Laxá í Refasveit heimsótt.

Ofarlega í ánni. Við félagarnir Helgi og Hörður fórum norður í Laxárdal í Refasveit að veiða lax. Við lögðum af stað á miðvikudagskvöldið og vorum fram á föstudag. Veiðihúsið er flott og alltaf verið að bæta það. Við uppskárum fjóra laxa og áttum þarna góðan tíma í góðu veiðiveðri. Hörður Stefán sá um að elda handa okkur gömlu mönnunum og þvílíkar kræsingar sem hann bar fram þessa tvo daga. Lambafile í sérstökum lög og kjúklingabringur í mjög góðum kryddlegi með öllu tilheyrandi. Hér má sjá upp eftir ánni frekar ofarlega í henni. Umhverfið er mun stórbrotnara neðan þjóðvegarins. Þetta er frábært veiðisvæði og mikil náttúruperla þessi dalur. Þegar best lét munu hafa verið 28 býli í dalnum en nú eru þau aðeins fjögur. Það var orðið tímabært að heimsækja Laxá í Refasveit aftur því ég hef ekki komið þangað í bráðum tvö ár. Þetta er svo friðsælt svæði.
Rennt fyrir. Áin var vatnslítil þessa daga. Laxinn leynist víða í litlum pollum eins og þeim sem sjást á þessari mynd. Þetta kallast víst rennslisveiðar þ.e. að standa fyrir ofan pollana og renna maðkinum ofan í þá.
Helgi í stuði. Helgi vann það afrek á fimmtudeginum að ganga eina 10 kílómetra meðfram efri hluta árinnar fyrir ofan veiðihúsið Torfu. Við vorum mættir snemma í morgun út í á og höfðum tvo laxa upp úr krafsinu. Annar fékkst úr svokölluðum Urriðapolli og hinn fékkst úr Húsakvísl ef ég man þetta rétt.
Hörður á síðasta leik. Hann náði þessum fallega laxi rétt áður en við hættum að veiða. Hylurinn heitir Lambhagahylur. Hér má nálgast upplýsingar um hylina í ánni. Þegar við hættum veiðum brunuðum við niður á Blönduós og náðum að sjá seinni hálfleikinn í undanúrslitaleik okkar og Spánverja. Wow þvílík frammistaða sem liðið okkar sýndi. Kveðja.

Maríudagur í Strandarkirkju

Gengið til altaris.
Við fórum í dag við messu í Strandarkirkju þar sem boðið var upp á tónleika og fyrirlestur um Maríu mey. Björg Þórhallsdóttir sópran og Elísabet Waage hörpuleikari sáu um tónlistarflutning. Þær fluttu m.a úrval af Maríuljóðum. Hreint frábær flutningur. Predikun flutti Pétur Pétursson prófessor. Hann gat í predikun sinni um göngur Helga Ingvarssonar yfirlæknis á Strandarkirkju frá Vífilsstöðum og sagðist hafa gengið slíka göngu í gær. Þá fjallaði Pétur um tvennslags göngur sem við göngum í lífinu, innri og ytri göngur. Innri gangan er okkar lífs- og þroskaganga en ytri göngur eru mælanlegar í tíma og rúmi svo sem eins og Strandarkirkjuganga. Séra Sigurður Árni Þórðarson og Hulda maría Mikaelsdóttir djákni þjónuðu fyrir altari. Fyrirlestur um Maríu mey og dýrlingahlutverk hennar flutti Ásdís Egilsdóttir dósent við H.Í. Fjallaði hún m.a. um jarteikn Maríu, táknmyndir og sýnir henni tengdar fyrr á öldum. Strandarkirkja er helguð Maríu mey og er myndarlegt líkneski af henni í kirkjunni ásamt líkneski Jesús.
Ingunn, Helgi og Sirrý. Eftir messuna og altarisgönguna fórum við í messukaffið og fengum gott bakkelsi og kaffi. Að loknu kirkjukaffi héldum við af stað heim og héldum til Kópavogs með því að keyra áfram í átt til Grindavíkur og svo Krísuvíkurleiðina í bæinn en við keyrðum austur í átt til Þorlákshafnar þegar við lögðum af stað. Þannig lokuðum við þessari hringferð með viðkomu í kirkjunni. Kveðja.

Allsång på Skansen.

Allsång på Skansen. Talandi um sumarið sem nú er senn á enda þá sit ég hér og hlusta á þáttinn - Allsång på Skansen - í sænska sjónvarpinu í endursýningu. Þetta er uppáhalds sjónvarpsþáttur Svía yfir sumarmánuðina og sýndur í beinni. Þarna kirja þeir á Skansen í Stockhólmi öll yndislegu sumarlögin sín og syngja í sig gleði og lífskraft úr Allsångsheftinu. Þessari fínu stemmingu á Skansen sem klikkar aldrei er síðan dreift til allra landsmanna og ratar hingað. Heiðursgestir í þessum síðasta þætti var hljómsveit Abbameðlimsins Benny Anderson. Söngvari þetta kvöld var m.a. enginn annar enn Tommy Körberg. Síðasta lagið var "Stockholm i mitt hjärta". sem er kynningarlag þáttarins. Það er ekki laust við að það bresti lítill strengur í sálartetrinu þegar lagið er flutt í síðasta sinn og minningar sumarsins renna í gegnum hugann eina örskotsstund. Allt er tímatakmörkum háð: sumar, haust, vetur og vor. Það er sannarlega bót í máli að geta fylgst úr fjarlægð með sænsku þjóðlífi í gegnum sjónvarpið. Maður rifjar upp árin í Svíþjóð og nýtur þess sem sænska sjónvarpið hefur upp á að bjóða. Minnir mig einnig á það þegar við vorum að flytja heim frá Svíþjóð 1979 og ég spurði Hjört þá sex ára hvort hann væri ekki sáttur að flytja heim til Íslands: ,,Jú, jú pabbi minn þetta er allt í lagi. Við tókum með okkur sjónvarpið." Það tók hann smá tíma að skilja að við myndum ekki geta horft á sænska sjónvarpið á Íslandi. Það átti eftir að rætast aldarfjórðungi síðar það sem barninu þótti hinn eðlilgasti hlutur þá. Maður sér ekki alla hluti fyrir. Kveðja.

Það er að koma haust.

Snemma í morgun fóru drengirnir okkar þeir Sveinn Hjörtur og Jóhanns Ernir ásamt móður sinni til Svíþjóðar. Það eru svona ákveðin kaflaskil í almanakinu þegar litlu baslararnir eru farnir til síns heima. Hér var mikið fjör í gær og ýmsir mættir til að kveðja þá bræður. Nú annars er lítið að frétta héðan. Vinnan hafin að nýju eftir sumarfrí. Það sem helst hefur plagað okkur undanfarið er mikill urmull geitunga sem hefur gert sig heimakomna á pallinum okkar. Þetta hefur ekki verið svona í mörg ár. Við höfum ekki getað rakið búið þeirra. Okkur sýnist þeir vera víðar en hjá okkur.
Ég missti af handboltaleiknum við Þjóðverja í beinni því miður. Þetta er aldeilis frábært hjá "strákunum okkar". Þau eru óhugnanleg þessi átök sem eru milli Georgíu og Rússa. Ég er sammála Bush forseta um það að þetta eigi ekki að geta átt sér stað á 21. öldinni. Kveðja.

Olimpíuleikarnir í Peking.

Eldurinn. Hef setið og horft á opnunarhátíð olimpíuleikanna í Peking í dag. Þetta var mikið sjónarspil og tók um þrjá tíma. Nennti nú ekki að horfa á allar þjóðirnar þramma inn á leikvanginn. Vonandi að maður sjái einhver skemmtileg tilþrif á þessum leikum. Ég hef alltaf verið hrifinn af kínverskri menningu, allt síðan ég lá yfir Kínabókinni sem AB útgáfan gaf út fyrir mörgum árum. Margar myndirnar í þeirri bók eru mér enn í fersku minni áratugum síðar. Kínverjar ættu aftur á móti að láta af hersetu Tíbets. Ég er heldur ekki enn búinn að gleyma atburðunum á Torgi hins himneska friðar þegar kommúnistarnir murkuðu lífið úr æskufólki sínu í beinni útsendingu vegna mótmæla 1989. Nýútkomin ævisaga Mao er góð lýsing á þeirri brjálsemi sem þessi vinnusama þjóð hefur mátt búa við um áratuga skeið. Hún lýsir því hvernig þjóðríki geta verið ofurseld valdasjúkum brjálæðingum og fólkið fær ekki rönd við reist. Það er einu sinni svo þegar einhver/einhverjir brjóta gegn mannkyninu þá varðar það okkur öll burtséð frá því hverrar þjóðar við erum.

Nýr frændi fæddur.

Við óskum Isabelle og Bjarna til hamingju með nýfæddan son sinn. Stórglæsilegur piltur af myndum að dæma. Pilturinn fæddist 2. ágúst. Kveðja.

Túristi í Reykjavík

Fórum í bæinn í morgun og gengum frá Landakotstúninu krókaleiðir niður í miðbæ. Skoðuðum Landakotskirkju sem við höfum aldrei áður gert almennilega. Gengum eftir Hávallagötu, Sólvallagötu niður að gömlu Pétursbúð sem heitir nú eitthvað annað. Ánægjulegt að enn skuli finnast kaupmenn á horninu. Keyptum smotterí til að búa okkur erindi til að koma inn í búðina. Hann var að vísu ekki í hvítum slopp eins og í gamla daga kaupmaðurinn. Annars tengi ég þessa búð í minningunni við appelsínur sem skalaðar voru að hluta og svo settir sykurmolar í endan á þeim. Þetta saug maður af mikilli áfergju sem krakki í heimsókn hjá afa og ömmu á Hringbraut 52. Hann tók því ljúfmannlega kaupmaðurinn þótt við kíktum í nýjasta tekjublaðið án þess að kaupa það meðan við biðum eftir afgreiðslu. Við fengum meira að segja ágætan fyrirlestur um fyrirhyggjuleysi athafnamanna og bankamanna og hve gæfan getur verið fallvölt í fjármálum - menn ættu að sníða sér stakk eftir vexti. Það eru tveir gamlir skólabræður mínir sem hafa af því atvinnu að gefa út þetta hnýsniblað og einhverra hluta vegna hafa þeir séð ástæðu til þess að birta launin mín þarna í áratugi án leyfis. Síðan gengum við út Sólvallagötuna og í gegnum gamla kirkjugarðinn. Sum starfseiti á legsteinum eru ekki tíð í dag t.d. söðlasmiður. Það er eins með legsteinana og launin í hnýsniblaðinu að þeir eru æði misjafnir. Enginn þarf þó meira pláss í garðinum en sem nemur 6x2 fetum eða jafnvel minna að lokum. Við gengum niður Tjarnargötuna og í gegnum Ráðhúsið. Þar stóð yfir fyrirlestur á hollensku við landakortið. Næst lág leiðin í alþingisgarðinn þar sem utangarðsmaður var að pissa á blómin. Eftir stutta heimsókn í Kolaportið komum við við í versluninni þar sem Björn Krisjánsson var lengi á Vesturgötunni. Fengum þar að sjá 100 ára gamla verðskrá yfir vefnaðarvörur og ýmislegt smálegt sem varð eftir þegar listakonurnar tóku húsnæðið yfir fyrir 15 árum. Kveðja.