miðbæinn. Stórskemmtileg uppákoma að maður tali nú ekki um ummerkin sem pabbinn hefur skilið eftir sig víða um bæinn. Þetta eru franskir listamenn sem hér eru á ferð og standa fyrir þessu risabrúðuleikhúsi Royal de Luxe. Höfuðborgin er full af lífi þessa dagana og einhver ferskleiki yfir borginni. Annars höfum við að mestu verið heimavið í dag. Hittum Axel og Rannveigu fyrir framan Europris í Kópavogi. Komum aðeins við hjá Iu og Kolla. Á morgun erum við að fara hlusta á Iu syngja með Regnbogakórnum sem hún er félagi í. Tónleikarnir verða í Fella- og Hólakirkju og hefjast kl. 16.00. Nú svo eru það kosningarúrslitin sem maður býður að venju svolítið spenntur yfir. Kveðja.

Gleymum þessu Eurovision.

Hver nennir að horfa á Eurovision tvisvar? Ekki nenni ég því. Entist varla til að horfa á það núna en gerði það fyrir okkar mann. Enn einu sinni héldum við að sigurinn væri handan við hornið. Lagið var allt í lagi en ekkert meira en það. Austur-Evrópuþjóðirnar komust hver á fætur annarri já og frá Balkanlöndum að ógleymdum Tyrkjum. Hvar eigum við að fá atkvæði til þess að keppa við þessar þjóðir í símaatkvæðagreiðslu. Eru það ekki fimm milljónir Tyrkja í Þýskalandi sem kjósa sína menn? Svo kjósa þær hvor aðra í keppnina.

Vortónleikar Söngfélags Skaftfellinga og kaffiboð aldraðra.

Skaftarnir á tónleikunum. Vortónleikar Söngfélags Skaftfellinga voru haldnir í Laugarneskirkju sunnudaginn 6. maí.

Í tilefni þess að Violeta Smid, kórstjóri, hefur verið með okkur í 25 ár sungum við úrval laga frá liðnum árum ásamt nokkrum nýjum lögum. Undirleikari kórsins að þessu sinni var Pavel Manasek, einsöngvarar Sigurður Þengilsson og Unnur Sigmarsdóttir.

Að loknum tónleikunum kl. 16:00 bauð Skaftfellingafélagið öldruðum Skaftfellingum til árlegs kaffiboðs sem var að þessu sinni í Safnaðarheimili kirkjunnar.

Nokkur kennileiti Parísar.

Notre Dame kirkjan. Enn ein kirkjubyggingin á þessari heimasíðu. Þetta fer að verða heimildarvefur um kirkjubyggingar héðan og þaðan. Þetta er hin fræga Notre Dame kirkja í París. Það var aragrúi túrista sem lagði leið sína inn í bygginguna og því miður eyðilagði of mikið kliður í fólkinnu stemminguna inn í kirkjunni. Þetta var æði tilkomumikl bygging eigi að síður.







Effelturninn. Við erum búin að vera lengi á leiðinni til Parísar. Við fórum meira að segja fyrir mörgum árum á sérstakt námskeið fyrir fólk sem hugðist fara til Frakklands og Parísar. Að komast í návígi við þennan fræga turn var mikil upplifun, þótt ekki hefðum við þörf fyrir að fara upp ásamt öllum þeim þúsundum túrista sem þar voru. Kom okkur á óvart hversu París er mikið byggð á hæðum. Höfðum ekki hugleitt það.












Á bökkum Signu. Þetta fljót finnst mér tilkomumikið og byggingar meðfram ánni stórkostlegar. Hversu oft hefur manni ekki langað að rölta meðfram bökkum Signu.












Sigurboginn. Maður varð nú að taka mynd af Sirrý með Arc De Triomphe í bakgrunni á Avenue Des Champs Elysees.

Helgarferð til Búrgúndý og Parísar.

Móna Lísa Við Sirrý skeltum okkur í heimsókn í Mylluna í Búrgúndý og áttum góða helgi með vinum okkar þar. Síðan lá leiðin til Parísar og voru við þar rúman sólarhring áður en haldið var heim að nýju. Náðum meira að segja að skoða Mónu Lísu. Við höfum verið á leiðinni til Parísar í yfir þrjátíu ár. Loksins náðum við að heimsækja þessa stórkostlegu borg. Hápunkturinn var heimsókn í listasafnið daginn sem við fórum heim til að heilsa upp á Mónu. Virtum myndina lengi fyrir okkur og dáðumst að snilli Leonardo da Vinci. Meira síðar. Kveðja.