Laugardagstiltekt

Við höfum verið að mestu heima við í dag í tiltekt. Þetta er endalaus barátta við rykið í kringm mann. Það hefur aukist eftir að byggingaframkvæmdir hófust fyrir vestan okkur á Lundarsvæðinu. Maður ætti eiginlega að senda þeim reikning fyrir auka rykþrif. Nú það er von á gömlum menntaskólafélögum okkar í kvöld, sem við höfum ekki hitt lengi. Skruppum aðeins í Smáralindina í dag. Þar var mikið af fólki eins og venjulega á þessum tíma. Annar lítið í fréttum héðan. Bið að heilsa ykkur.

Í minningu Jensínu ömmu.

Jensína Sveinsdóttir Í dag hefði Jensína amma orðið 100 ára. Hún lést þann 5. júní í fyrra á 99.aldursári. Afkomendur hennar hittust í dag heima hjá Helgu Guðmundsdóttur tengdadóttur hennar. Þarna voru margir mættir og gaman að hitta svo stóran hóp barna, barnabarna og barnabarnabarna hennar og frændfólk okkar, auk tveggja vina hennar Ingimundar og Sjafnar sem voru góðir vinir hennar og ferðafélagar. Það er svo margt sem sækir á hugan þegar þessarar merku konu er minnst. Ég las í tilefni dagsins aftur minningargrein sem einn góður ferðafélagi hennar skrifaði í minningu hennar. Komin á áttræðisaldur varð það hennar helsta áhugamál að ferðast um heiminn. Hún fór með ferðafélögum sínum til fjölmargra landa. Grípum aðeins niður í eftirmælunum. "Aðaleinkenni hennar var í okkar huga létt lund og jákvæð afstaða, dugnaður og dulúðleg hógværð og lítillæti." Siðar segir í minningargreininni:"Þá má fullyrða að engin öldruð almúgakona á Íslandi hafi heimsótt svo margar og margvíslegar kirkjur og helgistaði vítt og breitt um heiminn sem hún Jensína okkar gerði." og að lokum segir í greininni: "Enga sveit fann hún þó í útlöndum fallegri en Reykhólasveitina fyrir vestan." Í sérstakri minningu eru fjölmargar stundirnar sem hún kom í heimsókn til pabba og mömmu með Kollu frænku og áður með Bubba frænda og spjallaði um liðnar stundir og daginn og veginn. Jafnan var stutt í glensið og skellihláturinn sem smitaði svo sannarlega út frá sér. Hún hafði ákveðna skoðun á flestum málum og mönnum. Fylgdist vel með afkomendum sínum og því sem gerðist í þjóðmálunum. Hún hafði gaman að íþróttaleikjum og síðast en ekki síst þá voru ferðalög innanlands jafnt sem erlendis henni mikið yndi. Blessuð sé minning þessarar fallegu konu. Kveðja til ykkar allra.

Smáþjóðir og alþjóðavæðing.

Það er farið að rigna núna um kl. 23.00 í Fossvogsdal. Þá ætti nú snjórinn að fara hverfa nema það kólni aftur. Það er lítið í fréttum héðan. Var á Rótarýfundi í dag. Ræðumaður dagsins var Jón Baldvin Hannibalsson. Hann fjallaði í erindi sínu um smáþjóðir og alþjóðavæðingu. Hann kom víða við. Hann nefndi mikilvægi þess að ungt fólk færi til náms erlendis og kæmi svo aftur til starfa í snínu heimalandi með menntun og menningu viðkomandi landa. Menntun og aftur menntun væri tæki til þess að jafna lífskjör fólks og gefa fjöldanum tækifæri.Ég er sammála þessu en ég tek nú ekki undir það með honum að það sé lítið mál fyrir okkur að ganga í ESB og taka upp evruna. Hann sagði að við værum með ESS samningnum með aukaaðild að sambandinu svona 2/3 aðilar. Breyting á "dönsku" stjórnarskránni okkar væri nú ekki mikið mál. Við þyrftum ekki að hafa áhyggjur af því að fiskmiðin umhverfis landið yrðu að sameiginlegri auðlind ESB ríkjanna og að þessum málaflokki yrði stjórnað frá Brussel.Það væri lítið mál að semja sig frá því. Tækifæri gafst ekki til mikilla rökræðna enda tíminn naumt skamtaður. Ekki var nú rætt um það að erfitt yrði fyrir íslenskan stjórnmálamann að vera lengi við völd við 10 til 20% atvinnuleysi eins og er víða í ESB ríkjunum. Fimmti hver Svíi er í dag án atvinnu.

Jólalögin æfð.

Þið haldið að jólin byrji fyrst í IKEA? Ó nei, það gera þau ekki. Við í Sköftunum erum búin að vera að æfa jólalögin allan nóvember. Nú hinsvegar eru lögin farin að slípast þannig að það er ánægja af því að kyrja þau saman í röddum. Alltaf gaman að koma á söngæfingu hjá Sköftunum. Maður hressist og endurnærist þessa tvo tíma að kvöldi einu sinni í viku. Annars er tíðindalítið héðan úr Fossvogsdal. Snjóþekja helgarinnar yfir öllu og fremur kalt úti. Ég leit við hjá foreldrunum í kvöld eftir söngæfingu. Hitti þar Þórunni og syni hennar Árna og Júlíus. Svein Larsson hafði ég hitt fyrr í kvöld hérna í Brekkutúninu. Þannig að það vantar bara Hjört Sveinsson og Unni til þess að að hafa fullt hús hvað Þórunnar fólk snertir. Á fimmtudaginn þann 23. nóvember er boð hjá Helgu hans Bubba í tilefni af því að Jensína amma hefði orðið 100 ára, ef hún hefði lifað rúmt ár í viðbót. Í gær fórum við til Sigurðar og Laugu í bröns. Þau hafa ákveðið að breyta til og ætla að skella sér til Kúbu yfir jól og áramót. Verða alls um tvær vikur í burtu. Jæja hef þetta ekki lengra. Kveðja.

Vetrarríki

Koparreynirinn okkar. Nú ríkir sannkallað vetrarríki úti. Í nótt fór að snjóa og nú er snjóinn farinn að skafa í skafla. Víð vöknuðum við það í morgun að einhver var að reyna að brjótast upp úr götunni á vanbúnum bíl. Fremur hvimleið uppvakning, satt best að segja. Við erum allavega með nýja bílinn á nöglum og vetrardekkjum þannig að okkur er ekkert að vanbúnaði. Það er búið að bjóða okkur í kaffi í dag í Grænuhlíðina til Sigurðar og Laugu. Annars höfum við verið heima við um helgina. Ía vinkona heimsótti okkur í gærkvöld og vorum við bara að "chilla" eins og unglingarnir segja. Í morgun hringdi síminn frá Svíþjóð. Viti menn er ekki lítill drengur hinumegin á línunni og var mikið niðri fyrir og þurfti að segja okkur margt. Við höfum nú stundum verið að reyna að fá hann nafna minn til þess að tala við okkur í síma, en það hefur nú ekki gengið. Hann hefur fram til þessa hlustað en ekki sagt orð sjálfur. En sem sé nú hringdi hann og talaði mikið. Hann var að segja okkur að nú væri hann að fara í Tivolígarðinn með pabba sínum að róla eða "úaa" eins og hann segir og líkir eftir rólusveiflunni. Ég var að lesa viðtal í sunnudagsblaði Mbl. við Sólveigu Jónsdóttur, dóttur Jóns Helgasonar prófessors í Kaupmannahöfn. Afar fróðlegt og skemmtilegt viðtal við dóttur þessa merka manns. Hún lýsir vel aðstæðum fjölskyldunnar í seinni heimstyrjöldinni, og gestagangi á heimilinu. Nú grein Hannesar Hólmsteins Gissurarsonar í Mbl. í gær í minningu hagfræðingsins og nóbelsverðlaunahafans Miltons Friedmans sem er látinn var einnig fróðleg lesning. Hannes á þakkir skyldar fyrir að hafa gengist í því að bjóða Friedman til Íslands árið 1984. Hef þetta ekki lengra í bili. Kveðja.

Góða kvöldið....

Það er brunakuldi úti. Það hefur verið -7°C í dag og 7 vindstig. Það er varla hundi út sigandi. Samt sem áður fórum við Sunna út fyrir kl. 7.00 í morgun í göngutúrinn okkar í dalnum. Nú er hún farin til síns heima. Björn og Gunnhildur eru komin frá Afríku. Ferðin gékk í alla staði vel hjá þeim. Ég fletti upp á sama tíma í fyrra og viti menn 16.nóvember 2005 er svipuð veðurfarslýsing og á við daginn í dag. En á sama tíma fyrir tveimur árum er ekkert skrifað á þessari bloggsíðu. Eins og glöggir lesendur geta séð er ekkert skrifað allan nóvember 2004. Ástæðan er sú að maður var bara búinn þann mánuðinn eftir margra mánaða samningalotu og aðalfund samtakanna. Hafði ekkert að segja í heilan mánuð. Það er með þessar bloggsíður fólks að stundum er hægt að ráða í skrif þess með því að skoða hvað stendur ekki á blogginu og hvenær er ekki bloggað. Þetta að vera með bloggsíðu og vera bloggari er hjá mörgum orðinn lífsstíll. Líklega má segja það um mig að þetta sé hluti af mínum lífsstíl. Sumir leggja mikið upp úr því að fólk láti vita af heimsóknum sínum á bloggsíðuna. Það er velkomið að gera það hjá mér og alltaf gaman, en líka velkomið að vera "huldumaður/huldukona" ef þið kjósið það. Sumum finnst erfitt að láta vita af sér. Mér finnst það líka þegar ég heimsæki sumar bloggsíður. Þetta eru svona hindranir sem maður þarf að yfirvinna aðallega í kollinum. En bloggarinn treystir fólki því hann er að tjá sig oft um all persónuleg mál, mis persónuleg að vísu og hann er oft að gefa nokkuð einlæglega og persónulega innsýn inn í líf sitt. Það er að vísu á forsendum bloggarans. Eigi að síður getur það gefið lesandanum margt að fá innsýn inn í daglegt líf samborgara. Hann getur fengið viðmið við eigið líf og vafstur. Það getur þótt í smáu sé hjálpað honum að takast á við sína daga í þeirri vissu að hann er ekki einn með sín "einstöku" verkefni. Sérhver dagur hjá okkur öllum er barátta við okkur sjálf, lífið, tilveruna og það sem það hefur uppá að bjóða. Bloggarinn er að gefa af sér með því að deila með sér hugrenningum sínum og reynslu úr dagsins önn. Hann leggur traust sitt á lesandann um að hann fari vel með það traust sem hann sýnir honum. Nú svo eru sumir sem eru með allsskonar bull, vilja ekki segja frá því hverjir þeir eru og svoleiðis. Það er líka allt í lagi og segir okkur líka margt. Jæja er þetta ekki orðið nóg í bili. Kveðja til ykkar allra. Hafið það ávallt sem allra best.

Nýliðinn okkar.

Nýliðinn Fékk þessa mynd lánaða af bloggsíðu Hjartar. Hér má sjá betur litla drenginn. Ja, flottur er hann. Annars er það helst að frétta að það er sex stiga frost í kvöld og hvínandi vindur úti. Best að vera inni við. Það finnst bæði dýrum og mönnum. Allavega vildi hundurinn Sunna ekki út í þetta rok og er hún þó labrador hundur. Nú annars lítið að frétta af okkur. Búin að hringja í foreldra,Svíþjóðarfara og frænkur. Öllum viðmælendum kvöldsins heilsast vel. Litli maðurinn í Svíþjóð braggast vel. Kip pir í kynið og er sísvangur. Sveinn Hjörtur tekjur nýjum bróður vel og unir vel að sínu. Er duglegur að fara í leikskólann sinn og aðlaga sig nýjum aðstæðum. Amma hans segir að hann bræði hjörtu sænskra með því að kveðja þá gjarnan í búðum með handavínki og segja "då" sem er stytting úr "hej då" og er algengasta kveðjuorð Svía. Pabbi hans er búinn að gera orðabók fyrir hann í leikskólann þannig að fóstrurnar skilji þó þau íslensku orð sem hann kann. Vagerður Birna lék í stuttmynd í Kastljósþætti kvöldsins. Snemma beygist krókurinn að því er verða vill. Hún skilaði hlutverkinu fumlaust og með sóma. Sigrún tók að sér vakt á elliheimilinu í kvöld. Hún kann ekki að segja nei eins og fleiri fljölskyldumeðlimir. Læt þetta duga. Kveðja - Hej då alla barn......