Í byrjun nýrrar viku.

Þetta er heldur betur búin að vera viðburðarrík helgi. Á föstudagskvöldið fórum við á mynd um ævi Johnny Cash og June Carter eiginkonu hans, Walk the Line. Mjög góð mynd um ævi og starf þessara miklu lónlistarmanna. Ég hef nú sagt ykkur áður frá tónleikunum sem við fórum á með honum í Scandinavium í Gautaborg í apríl 1976. (Sjá blogg 6. mars 2005). Ég þarf nú ekki að skrifa um gærdaginn þið hafið laugardagspistilinn. Við höfum aðallega verið heima við í dag. Seinnipartinn fórum við í heimsóknir. Kíktum til Sigurðar og Vélaugar í Hlíðarnar. Síðan fórum við á Hlíðarveginn í heimsókn til mömmu og pabba og litum við hjá Iu og Kolla. Þannig að maður hefur gert margt og komið víða við þessa dagana. Það er svo hressandi að hitta þá sem manni þykir vænt um þó ekki sé nema örstutta stund. Veganesti vikunnar eru þessi: Það sem drepur mig ekki gerir mig sterkari sagði sjálfur Nietzsche. Halltu í heiðri það sem þér finnst öllu æðra og fegurra eins og væru það lög sem ekki má brjóta. Kveðja.

Langur laugardagur.

Langan laugardag kalla Skaptarnir söngæfingar á laugardögum sem eru tvöfaldar að lengd miðað við mánudagsæfingarnar þ.e. fjórir tímar. Við erum að æfa lög og sálma sem sungnir verða við messu Skaftfellinga 19. mars í Breiðholtskirkju, indjánatjaldinu svokallaða í Mjóddinni kl. 14.00. Allir Skaftfellingar og velunnarar þeirra eru hvattir til að mæta. Valdimar og Stella fóru til Svíþjóðar í morgun. Við fórum í matarboð til vinafólks í heimahús í gærkvöldi. Áttum þar góða kvöldstund með góðu fólki. Í aðalrétt var bryddað upp á óvenjulegum rétti. Já við fengum kengúrukjöt. Það var mjög sérstakt og smakkaðist ágætlega. Hef aðeins verið að horfa á vetrarólympíuleikana. Skemmtilegt að horfa á þá í NRK því að þeir eru svo áhugasamir. Kveðja.

Fram fram fylking.

Var á ráðstefnu í gær. Þar voru ýmsir uppar að pæla í framtíðinni. Ísland árið 2015 var yfirskrift fundarins. Fullyrt var að þeir sem setja enga stefnu kæmust ekki spönn frá rassi. Forsætisráðherrann var nokkuð klár á kúrsinum. Hann sér okkur í Evrópusambandinu árið 2015. Aðrir ræðumenn töluðu í klassískum frösum svona blámóðu framboðsstíl, ala "presedenten" í nýjársræðum: aukin menntun, þjónusta, alþjóðvæðing, alþjóðleg fjármálamiðstöð, skattaparadís, minnkun ríkisbáknsins. Framganga ræðumanna og panels einkenndist af öryggi í fasi og framsögn. Við þessir venjulegu þúfulallar sem rákumst þarna inn heyrðum ekki minnst á fisksporða eða lambaspörð. Við gengum með veggjum og furðuðum okkur á hvar þetta fólk hefði öðlast alla þessa visku, þetta öryggi og alla þessa löngu og miklu sýn. Ekki var nú hátt gengi að valda þeim áhyggjum, raunar þvert á móti. Þessar vangaveltur minna mig á þegar menn í "den" í gamla Sóvet voru að gera 5 ára áætlanir sínar, Gosplan, minnir mig að þær hafi verið kallaðar. Þá hlógu allir á vesturlöndum og sögðu að þetta væri nú meiri dellan að búa til áætlanir til svo langs tíma. Þar var meira segja lýst í þaula hvernig ætti að ná þessum áætlunum. Nú drafta menn 9 ára stefnu á svona ráðstefnu og lýsa í almennum orðum hvernig eigi að ná þeim og allir mæna í aðdáun og undrun yfir framsýninni. Tímarnir breytast og mennirnir með. Talandi um sovésku áætlunina minnist ég sögu þar sem lagt var á ráðin í einni áætluninni um að vegna skorts á pottum og pönnum ætti að vera búið að framleiða 17 000 tonn af slíkum tólum innan ákveðins tíma til þess að fullnægja miklum skorti heimilanna. Þegar farið var að kanna hvernig hafði gengið að fylgja áætluninni kom í ljós að enn var mikill skortur á pottum og pönnum á heimilum landsmanna. Hvernig mátti þetta vera, höfðu ekki verið framleidd umrædd tonn af pottum og pönnum eins og áætlunin gerði ráð fyrir? Jú jú, það hafði verið gert. En þegar framleiðendur sáu að þeir gátu aldrei framleitt þetta magn í tonnum af litlum pottum og pönnum til heimilanna framleiddu þeir bara í staðinn stóra potta og pönnur fyrir mötuneyti og hótel. Svona gátu nú áætlanirnar afvegaleitt menn í "sæluríkinu". En þetta á auðvitað ekkert skilt við svona ráðstefnu um stefnumótun til framtíðar eins og haldin var í gær.

Danir möluðu Króata.

Ætlaði ekki að tala meira um handbolta en ég verð að nefna að það var upplífgandi að sjá "frændur" vora Dani taka Króatana í nefnið í baráttunni um þriðja sætið í Evrópukeppninni í gær sunnudag í danska sjónvarpinu. Nú voru Króatarnir ekki með neina stæla. Danir unnu þá einfaldlega með því að spila góðan handbolta. Upp úr fimm í dag sá ég yfir Öskjuhlíðinni eitt af þessum stórmerkilegu náttúrufyrirbærum tengt fuglum. Þúsundir fugla mynduðu alls konar myndstur í loftinu með því að dreifa og þétta hópflug sitt yfir Öskjuhlíðinni. Ég hef séð þetta einu sinni áður. Ætli þetta séu ekki starrar að koma til landsins núna í febrúar. Það var mjög mikið um fuglasöng alla helgina. Reyndi að ná af þessu mynd en tókst það ekki. Sigrún hafði orð á því að þarna kæmi fuglaflensan í þúsundavís. Vona að það sé nú ekki rétt hjá henni. Nú annars var ég að koma af söngæfingu í kvöld. Nú er verið að undirbúa messusöng sem kórinn mun taka þátt í mars næstkomandi. Þetta er sérstök skaftfelsk messa og allir Skaftfellingar hvattir til þess að mæta. Af dægurmálunum er enn efst á baugi "dönsku teiknimynda illindin." Nú var einn spekingurinn í sænska sjónvarpinu, múslimi, að segja að það væri nauðsynlegt að krítisera trúarbrögð þeirra. Vesturlandabúar mættu það bara ekki og allra síst mætti teikna grínmyndir sem tengdust trúarbrögðum múslíma. Jæja það verður spennandi að sjá hvernig þessari deilu líkur. Kveðja.

Oft veltur lítil þúfa þungu hlassi.

Mönnum er heitt í hamsi þessa dagana í arabalöndunum yfir grínmyndunum sem sýndar voru í JP af spámanninum Mohamed. Danir hafa reynt að lægja öldurnar en það hefur ekki dugað. Ég er með þá kenningu að áróðursmeistarar ofbeldissinnaðra múslima hafi skipulagt þessa árás á Dani til þess að skaða þá og refsa þeim fyrir að vera í Afganistan og Írak. Þetta ber öll einkenni múgæsingamanna. En þetta mál hefur snúist í höndum þeirra og beint sjónum almennings að því hversu mikinn hljómgrunn öfgaöfl eiga meðal múslíma. Málflutningur þeirra hefur ekki staðist gagnrýna hugsun. Þessar myndir réttlæta ekki svona öfgafull viðbrögð að mínu mati. Þessi dólgslæti þar sem brendir eru þjóðfánar og helgitákn skaða ímynd araba í heiminum. Jæja þessi pistill var miklu lengri um þetta mál en mér er runnin reiðin og ég ætla ekki að eyða meira púðri í þetta mál að sinni. Fór í sund í gær og hitti þá bræður Grétar og Helga héldum svo málþing hér í Brekkutúni á eftir. Ég var með kórnum á þorrablóti í gærkvöldi og sungum við nokkur lög fyrir gesti. Þetta er nú svona það helsta.

Að sigra og tapa.

Þá er þessi handboltakeppni búin. Hún veitti bara nokkra skemmtan og eftirvæntingu um tíma. Ég skil ekki af hverju sumir eru svona súrir yfir því að við náðum ekki í úrslitin. Við áttum ekkert þangað að gera. Þetta var ekki handbolti sem Króatarnir léku heldur hrein villimennska. Þeir töpuðu leiknum þrátt fyrir fleiri mörk með ruddaskap og yfirgangi. Sá sem ætlar að verða fremstur í einhverju vinnur aldrei sigur ef hann ávinnur sér ekki virðingu andstæðinganna á leikvellinum. Við áttum aldrei möguleika gegn Norðmönnum eftir framkomu Króatanna þótt við að jafnaði séum betri í handbolta en þeir. Nóg um handbolta. Sirrý er í Stockholmi og kemur aftur á sunnudaginn. Mamma og pabbi eru komin frá Kanarí brún og sælleg. Sigrún er að vinna á Skógarbæ þessa helgi. Læt þetta duga.

Handbolti.

Þetta er ótrúlegt vorveður sem hér hefur verið undanfarna daga. Þetta truflar náttúrulega árstíðaklukkuna að fá svona veður um hávetur. Svo kemur væntanlega vetrarveðrið núna í febrúar ef að líkum lætur. Hef aðeins haft annað augað á þessari Evrópumeistarakeppni í handbolta. Ég spáði því að Ísland mundi sigra Rússa með eins marka mun. "Við" unnum með tveggja marka mun. Það var ekki hægt að vera nærri úrslitunum. Þessu spáði ég í leikfiminni í vitna viðurvist. Við töpuðum fyrir Króötum eins og ég spáði því en ég lét markamun liggja milli hluta. Þeir eru svo grimmir þessir Króatar eins og sagan kennir okkur. Nú er bara að taka Norðmennina í bakaríið vonandi tekst okkur það en förum ekki á taugum á lokasprettinum eins og svo oft áður. Ég hef ekki fylgst með handbolta í mörg ár. Maður var orðinn svo svektur að horfa á þessi eilíflegu vandræði. Annars hef ég líka verið að hlusta á píanókonserta Mozarts undanfarna daga og svo var ágætur ævisöguþáttur um kappann í sjónvarpinu í kvöld. Maður er alltaf að leita að hinum sanna tón. Jæja læt þetta duga í bili. Kveðja.