Spaugstofan siðlaus?

Ég hef sagt það áður og segi það enn að ég er búinn að fá nóg af þessum Spaugstofuþáttum. Þetta eru sömu klisjurnar viku eftir viku og öll sköpun löngu horfin úr þessum þáttum, ef hún þá var einhver. Svo þessi aukaskot í lokin sem sýna mistök í upptöku og hvað leikararnir hafa gaman af því að taka þetta bull upp. Halda þeir virkilega að við sjáum ekki í gegnum það hvað þeir eru líka búnir að fá sig fullsadda af þessu bulli. Liður í því að auka veg þjóðfélagsumræðunnar er að hætta með svona aulafyndni um það fólk sem stýrir þjóðmálunum hverju sinni. Eitt innslagðið í þáttinum í kvöld var um siðleysi stofnana. Þeir úthrópuðu meðal annars Kaupþing sem siðlausan banka. Gerir það þá ekki Spaugstofuna siðlausa að hafa notað þennan sama banka um árabil sem kostnunaraðila þáttanna? Ég minnist þess ekki að Stofan hafi gangrýnt Kaupþing meðan bankinn tók þátt í að fjármagna þennan þátt.

Skálmað um Elliðaárdal.

Ég tók þátt í Skálmi Skaftfellingafélagsins um Elliðaárdalinn í kvöld. Þetta tók 90 mínútur í þetta skipti enda færðin ekki upp á það besta. Veðrið var yndislegt, stillt og hvít nýfallin fönn yfir öllu. Auðvitað geta leynst hálkublettir hér og þar en maður reynir að fara varlega. Þetta er í þriðja skipti sem ég geng þennan hring sem er líklega um sjö km. Fyrsta skiptið var mjög erfitt en þetta er orðið vel viðráðanlegt. Kveðja.

Þín minning lifir í mínu hjarta...

Var að koma af söngæfingu þar sem þetta var lokalagið sem við æfðum. Söngæfingar hafa byrjað að fullum krafti eftir áramótin. Nýir söngfélagar í allar raddir og hugur í kórnum. Framundan er kirkjusöngur í mars. Söngferðalag um Snæfellsnes í apríl og eithvað fleira er á dagskránni. Nú ég er að herða taktinn í leikfiminni líka. Ég ætla að reyna að komast í nokkrar Skálm göngur fram á vorið ef aðstæður leyfa. Nú þýðir ekkert annað en að vera í fínu fórmi. Svo vakir hjúkkuneminn minn yfir pabba gamla og mælir blóðþrýsting og spyr hvort ég sé búinn að fara í hina og þessa mælinguna. Í dag var ég á Rótarýfundi þar sem fjallað var um vímuforvarnir ungmenna. Þar var boðskapurinn m.a. að mikilvægt væri að halda unglingum frá áfengi fram yfir 18 ára aldur. Það mundi stór minnka líkur á áfengisvandamálum síðar á lífsleiðinni. Annars hefur athyglin í dag að stórum hluta beinst að stjórnarkreppunni og myndun nýrrar ríkisstjórnar. Kveðja.

Kaflaskil í pólitíkinni

Þetta var óvænt útspil og jafnvel svolítið broslegt að brjóta stjórnarsamstarfið á því hvort Jóhanna yrði forsætisráðherra. Hún gat varla sjálft leynt undrun sinni í því leikriti sem spilað hefur verið í fréttaþáttum dagsins enda hafði forsætisráðherra embættið fyrst verið nefnt við hana í morgun. Það er ljóst að sú stjórnarkreppa sem nú er skollin á verður ekki auðleyst frekar en efnahagskreppan sem við glímum við. Stjórnarslitin svala væntanlega reiði einhverra óánægðra í bili, en hún mun ekki flýta fyrir því að byggja upp nauðsynlegt traustí íslensku samfélagi. Vandinn sem við er að glíma er gríðarlegur. Ríkissjóður er í skuldafeni sem taka mun mörg ár að greiða úr. Fjöldi heimila og fyrirtækja er á skuldaklafa sem verður erfitt að bera. Við þurfum á góðum leiðtogum að halda út úr þessari krísu. Einvhern veginn sé ég þá ekki í þeim hópi sem nú ræður ráðum sínum.

Svíarnir okkar farnir.

Í dag fóru til síns heima Hjörtur Friðrik og fjölskylda eftir skamma og óvænta dvöl hér á landi. Amma Ingibjargar lést nú um miðjan mánuðinn og kom hún til þess að fylgja henni. Hjörtur var búinn að ráða sig í afleysingar í eina viku. Maður fylgist af athygli með þjóðmálaumræðunni og þeim tíðindum sem berast orðið á hverjum degi af vettvangi hennar. Þetta eru miklir umbrotatímar sem við lifum og væntanlega mikið vatn eftir að renna til sjávar áður en yfir líkur.
Kveðja.

Rvík - Ak - Rvík

Byrjaði daginn á því að fara í vinnuferð til Akureyrar. Var kominn í bæinn seinni partinn eftir góðan fund fyrir norðan. Flugið gékk vel norður en það var kominn lurkur í hann á leiðinni til baka. Í gær var Skálmað í annað sinn góðan hring um Elliðaárdal. Þetta er skaftfellskur gönguhópur úr báðum sýslunum sem er með kraftgöngu á miðvikudagskvöldum og laugardögum. Nú kórinn er byrjaður á fullu og er mikill hugur í söngfélögum varðandi seinni hluta vetrarins. Annars er frá litlu að segja. Maður fylgist með þjóðfélagsmálum eins og aðrir landsmenn og veltir því fyrir sér á hvaða vegferð við erum.

Mótunartími

Menntaskólinn í Reykjavík Menntaskólaárin eru mikill mótunartími nemanda. Þetta eru árin sem maður er að breytast úr unglingi í fullorðinn einstakling. Það var leikfimiskennarinn minn, Jóhannes Sæmundsson heitinn, sem vakti athygli mína á þessu. Við vorum að kveðjast í dimmision partý heima í Víðihvammi og áttum þetta tal. Hann sagðist hafa leitt hugann að þessu þegar hann hefði frétt að ég hafði eignast son um svipað leyti og hann sjálfur. Jóhannes er einn af þessum kennurum sem maður minnist fyrir að hafa verið frábær leiðbeinandi og umgangast nemendur sem jafningja og félaga og ná trausti þeirra. Hann dó langt um aldur fram. Margir kennarar eru hugstæðir frá þessum tíma, mismunandi eins og þeir voru margir. Ólöf Benediktsdóttir og Bodil Sahn dönskukennarar jafn ólíkar og þær voru nú. Ólöf lést nú í janúar, blessuð sé minning hennar. Magnús Guðmundsson og Ólafur Oddsson íslenskukennarar. Heimir Þorleifsson og Vilmundur Gylfason sögukennarar, Gylfi Guðnason stærðfræðikennari og Stefán Benediktsson listasögukennari. Síðast en ekki síst rektorinn sjálfur Guðni Guðmundsson. Skólinn var mér erfiður og oft stóð námið tæpt. Maður þurfti á öllu sínu til þess að komast í gegnum þetta tímabil. Í það heila tekið var verið að kenna okkur að gefast ekki upp, vinna að settu marki og reyna aftur ef eitthvað fór úrskeiðis. Ástæðan fyrir þvi að ég fór að rifja þetta upp var eftirfarandi vísa sem ég lærði í skólanum: Taka bara lán og lán, láta bara flakka. Bæta bara smán á smán og smíða bara krakka. Höfund þekki ég ekki og vísan var krotuð á borð. Þessi ferskeytla lýsir ágætlega tíðarandanum og gerir það ef vill enn.