Kuldatíð.

Það er rosalega kallt úti. Man ekki eftir svona kuldakasti lengi. Þetta er að verða veðurannáll. Það eru nánast veðurlýsingar í hverju bloggi. Hér eru hjá okkur þessa dagana Hjörtur og Ingibjörg með Svein Hjört og Jóhannes Erni. Nú styttist í að þau fari til síns heima í Svearíki, en þau fara á laugardaginn. Maður er bara í sinni rútínu og frá litlu að segja. Var á ráðstefnu í dag þar sem rætt var um ESB. Lítið nýtt sem þar kom fram, sem ekki hefur verið fjallað um áður. Þar fjallaði m.a.dómsmálaráðherra um skýrslu Evrópunefndar, sem hann var formaður fyrir. Meginniðurstaða hans er að okkur sé betur borgið utan ESB en innan þess. Þannig séu líkur til að við munum hafa meiri áhrif í þeim málum sem varða okkur. Síðan fjallaði hagfræðingur frá Landsbankanum ítarlega um evruna, efnahagsmál og erfiðleika á lánsfjármarkaði. Það eru blikur á lofti bæði hér og á alþjóðlegum fjármálamarkaði og betra að fara varlega næstu misseri. Það bar annars til tíðinda að sagt var frá þessari ráðstefnu í fréttum Stöðvar 2 eins og leynifundi. En þetta var einungis lokuð innanhúsráðstefna á vegum SA. Annars lítið að frétta héðan. Kveðja.

Að setja sér markmið.

Afrískur flóttamaður. Þetta er nú meira leiðinda veðrið - hífandi rok og ekki hundi út sigandi. Danir björguðu deginum. Mikið rosalega var annars gaman að fylgjast með leiknum og sjá þá verða Evrópumeistara. Það skipti þá miklu að eiga góðan markmann, en leikgleðin og áræðnin var allaf til staðar. Alveg er ég sannfærður um að þetta ættum við að geta líka á góðum degi. Ég var líka að fylgjast með frönskum kvikmyndagerðarmanni í sænska sjónvarpinu sem fylgdi sómölskum og eþópískum flóttamönnum á báti yfir til Jemen. Sýndar voru tilraunir Sþ til að fá fólkið til að hætta við og snúa heim fyrir tólf evrur sem báru engan árangur. Aumingjans fólkið sem var í flóttamannabátnum var misþyrmt skipulega á leiðinni af smyglurunum. Margt af því hafði aldrei komið um borð í bát og var sjóveikt á leiðinni. Á 10 metra langri fleytu voru 129 manns eins og í síldartunnu. Minnti mann á myndir af þrælagaleiðum sem maður hefur séð í sögubókum. Það er sem sé enn verið að flytja ódýrt vinnuafl frá Afríku á hrottafenginn hátt. Maður sér aldrei svona raunveruleika myndir af lífi fólks í íslensku sjónvarpi. Það er svo grunnt og "commercial" eins og stundum er sagt. Niðurstaðan af þessum hugleiðingum er sú að maður verður að setja sér markmið ef maður ætlar að ná árangri. Þetta á við hvort heldur er í handbolta eða í þeirri viðleitni að leita betra lífs. Einn flóttamaðurinn sagðist ekki geta framfleytt sér í heimalandi mínu. Þannig að staða hans gæti ekki versnað miðað við núverandi aðstæður með því að leita sér að vinnu í öðru landi. Danski þjálfarinn sagði fyrir mótið að Danir ætluðu sér að verða Evrópumeistarar - einhverjir hlógu víst að því en ekki lengur. Kveðja.

Á bóndadaginn.

Sirrý, Hjörtur og Unnur. Fórum í kvöldkaffi til foreldra minna í dag og tókum stöðuna í helstu dægurmálum. Sitt sýndist hverjum um hina pólitísku stöðu í borginni með tilkomu nýs meirihluta og borgarstjóra. Hittum þar Hjört Sveinsson frænda og framsóknarmann. Nú annars frá litlu að segja þessa dagana. Maður reynir að fylgja rútinu daganna. Fór í gær og gaf blóð í 49. sinn. Þannig að nú á maður aðeins eftir að gefa í eitt skipti í viðbót til að ná settu markmiði. Maður verður seint hundraðshöfðingi úr þessu. Það kallast þeir sem hafa náð að gefa blóð hundrað sinnum. Það er mikið vetrarríki hér í Fossvogsdal mikill snjór, kallt og gnauðandi vindur á gluggum. Maður reynir að sinna áhugamálunum af bestu getu. Hef verið að taka mér tak og æfa á píanóið. Annars hef ég verið að hlusta á gregoískar kantötur Ego sum Resurrectio. Þeir segja að þetta sé meira en þúsund ára gömul tónlist í bæklingi sem fylgir disknum. Mæli með þessari tónlist fyrir þá sem hafa þörf fyrir tónlist við hugleiðslu á dimmum vetrarkvöldum. Kveðja.

Traust eða traust staða er sitthvað.

Það er dimmt í Fossvoginum í kvöld. Skyggni er lítið sem ekkert vegna snjókomu. Sér vart í næstu hús. Hvað þá yfir til höfuðborgarhlutans í dalnum. Þetta voru nú annars meiri skrílslætin í ráðhúsinu í dag. Þeim til skammar sem stóðu fyrir þessum ólátum. Nú er handboltinn búinn og óþarfi að ergja sig á honum. Ég viðurkenni að þetta er ágætis dægrastytting í skammdeginu að fylgjast með svona móti. Einhver viðsnúningur varð á fjármálamarkaðnum í dag. Vonandi að botninum þar sé náð í bili. Þetta eru hrikalegar fréttir af franska bankanum, Societe Generale sem upplýsti að einn starfsmaður hefði orðið þess valdandi að bankinn hefur tapað 5 milljörðum evra(460 milljörðum króna). Svona frétt getur haft víðtæk áhrif á fjármálamarkaðinn á næstunni. Þetta minnir á hneykslið í Beringsbanka hér um árið. Fjármálastofnanir byggja fyrst og fremst á trausti. Undanfarið hefur maður heyrt frá höfuðstöðvum bankanna að staða þeirra sé svo og svo traust. Þeir hafi mikið lausafé til starfseminnar í langan tíma þrátt fyrir erfiðleika við endurfjármögnun vegna miklu hærra vaxtaálags. Það sem þeir þurfa hinsvegar ávallt að hafa að leiðarljósi er hvort starfsemi þeirra hafi nauðsynlegt traust viðskiptavina. Viðskiptavinirnir horfa til fleiri þátta en lausafjárstöðu og árshluta- og ársuppgjöra. Þeir horfa líka til þess hvort starfsemi bankanna sé trúverðug. Telji viðskiptavinir svo vera eiga bankarnir traust þeirra. Það er annað og mikilvægara traust heldur en sú trausta staða sem bankarnir keppast við að auglýsa. Það er ef til vill táknrænt fyrir þessa hugleiðingu að nú hefur stytt upp og ljósin í höfuðstaðnum blasa við. Kveðja.

Í sigurliðinu.

Snorri Steinn.(mynd af Mbl.is) Mikið var ég glaður eftir þennan leik. Það er svo gaman að halda með sigurliðinu, þá sjaldan að það gerist. Ég skal viðurkenna það að ég fylgdist lítt með leikjunum við Þjóðverja og Frakka. Jæja, þá er það spurningin um sjöunda sætið - hina heilögu tölu. Þeir segja að jafntefli við Spánverja sé nóg til að ná því. Það er þá einu sæti ofar en ég hafði spáð. Nú var á söngæfingu með Sköftunum í gær. Það gengur vel að æfa nýtt prógram sem væntanlega verður flutt í april og maí. Nú er að reyna að standa sig í mætingum. Jóhannes Ernir og Sveinn Hjörtur fóru upp í Borgarnes. Nú er enginn sem segir "Ía = afi" og "afi minn" í bili þegar meður fer í og úr vinnu. Kveðja.

Lífið í Túni.

Það er í nógu að snúast þessa dagana. Hér hafa þeir verið bræðurnir Sveinn Hjörtur og Jóhannes Ernir. Báðir hafa verið með umgangspest. En það er nú vonandi að það brái af þeim fljótlega. Lilja leit hér við í gær að heilsa upp á frændur sína með foreldrum sínum, þannig að hér er búið að vera mikið líf og fjör. Nú ég horfði á leikinn við Frakka. Ég held ég hlífi ykkur við athugasemdum mínum. Kveðja.

Viti menn.

Ísland - Slóvakía. Þetta var miklu betri leikur. En óöryggi liðsins í síðari hálfleik var hrópandi. Það getur orðið örðugt í næstu leikjum ef ekki tekst að koma í veg fyrir það. Það gengur ekki að vera hræddur fyrir framan mark andstæðingsins. Við náum langt í þessari keppni ef við látum ekki taka okkur á taugum. Kveðja.