Fyrsta vinnuvikan búin!

Hugsiði ykkur það er kominn 7. janúar 2005. Fyrsta vinnuvika ársins er liðin!! Ef þið ætlið ykkur að vinna einhver afrek á þessu ári er eins gott að fara drífa sig aðeins 51 vika eftir af árinu - 4 vikur í sumarfrí og svo einhverjir hátíðardagar einnig til frádráttar. Það er Stillt og kallt veður hér í Fossvogsdalnum í kvöld. Fossvogskapellan upplýst að venju, Perlan lýsir himininn með flugvitanum, Borgarspítalinn tignarhár. Nú sé ég bláa ljósið nálægt Veðurstofunni. Ælti það sé ekki skilti frá Símanum eða Landsvirkjun. Húsin kúra í kuldanum og enn eru jólaljós í gluggum margra þeirra. Helsta afrekið í dag var að píanónámið hjá Þorsteini Gauta hófst í dag. Spilaði nokkur lög fyrir hann m.a.: Einu sinni á ágúst kvöldi eftir Jón Múla Árnason, Ég leitaði blárra blóma eftir Gylfa Þ Gíslason. Fékk tvö lög til þess að æfa mig. Kennaranum fannst ég ekki nógu "sóber" þ.e. æfa þarf taktinn betur. Mælingin í leikfiminni hjá hinum Gautanum fór fram í hádeginu. ´Hún var ekki eins slæm og ég hélt. Ég gæti náð áramótaheitinu um páskana ef ég held vel á spöðunum. Engar frekari fréttir af því. Læt þetta nægja að sinni.

Á þrettándanum....

Komin, búin og farin blessuð jólin. Það er heiðskírt hérna í Fossvogsdalnum í kvöld og maður finnur aðeins fyrir kuldanum úti. Fossvogskapellan kúrir upplýst í Öskjuhlíðinni. Perlan lýsir náttmyrkrið með flugvitanum, hvítu og grænu ljósi til skiptis. Spítalinn stendur tignarlegur með sína rauðu krónu. Stillt veður og bálkösturinn sem jafnan er kveiktur á þessu kvöldi í dalnum er að kulna út eftir að hafa logað vel fyrr í kvöld og lýst fólki upp snjólagðan dalinn. Mikið er búið að skjóta rakettum og blysum upp í næturhimininn. Verð þó að segja að ég er að verða svolítið leiður á þessum eilífu sprengingum. Þetta er orðið meira en gott og skapar enga hátíðarstemmingu. Er frekar í átt við einhverja brjálsemi sem við þurfum að takast á við fyrr en síðar. Að ég tali nú ekki um peningaaustrið. Af vettvangi mínum í dag er það helst að frétta að sjómenn samþykktu nýgerðan kjarasamning í dag. Ég trúi því að hann marki ný tímamót í samskiptum sjómanna og útvegsmanna.

Fyrsti mánudagur á nýju ári.

"Við höldum okkar striki." er setningin sem hljómar í hugskoti mínu í lok þessa dags. Þannig mæltist fimleikastjóranum mínum honum Gauta í dag í fyrsta leikfimitímanum á nýju ári. Þetta þýðir að maður eigi að mæta reglulega í leikfimina og taka sig á í mataræði eftir jólin. "Ég mun vigta ykkur ALLA á næstunni. Það sleppur enginn." Hugsa sér að maður skuli ár eftir ár borga fyrir svona pínu. "Nú svo verður nú bjórkvöld fljótlega," bætti hann við að bragði til þess að missa okkur ekki strax í fyrsta tíma. Svo sendi hinn Gautinn mér e-mail í dag til þess að minna á að nú byrji píanónámið að nýju í vikulokin. Þá vantar bara að Kolbrún kórstjóri minni á hvenær kóræfingarnar hefjist að nýju hjá Sköftunum. Á Rótarýfundina var ég búin að lofa sjálfum mér að mæta betur fyrir áramót. Nú er bara að sjá hvað áramótaheitin halda manni lengi gangandi á Þorranum og Góunni eða þar til sól fer að hækka að nýju. Þá held ég sé búinn að telja upp öll stóru "strikin" mín er snúa áhugamálum mínum í bili. Vinnu, vinum og fjölskyldu ætlum við líka að reyna að sinna betur, svo það sé nú fært til bókar. Það er dimmt yfir Fossvogsdalnum nú kl. 22.00. Það sést ekki í Fossvogskapelluna, Perluna og reyndar ekki í Borgarspítalann heldur. Ljósin í húsunum Reykjavíkurmegin í dalnum sjást varla vegna snjómuggu. Ljósin í ljósastaurunum sjást hinsvegar betur og marka með reglulegum hætti byggðina í kringum spítalann, þótt ekki sjáist húsin. Fréttir berast af snjóspýjum á Vestfjörðum og fjölmiðlar lýsa hörmungunum í SA - Asíu. Samt má maður ekki láta "svörtu hundana" ná sér. Þótt ljósið sjáist ekki vel í augnablikinu þá veit maður af því þarna í muggunni.

Nýjársdagur 2005

Best að byrja á veðurlýsingu. Það hefur verið kallt í dag en stillt veður. Snjór yfir öllu en ekki mikill. Fórum í brúðkaup í dag í Dómkirkjunni í Reykjavík. Guðrún Bragadóttir og Sigurður Böðvarsson voru að gifta sig. Prestur var séra Sigfinnur Þorleifsson. Brynhildur Björnsdóttir söng þrjú lög við undirleik Marteins Hunger og Halldórs Bragasonarí einu lagi. Henni tókst vel til að vanda. Brúðhjónin héldu svo glæsilega veislu á heimili sínu. Um kvöldið kom fólkið mitt í kvöldkaffi áttum með þeim inndæla kvöldstund. Sérstakur gestur var Kristján Róbert Axelsson elsti sonur Axels bróður, en hann er hér í jólaleyfi. Býr annars í Gautaborg. Þetta hefur verið góður dagur til að hefja nýtt ár. Presturinn lagði út af kærleiksboðorðinu um trú, von og kærleika af þessu þrennu er kærleikurinn þeirra mestur. Ágætis hugvekja og hverjum manni holl. Jæja læt þetta duga fyrir þennan fyrsta dag ársins.

Nú árið er liðið í aldanna skaut....

Já enn eitt árið er liðið í aldanna skaut. Árið 2004 hefur um margt verið viðburðarríkt ár. Mikil vinna, ferðalög til útlanda, stórafmæli maka, góður námsárangur barna og síðast en ekki síst almennt góð heilsa. Með öðrum orðum margt að þakka fyrir. Við erum stöðugt minnt á það að ekkert er sjálfgefið í þessari veröld. Þvert á móti geta aðstæður í einu vetfangi breytt öllu okkar lífi. Hörmungarnar í SA - Asíu eru í flokki slíkra áminninga. Við Íslendingar þekkjum ofurkrafta náttúrunnar vel og þær hörmungar og eyðileggingu sem þeir geta haft í för með sér. Við þekkjum líka hversu gjöful náttúran er og hversu mikið við eigum undir gjafmildi hennar. Hugur okkar og samúð er þó nú hjá þeim mikla fjölda sem á um sárt að binda. Hjá frændum okkar í Svíþjóð, Noregi, Danmörku, Bretlandi og öðrum þjóðum sem hafa misst svo marga. Megi Guð almáttugur vera þeim nálægur í sorg þeirra og missi. Bænir okkar snúa að erfiðum aðstæðum þessa fólks. Hugleiðingar um það hvort nýtt ár verður betra eða verra en það sem er á enda skiptir einhvern veginn engu máli.

Gleðileg jól

Bloggsíðan Brekkutúnsannáll óskar ykkur öllum gleðileg jól og vonar að þið farið vel með ykkur um jólin og ykkur líði vel. Jólanóttin nálgast hér í Fossvogsdalnum. Jólaljósin tendruð, hvít jörð og Fossvogskapella uppljómuð í vetrarmyrkrinu. Kaldur vindur hvín í rjáfri og vetrarríkið ræður. Það er ekki hægt að hugsa sér neitt íslenskara en þetta.

Frakkland, ostar, vín og villibráð.....

Jæja nennir nokkur orðið að koma inn á þessa síðu. Ef ske kynni að einhver kíki hér inn þá ætla ég að pára nokkrar línur. Það hefur ýmislegt drifið á daga mína síðan ég skrifaði hér síðast. Í desember byrjun, nánar tiltekið 3. til 6. desember skrapp ég ásamt Helga Sigurðssyni vini mínum til Frakklands að skoða nýja sumarhúsið hans. Þetta var löng helgarferð og heppnaðist í alla staði vel. Snæddum fyrsta kvöldið villisvín, annað kvöldið dádýr og þriðja kvöldið héra í aðalrétti. Ég kann ekki að nefna alla forréttina og eftirréttina ostana og rauðvínin dýru og ljúfu. Maður var rauðvínsleginn þegar heim var komið. Við keyrðum víða um Burgundý hérað skoðuðum klausturbyggingar, vínekrur í vetrarbúningi, sjúkrahús frá 13. öld og ýmislegt fleira.
Við Sirrý fórum á söngleikinn Edith Piaf í Þjóðleikhúsinu núna í desember. Brynhildur Guðjónsdóttir heitir unga söngkonan sem syngur Piaf og gerir það mjög vel að. Maður gerir ekki nóg af því að fara í leikhús. Sjálfur fór ég á tónleika í píanóskólanum mínum þann 14. desember þar sem ég spilaði tvö lög fyrir fullorðna nemendur. Kórstarfið hefur verið á fullum krafti í vetur, þótt ekki hafi ég getað tekið þátt í því á núna fyrir jólin. Nú er jólaundirbúningurinn kominn í fullan gang. Nóg er að stússa í kringum þá hátið.